Elk jaar in augustus trekt de Aarde door de Perseïden-meteorenzwerm: een wolk van stofdeeltjes achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. Vele stofdeeltjes komen dan in botsing met de dampkring van de Aarde en veroorzaken kortstondig een lichtstreep aan de hemel: een vallende ster of meteoor.

Hoewel de meeste meteoren niet groter zijn dan een korrel zand, ontstaan er een immense hitte wanneer ze aan een snelheid van 216.000 km per uur botsen met de atmosfeer.

In ideale omstandigheden kan je tot 100 vallende sterren per uur zien. (TE)

Elk jaar in augustus trekt de Aarde door de Perseïden-meteorenzwerm: een wolk van stofdeeltjes achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. Vele stofdeeltjes komen dan in botsing met de dampkring van de Aarde en veroorzaken kortstondig een lichtstreep aan de hemel: een vallende ster of meteoor. Hoewel de meeste meteoren niet groter zijn dan een korrel zand, ontstaan er een immense hitte wanneer ze aan een snelheid van 216.000 km per uur botsen met de atmosfeer. In ideale omstandigheden kan je tot 100 vallende sterren per uur zien. (TE)