We beleven woelige tijden. Er is de Corona-crisis, de vluchtelingencrisis en de machtsstrijd binnen de CDU, maar bondskanselier Angela Merkel laat zich maar zelden zien. Is dit de 'politiek van de stille hand', zoals ze dat vroeger eens heeft genoemd?
...

We beleven woelige tijden. Er is de Corona-crisis, de vluchtelingencrisis en de machtsstrijd binnen de CDU, maar bondskanselier Angela Merkel laat zich maar zelden zien. Is dit de 'politiek van de stille hand', zoals ze dat vroeger eens heeft genoemd?Gerhard Schröder: Een politiek van de stille hand veronderstelt dat je aanwezig bent, zoals bij de oorlog in Syrië. Daar moest de bondskanselier bemiddelen tussen de Turkse president Erdogan en de Russische president Poetin om de gevechten in de regio Idlib te stoppen. Dat kan enkel lukken als er een neutrale figuur is die zowel aan de ene als aan de andere kant een goed contact heeft. De bondskanselier is zo iemand. Dat zal niet makkelijk zijn voor haar. Erdogan chanteert Duitsland met een nieuwe vluchtelingengolf. Schröder: Ik zou niet van chantage spreken. Turkije is het land met de meeste vluchtelingen ter wereld: 4 miljoen. Toen de deal tussen de EU en Turkije gesloten werd, heeft Brussel aan dat land een versoepeling van de toetredingsprocedure en visa voor zakenlui beloofd. Daar heeft de EU zich niet aan gehouden. Daar zijn redenen voor, maar je moet wel weten dat het consequenties heeft als de EU een deel van de voorwaarden niet vervult. Turkije is een trots land en heeft trotse leiders. U hebt goede contacten met Erdogan én Poetin. Zou u in de Syrische kwestie kunnen bemiddelen?Schröder: Dat is wat hoog gegrepen voor iemand die geen ambt meer bekleedt. Iemand met beslissingsmacht moet dat doen. Is Merkel daar in de eindfase van haar kanselierschap nog toe in staat? Schröder: Mevrouw Merkel heeft één belangrijke fout gemaakt. Ze heeft een vacuüm geschapen doordat ze gezegd heeft: ik blijf kanselier, maar ik stop als partijvoorzitter. Dat wreekt zich nu. Ze heeft de CDU in een positie gebracht waarin de partij nu opnieuw een voorzitter moet kiezen. Met de huidige chaos tot gevolg. Dat hebt u ook in uw eigen partij beleefd, nadat u als kanselier werd weggestemd. De SPD wist plots niet meer waarvoor ze stond.Schröder: De grootste fout van de SPD was dat ze zich aan het eind van de rood-groene coalitie van zichzelf heeft gedistantieerd. Wie de indruk wekt dat alles wat de partij de voorbije jaren had beslist slecht was, kan niet verwachten dat de kiezers zeggen: oh, leuk, we kiezen voor jullie. Delen van de CDU doen nu hetzelfde en nemen afstand van de politiek van mevrouw Merkel. Zoals Norbert Röttgen en Friedrich Merz, twee kandidaat-voorzitters van de CDU.Schröder: Ze zullen ook niet winnen. Merz zou eigenlijk uw favoriete kandidaat moeten zijn. Ten opzichte van hem kan de SPD zich het best profileren.Schröder: Dat klopt. De CDU schuift op naar rechts, en maakt zo plaats in het midden voor de SPD. Voor de volkspartijen zou dat het beste zijn, en hun succes hebben we nodig. De stabiliteit van de Bondsrepubliek heeft altijd te maken gehad met de twee volkspartijen. Net in tijden van crisis is die stabiliteit zo belangrijk.