Een nieuwe Hast, een nieuwe gillende albumcover die lijkt op het emblema van een verketterde rederijkerskamer. Vuurspuwende kreeften, een gevleugeld serpent met een mensenhoofd, en ...

Een nieuwe Hast, een nieuwe gillende albumcover die lijkt op het emblema van een verketterde rederijkerskamer. Vuurspuwende kreeften, een gevleugeld serpent met een mensenhoofd, en de woorden 'Ubi sunt'. De frase betekent 'Waar zijn (zij)', een verwijzing naar hen die voor ons kwamen. Wie daarin een reflectie over de vergane groten van de jazz zou zien, is eraan voor de moeite. Ubi sunt rijpte in volle coronacrisis, en is doordrongen van vergankelijkheid en gekte. Bandleider-altsaxofonist Rob Banken geeft zijn gitaristen Artan Buleshkaj en Roeland Celis ruim baan - de singles Tuffe en Photonic slaan om in riffrock à la The Mars Volta - maar de band ramt niet altíjd. I'm Norma Bates, naar het personage uit Psycho, besluipt je als, nou ja, een gevleugeld serpent. Afsluiter Malbrook laat Banken op zijn helderst en meest melodieus horen - handenwringend hopend op betere tijden.