Een helikopter besturen is een hele opgave. Om te zweven moet je tegelijk de stuurknuppel waarmee je daalt of klimt bedienen met je linkerhand, de knuppel waarmee je voorwaarts, achterwaarts of zijwaarts manoeuvreert met je rechterhand, én beide voeten gebruiken voor de pedalen waarmee je de neus stuurt. Het is een schijnbaar onmogelijke dans, die je slechts met veel oefening en de nodige coördinatie onder de knie krijgt. Met een drone vliegen is daarentegen kinderspel. Sommige modellen kun je zonder enige ervaring met een smartphone-app besturen. Het was dus maar een kwestie van tijd voor er een drone ontwikkeld zou worden die geschikt is voor passagiersvervoer.
...

Een helikopter besturen is een hele opgave. Om te zweven moet je tegelijk de stuurknuppel waarmee je daalt of klimt bedienen met je linkerhand, de knuppel waarmee je voorwaarts, achterwaarts of zijwaarts manoeuvreert met je rechterhand, én beide voeten gebruiken voor de pedalen waarmee je de neus stuurt. Het is een schijnbaar onmogelijke dans, die je slechts met veel oefening en de nodige coördinatie onder de knie krijgt. Met een drone vliegen is daarentegen kinderspel. Sommige modellen kun je zonder enige ervaring met een smartphone-app besturen. Het was dus maar een kwestie van tijd voor er een drone ontwikkeld zou worden die geschikt is voor passagiersvervoer. Een van de passagiersdrones die momenteel getest worden, is de Volocopter VC 200. Met zijn achttien verschillende rotors geeft hij misschien een plompe indruk, maar volgens de makers is hij een stuk stabieler dan een conventionele helikopter. Hij is alvast eenvoudiger in gebruik. Manoeuvreren kan met één enkele stuurknuppel, om te dalen of te stijgen volstaat een druk op de knop. Het idee achter de Volocopter is dat het vliegtuigje, dat volgestouwd is met sensoren en computersystemen, eigenlijk grotendeels autonoom vliegt. De piloot hoeft enkel de basiscommando's in te geven, terwijl het vliegtuig zelf de manoeuvres uitvoert en rekening houdt met de weersomstandigheden, zoals windstoten. De technologie staat ver genoeg om passagiersdrones toe te laten, op voorwaarde dat ze aan dezelfde veiligheidsnormen voldoen als andere lichte vliegtuigen en ze bediend worden door een goed opgeleide piloot. Met een prijs die in de lijn ligt van een auto uit de duurdere prijsklasse, zouden passagiersdrones snel populair kunnen worden bij sportvliegers. Sommige bedrijven kijken zelfs verder. Zij zien passagiersdrones als potentiële luchttaxi's. Zoals we vandaag via Uber een taxi kunnen bellen, zou het ooit mogelijk moeten zijn een pilootloze drone te bestellen die u op uw bestemming brengt. Door de lastige vraagstukken van verzekeringen, infrastructuur en publieke aansprakelijkheid blijft dat voorlopig wel toekomstmuziek. De Chinese droneconstructeur Ehang bouwt ondertussen aan een eenzitter. De Ehang 184 heeft twee rotorbladen in elke hoek, waarbij er een opwaarts en een neerwaarts is gemonteerd. Elk rotorblad wordt aangedreven door een eigen motor. Op die manier wil bedrijfsleider Huazhi Hu garanderen dat het toestel blijft vliegen, zelfs als een van de motoren uitvalt. Het bedrijf hoopt dit jaar een luchtwaardigheidsbrevet te behalen. Ehangs ultieme droom bestaat erin dat passagiers slechts hun bestemming zullen hoeven in te geven en dat de drone hen dan veilig ernaartoe brengt. Drones kunnen ook ingezet worden door ambulancediensten, zodat er niet langer een piloot beschikbaar hoeft te zijn om een spoedarts ter plaatse te krijgen. Of om in een luchtshuttledienst te voorzien in grote metropolen, de grote droom van e-volo, het bedrijf achter de Volocopter. Een andere aanpak zien we bij het Britse Malloy Aeronautics. Daar wordt momenteel een drone ontwikkeld die je kunt gebruiken als motorfiets. De Hoverbike bestaat uit twee keer twee rotorbladen, die elkaar gedeeltelijk overlappen. Het idee achter de Hoverbike is een ruw maar eenvoudig toestel te ontwikkelen dat gemakkelijk vervoerd kan worden en inzetbaar is op moeilijk bereikbare plaatsen. Volgens Grant Stapleton, een van de directeurs bij Malloy, wil het bedrijf de Hoverbike uitrusten als een motorfiets, met een gashendel en motorstuur. De markt voor passagiersdrones heeft een enorm potentieel. Naast militaire en commerciële toepassingen zouden ze ook een belangrijke vrijetijdssector kunnen worden. Ze zorgen ook voor de mogelijkheid om bemande en onbemande vluchten te combineren. Stapleton ziet het al voor zich: met de drone de berg op, snowboarden naar beneden, en de Hoverbike die hem beneden opwacht voor een volgende glijpartij. © The Economist