Een Franse journalist die een reportage maakt over Molenbeek is verbaasd dat de Belgische politie niet beledigd wordt en dat niemand er met stenen gooit. In Frankrijk komt de politie zonder specifieke uitrusting en versterking immers niet meer in sommige wijken, merkt hij op.

"U wilt mijn mening kennen over Molenbeek?" vraagt Nicolas Jacquard, journalist voor de krant Le Parisien in een kebabzaak in de Brusselse gemeente Molenbeek. "Eerder positief. Vergeleken met sommige Franse buitenwijken is het een nogal vreedzame plek".
...

"U wilt mijn mening kennen over Molenbeek?" vraagt Nicolas Jacquard, journalist voor de krant Le Parisien in een kebabzaak in de Brusselse gemeente Molenbeek. "Eerder positief. Vergeleken met sommige Franse buitenwijken is het een nogal vreedzame plek". De Franse journalist bracht na de aanslagen in Parijs enkele dagen in Molenbeek door. Acht jaar lang heeft hij verslag gebracht over faits divers in het departement Essonne, ten zuiden van de Franse hoofdstad. "Om er in goede omstandigheden te kunnen werken ging ik voor 10u30 à 11u de zogenaamde moeilijke buurten in. Op dat moment worden de mensen wakker die je kunnen lastigvallen. In die buurten heerst er achterdocht tegenover journalisten, en tegen iedereen waarvan sommige bewoners vinden dat ze niets te zoeken hebben in wat ze als hun territorium beschouwen." Nicolas Jacquard zag niets van dat alles in Molenbeek. Integendeel. "Toen ik naar het huis van Salah Abdeslam stapte heb ik gevraagd of het mogelijk was met de familie te spreken en iemand zei beleefd dat de familie de volgende dag een verklaring zou afleggen via haar advocaat". Tijdens die dagen stonden camera's uit de hele wereld op het gemeenteplein. Jacquard was ook verrast over de reactie van de inwoners - ouderen, jongeren, kinderen en gesluierde vrouwen - daarop. "Ze hebben bereidwillig meegewerkt. In Frankrijk zouden zoveel camera's zeker en vast spanningen veroorzaken". Zonder te willen veralgemenen, benadrukt hij, vertelt hij de anekdote over hoe een gesluierde vrouw uit een nabijgelegen huis een stoel kwam brengen aan een journalist die verslag uitbracht over de politie-interventies. In de Essonne is de situatie helemaal anders, weet Jacquard. "In Frankrijk zijn er tientallen buurten waar de politie niet binnen kan zonder aanzienlijke voorzorg: ze hebben beschermende uitrusting nodig, flashballs, en zeer belangrijk, ze moeten voldoende talrijk zijn om de achterhoede te bescherm. Een simpele politiewagen met drie mann aan boord gaat die wijken niet meer in zonder versterking". Volgens de journalist bestaat er in Frankrijk vijandigheid tegenover alle mensen die als vertegenwoordigers van de staat beschouwd worden, zoals politieagenten of brandweermannen. Die vijandigheid vond hij niet terug in de straten van Molenbeek, waar hij dag en nacht zonder problemen rondliep. Het geeft te denken: wat "als de natie zonder staat" - zoals een journalist van Le Monde ons land zwart maakte - ook in de tientallen "moeilijke" wijken van het Franse grondgebied lag?