De paus krijgt de schuld van alles, is zelfs gevaarlijk en oorzaak van de ineenstorting van de Kerk in Europa. Hij weigert de dialoog! Voor de 'trouw' gebleven gelovigen is één enkel bisdom Vlaanderen genoeg. Er is een uitweg: de opstand! ('Open brief', Robert Stouthuysen, Knack nr. 12).
...

De paus krijgt de schuld van alles, is zelfs gevaarlijk en oorzaak van de ineenstorting van de Kerk in Europa. Hij weigert de dialoog! Voor de 'trouw' gebleven gelovigen is één enkel bisdom Vlaanderen genoeg. Er is een uitweg: de opstand! ('Open brief', Robert Stouthuysen, Knack nr. 12). Iedere schuldige heeft recht op verdediging. Alhoewel dat niet gold voor Christus: 'Kruisig Hem, kruisigen!' Dat geldt voor de paus en voor wie hem waagt te verdedigen. Ze verliezen het recht op tolerantie en mogen zonder schroom of terughoudendheid met haat worden overladen. Aan de vruchten kent men de boom, nietwaar? Hoeveel volgelingen van Hans Küng zijn écht nog geïnteresseerd in de Kerk? Die 'kerk van onderaf' parasiteert op de werkelijke gelovigen uit het verleden. Zij hebben ten koste van grote offers infrastructuur bijeengebracht en die ter beschikking gesteld voor de geloofsverkondiging door priesters, kloosterlingen, het katholiek onderwijs enzovoort. Die werkelijke gelovigen zijn nog van voor het tweede Vaticaans concilie, maar zij hebben de besluiten van dat concilie gelezen, bestudeerd en in praktijk omgezet. Zij verliezen geen tijd zoals de 'kerk van onderaf' door de gelovigen nepliturgie en nepverkondiging aan te bieden. Die 'kerk van onderaf' is gebouwd zonder fundamenten, en dat wordt fataal. De opstandelingen bouwen al jaren op drijfzand en de profetie van de vernietiging wordt nu bewaarheid. Robert Stouthuysen moet anderen niet de schuld geven. Hij, samen met die 'kerk van onderaf', tast scholen aan en ook het eens zo uitgebreide sociale netwerk met K/C, zoals KAV, ACV, KWB, de jeugdbewegingen scouts en chiro et cetera. Geen enkel fundamenteel ideaal is bewaard gebleven. De heilige, sacramentele liturgie werd verlaten, losgelaten en vervangen door nep. Ze presenteren zich als 'woordvoerders van de kerk'. Doen ze dat omdat de bisschoppen zwijgen? Waar blijven die inderdaad methet inhoud geven aan ons geloof? Wanneer bisschoppen valse profeten van 'onderaf' inhuren om bisschoppelijke cursussen te geven, wanneer ze toelaten dat het katholiek onderwijs volledig wordt uitgehold en wanneer ze priesters beletten om sacramenten toe te dienen, door het benoemen van 'pastors' en 'pastoresjes', dragen ze een zware verantwoordelijkheid. Met de staf in de hand moeten ze de evangelisatie leven inblazen, hun katholieke gelovigen steunen en heiligende sacramenten toedienen. Thomas More-genootschap vzw, Lionel Nagels redactie POSITIEF