Hitlers werkkamer. De receptieruimte. Een enorme foyer, waar een jonge Kazak met donkere huid en brede jukbeenderen leert fietsen en af en toe valt. Hitlers leunstoel en tafel. Een reusachtige metalen aardbol, gedeukt en gekreukt, stucwerk, houten planken, tapijten. Alles ligt door elkaar. Chaos. Souvenirs, boeken met aan de Führer gerichte opdrachten, stempels, enzovoort.

Had Hitler de Tweede Wereldoorlog kunnen winnen als hij niet omringd was geweest door een bende jaknikkers? Die historische wat als-vraag blijft gelukkig onbeantwoord, maar historici analyseren wel graag waaróm de Führer zo weinig weerstand kreeg bij zijn verwoestende doortocht door de geschiedenis van Duitsland - en de wereld.

Na D-day moeten de geallieerden nog elf maanden stug doorvechten. Te grote ego's zorgen voor spanningen tussen de Amerikaanse en Britse generaals, en daardoor voor onnodige en vaak noodlottige vertragingen. De Slag om de Schelde is een tweede D-day, zegt Dwight Eisenhower. Maar hij en de geallieerden willen die slag het liefst snel vergeten vanwege hun blunders in en rond Antwerpen.

In de vroege ochtend van 16 december '44 begint het Ardennenoffensief. De grootste verrassingsaanval sinds Pearl Harbor, en de grootste veldslag van deze oorlog in West-Europa. De laatste gok van Hitler. Een opnieuw verloren gok.

De Tweede Wereldoorlog maakt wereldwijd 70 tot 85 miljoen doden, waarvan 50 tot 55 miljoen burgers. Burgers als belangrijkste doelwit: dat is dé revolutie op het slagveld tijdens de Tweede Wereldoorlog, het meest moorddadige conflict uit de geschiedenis van de mensheid.