Politoloog Dave Sinardet: ‘Magnette probeert associatie met De Wever even te doen vergeten’

Bart De Wever (N-VA) en Paul Magnette (PS). © Belga
Han Renard
Han Renard Han Renard is redacteur bij Knack

‘Als Bart De Wever een grote zak geld op tafel legt, zal Paul Magnette in 2024 best bereid zijn om op communautair vlak grote stappen te zetten’, zegt professor politicologie Dave Sinardet (VUB).

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Afgelopen juni zei PS-voorzitter Paul Magnette dat zijn partij in 2024 niet over een nieuwe staatshervorming wil onderhandelen. De stelligheid van die woorden verraste, want daarvoor was Magnette niet zo vierkant tegen nieuwe bevoegdheidsoverdrachten gekant. Vóór de komst van de federale Vivaldi-regering hadden Magnette en N-VA-voorzitter Bart De Wever zelfs de contouren uitgetekend van een mogelijk akkoord om België ingrijpend te hervormen.

Is de communautaire deal tussen PS en N-VA, waar De Wever van droomt, hiermee dood en begraven? Niet noodzakelijk, denkt professor politicologie Dave Sinardet. ‘Als je naar het publieke discours van Franstalige partijen en politici kijkt, dan is er van regionalisme inderdaad maar weinig te merken. Onder voorzitter Georges-Louis Bouchez voert de MR meer dan ooit een heel Belgisch discours. Al kun je je afvragen: is dat echt gemeend of vooral een communicatiestrategie? Want ook binnen de MR zijn er wel wat regionalistische figuren, zoals Pierre-Yves Jeholet. De PTB profileert zich als unitaire partij natuurlijk heel pro-Belgisch, en Ecolo is altijd een federalistische partij geweest. Alleen de PS leek de laatste jaren, na het vertrek van Elio Di Rupo als voorzitter, opnieuw een meer regionalistische koers te varen.’

In Franstalig België ligt een regionalistisch discours nu eenmaal slecht in de markt.

Dave Sinardet, politoloog

Maar uitgerekend op het Waalse PS-congres in juni, de ideale plek om een wat scherper regionalistisch programma te formuleren, gebeurde exact het omgekeerde. ‘Precies. Magnette zei naar aanleiding van dat congres in interviews dat een nieuwe staatshervorming helemaal niet nodig is. En ook voor een verregaand intrafrancofoon regionalisme, waarbij de Franse Gemeenschap zou verdwijnen ten voordele van het Brussels en Waals Gewest, een oude eis van Waalse regionalisten, deed Magnette de deur dicht.’

En toch hoef je de uitspraken van Magnette niet zo letterlijk te nemen, denkt Sinardet. ‘In Franstalig België ligt een regionalistisch discours nu eenmaal slecht in de markt. En de PS werd daarop ook aangevallen: de PS zou het op een akkoordje willen gooien met de N-VA en België verder uitkleden. Magnette probeert in de aanloop naar de verkiezingen van 2024 die associatie met De Wever even te doen vergeten, en moet ook rekening houden met verschillende strekkingen binnen de PS. Wij zien die partij vanuit Vlaanderen als een homogeen blok. Maar er is een groeiende kloof tussen bijvoorbeeld de Brusselse PS, die meer aan België en de Franse Gemeenschap is gehecht, en de meer regionalistische Waalse PS.’

Maar dat wil niet zeggen dat ‘als puntje bij paaltje komt’ de PS niet openstaat voor communautaire gesprekken met de N-VA, gelooft Sinardet. ‘De PS blijft de sterkste partij in Franstalig België. Alleen al vanuit die logica is het voor hen interessant om bevoegdheden naar de deelstaatniveaus over te hevelen. Als er verzet komt, is dat bij de PS meestal om financiële redenen, omdat Wallonië zelf niet over de middelen beschikt om die bevoegdheden uit te oefenen. Maar als Bart De Wever een grote zak geld op tafel legt, zal Magnette in 2024 best bereid zijn om op communautair vlak grote stappen te zetten.’

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content