Lallemand werd op 17 januari 1932 geboren in het Henegouwse Quevaucamps. Na zijn middelbare studies in het atheneum van Doornik studeerde hij aan de ULB af als licentiaat in de Romaanse talen en doctor in de rechten. Als student was hij ook vier jaar lang (1952-'56) voorzitter van de Cercle du Libre Examen (Librex).

In 1958 werd Lallemand advocaat aan de Brusselse balie. In die job toonde hij zich al een man van grote principes. Politiek engagement kon dan ook niet uitblijven: in 1979 ging hij voor de PS zetelen in de Senaat. Hij zou twintig jaar in de Hoge Vergadering blijven, wat hem de titel van erevoorzitter van de Senaat opleverde.

Lallemand profileerde zich tijdens zijn politieke loopbaan vooral op ethische thema's. Zo lag de Franstalige socialist samen met de Vlaamse liberale Lucienne Herman-Michielsens aan de basis van het wetsvoorstel dat abortus onder voorwaarden niet langer strafbaar maakte. Daarmee schreef Lallemand niet alleen ethische, maar ook politieke geschiedenis. De tekst stootte op gewetensbezwaren bij koning Boudewijn. Om de tekst te bekrachtigen werd de koning korte tijd in de onmogelijkheid om te regeren verklaard.

'Het geweten van de partij'

Lallemand nam ook mee het initiatief voor de euthanasiewet. De wet maakte van België na Nederland het tweede land ter wereld met een wettelijke basis voor actieve levensbeëindiging. Andere voorstellen van Lallemand hadden onder meer betrekking op de corruptiebestrijding en de strijd tegen antipersoonsmijnen. Toenmalig partijvoorzitter Philippe Busquin noemde hem in 1999 'het geweten van de partij'. Zijn werk wekte onder meer ook bij Guy Verhofstadt grote bewondering op.

Aan het eind van zijn carrière werd hij door de Senaat nog afgevaardigd naar de Europese Conventie over de Grondrechten (1999). In 2002 werd Lallemand benoemd tot minister van Staat. Dat jaar werd hij ook nog voorzitter van de evaluatiecommissie voor de euthanasiewet. Twee jaar later zou hij samen met Annemie Neyts ook nog voorzitter worden van de Commissie voor Interculturele Dialoog.

Lallemand, een oud-voorzitter van de raad van bestuur van De Munt en een vriend van beroemde Franse filosofen als Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir, ontving in 2007 nog een eredoctoraat van de universiteit van Luik. Eind maart 2011 maakte hij op het Spanjeplein in Brussel nog een opgemerkte verschijning op een manifestatie ter verdediging van de mogelijkheid tot abortus. (BELGA/JVL)

Lallemand werd op 17 januari 1932 geboren in het Henegouwse Quevaucamps. Na zijn middelbare studies in het atheneum van Doornik studeerde hij aan de ULB af als licentiaat in de Romaanse talen en doctor in de rechten. Als student was hij ook vier jaar lang (1952-'56) voorzitter van de Cercle du Libre Examen (Librex). In 1958 werd Lallemand advocaat aan de Brusselse balie. In die job toonde hij zich al een man van grote principes. Politiek engagement kon dan ook niet uitblijven: in 1979 ging hij voor de PS zetelen in de Senaat. Hij zou twintig jaar in de Hoge Vergadering blijven, wat hem de titel van erevoorzitter van de Senaat opleverde. Lallemand profileerde zich tijdens zijn politieke loopbaan vooral op ethische thema's. Zo lag de Franstalige socialist samen met de Vlaamse liberale Lucienne Herman-Michielsens aan de basis van het wetsvoorstel dat abortus onder voorwaarden niet langer strafbaar maakte. Daarmee schreef Lallemand niet alleen ethische, maar ook politieke geschiedenis. De tekst stootte op gewetensbezwaren bij koning Boudewijn. Om de tekst te bekrachtigen werd de koning korte tijd in de onmogelijkheid om te regeren verklaard. Lallemand nam ook mee het initiatief voor de euthanasiewet. De wet maakte van België na Nederland het tweede land ter wereld met een wettelijke basis voor actieve levensbeëindiging. Andere voorstellen van Lallemand hadden onder meer betrekking op de corruptiebestrijding en de strijd tegen antipersoonsmijnen. Toenmalig partijvoorzitter Philippe Busquin noemde hem in 1999 'het geweten van de partij'. Zijn werk wekte onder meer ook bij Guy Verhofstadt grote bewondering op. Aan het eind van zijn carrière werd hij door de Senaat nog afgevaardigd naar de Europese Conventie over de Grondrechten (1999). In 2002 werd Lallemand benoemd tot minister van Staat. Dat jaar werd hij ook nog voorzitter van de evaluatiecommissie voor de euthanasiewet. Twee jaar later zou hij samen met Annemie Neyts ook nog voorzitter worden van de Commissie voor Interculturele Dialoog. Lallemand, een oud-voorzitter van de raad van bestuur van De Munt en een vriend van beroemde Franse filosofen als Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir, ontving in 2007 nog een eredoctoraat van de universiteit van Luik. Eind maart 2011 maakte hij op het Spanjeplein in Brussel nog een opgemerkte verschijning op een manifestatie ter verdediging van de mogelijkheid tot abortus. (BELGA/JVL)