Heel gerust is de Arbeiderspartij er niet op. Haar voorzitter Ben-Eliezer zit immers te vaak op één lijn met de conservatieve Likud van premier Sharon. Links wil graag afstand bewaren, met het oog op de parlementsverkiezingen van volgend jaar en omdat ook in Israël het onbehagen over de militaire aanpak in de Palestijnse gebieden groeit. Ben-Eliezer, beroepsmilitair én beroepspoliticus, is populair genoeg om Sharon als premier op te volgen.
...

Heel gerust is de Arbeiderspartij er niet op. Haar voorzitter Ben-Eliezer zit immers te vaak op één lijn met de conservatieve Likud van premier Sharon. Links wil graag afstand bewaren, met het oog op de parlementsverkiezingen van volgend jaar en omdat ook in Israël het onbehagen over de militaire aanpak in de Palestijnse gebieden groeit. Ben-Eliezer, beroepsmilitair én beroepspoliticus, is populair genoeg om Sharon als premier op te volgen. Benjamin Ben-Eliezer: Als heel jong officier heb ik Ben-Gurion nog gekend. En ik zeg u duidelijk: hij had net hetzelfde gedaan als wij vandaag. Niemand kan accepteren dat we elke dag slachtoffers moeten begraven. Wij werden tot deze oorlog gedwongen. Ben-Eliezer: We hebben ons lang genoeg beheerst. De Amerikaanse gezant Anthony Zinni kon volledig op ons rekenen. Maar toen hij hier in maart arriveerde, hebben wij vijf mogelijke daders van een zelfmoordaanslag opgepakt. Dat was het welkom van de andere kant voor de man die over vrede kwam onderhandelen. Vanaf die dag tot de dag dat ik het bevel gaf de Operatie Beschermende Muur af te breken, werden zo'n 100 mensen vermoord en 450 door aanslagen verwond. Ik blijf erbij: we konden niet anders, we moesten zo optreden. Ben-Eliezer: Ik ben ook bereid om die gebieden terug te geven. Ik ben niet aan het vechten om ze voor altijd onder controle te houden, maar om de veiligheid van onze bevolking te garanderen. We vechten met de rug tegen de muur. Ben-Eliezer: Ik ben de allerlaatste die de Palestijnse Autonome Raad wil vernietigen. Ik weet dat er geen militaire oplossing is voor dit conflict. Daarom ben ik bereid tot een dialoog. Wat mij betreft kunnen we morgen beginnen te onderhandelen. Ben-Eliezer: Ik praat met iedereen die ? in volle eerlijkheid, in volle ernst ? echt vrede wil. Ik heb maar één voorwaarde: het geweld moet stoppen. Ben-Eliezer: Het plan van de vorige Amerikaanse president Bill Clinton is volgens mij nog altijd uitvoerbaar. Ben-Eliezer: En daarbij ben ik ervan overtuigd dat het vredesvoorstel van de Saudische kroonprins Abdullah in principe uitvoerbaar is. Ben-Eliezer: De coalitie met Sharon blijft bestaan tot een bepaald punt. Zo gauw ik zie dat hij de weg naar vrede blokkeert, stappen wij uit de coalitie. Ben-Eliezer: Voorlopig sta ik nog aan zijn kant. De Palestijnen hebben gekozen voor het geweld. Arafat heeft nog geen enkele toegeving gedaan. Hij blijft, stoer en trots, eisen dat alle Palestijnse vluchtelingen mogen terugkeren. Dat is een eis waar niemand kan en wil op ingaan. Ben-Eliezer: Dat hangt enkel en alleen van Arafat zelf af. Hij houdt een aantal mannen verborgen die de moord op onze minister van Toerisme Rehavam Zeevi op hun geweten hebben. Arafat moet ons enkel die mannen uitleveren en alles is opgelost. Ben-Eliezer: Die hebben toch geen echte straf gekregen. Dat was gewoon een grote show. Ben-Eliezer: Nee, dat komt niet ter sprake. Als we dat wilden, hadden we dat al lang gedaan. Ben-Eliezer: Wij hebben de infrastructuur van het terrorisme en de commandoketen van de terreur vernietigd. Niet het Palestijnse bestuur. Ben-Eliezer: Dat zijn toch bijkomstigheden. Dat soort problemen lossen we in twee minuten op. Ben-Eliezer: Ik heb de Verenigde Naties meteen gezegd dat ze mogen komen. Graag zelfs. Ik ben bereid om alles te laten zien, want we hebben niets te verbergen. Wij zullen de leugenaars die nu vertellen dat we zeshonderd mensen hebben omgebracht, aan de kaak stellen. Feit is: er zijn niet meer dan vijftig mensen gedood. 47 van hen waren in uniform en twee hadden explosieven rond hun middel gebonden. Ben-Eliezer: We hadden het kamp kunnen bombarderen. Maar dat hebben we niet gedaan. We hebben wel aan de burgerbevolking gedacht en hebben ons van huis naar huis gevochten. Dat heeft ons 23 soldaten gekost. Overal waren boobytraps aangebracht. Ben-Eliezer: Nee, we hebben de VN enkel gevraagd om met ons overleg te plegen. Niemand heeft het recht een onderzoekscommissie naar hier te sturen, zonder dat er met ons is gepraat. Als we dan de opdracht van die commissie lazen, waren we werkelijk geschokt. Dat gaf letterlijk de indruk dat ze hier oorlogsmisdaden kwamen opsporen. Wij willen dat ook het Palestijnse geweld onderzocht wordt. Waar was (VN-secretaris-generaal) Kofi Annan de laatste achttien maanden toen wij door de terreur werden bedreigd? Ben-Eliezer: Met alle respect voor Annan: Israël is een soevereine staat en buitenlandse soldaten zullen wij hier niet toelaten. Ben-Eliezer: Europa ? enkele landen niet te na gesproken ? neemt een negatieve houding aan tegenover Israël en toont zich niet erg fijngevoelig. Ik mis in Europa pijnlijke vragen voor de andere partij in het conflict. Ben-Eliezer: Wat ik daarmee bedoel is dat, in het licht van de geschiedenis, juist Europa zich bijzonder behoedzaam zou moeten opstellen tegenover de joodse natie. Ben-Eliezer: Ik vecht niet tegen het Pales- tijnse volk. Dat volk is niet mijn vijand. Ik verdedig me tegen terroristen. En als de mensen daar lijden, dan moeten ze naar Arafat stappen en vragen dat hij zijn beleid verandert. Zolang elke dag nieuwe berichten over potentiële zelfmoordaanslagen bij mij binnenlopen, blijven we die gebieden afgrendelen. Ben-Eliezer: Ben-Gurion leefde niet met die dagelijkse terreur die wij vandaag ondergaan. Ik ben voorstander van een Palestijnse staat. Maar vandaag heb ik genoeg problemen met mijn eigen staat.