De Macedonische regering heeft het land niet meer onder controle. De Slavische meerderheid en de Albanese minderheid staan met de vinger aan de trekker tegenover mekaar. Vorige week bestormden Slaven het parlement. Ze waren boos omdat Albanese rebellen in Aracinovo door soldaten van de KFOR-vredesmacht werden ontzet én hun wapens mochten behouden. De opstandelingen hadden het dorp nabij de hoofdstad Skopje bezet en dreigden in de pan te worden gehakt door het Macedonische leger. De Verenigde Staten ontkenden niet dat zich onder hen Amerikanen bevonden.
...

De Macedonische regering heeft het land niet meer onder controle. De Slavische meerderheid en de Albanese minderheid staan met de vinger aan de trekker tegenover mekaar. Vorige week bestormden Slaven het parlement. Ze waren boos omdat Albanese rebellen in Aracinovo door soldaten van de KFOR-vredesmacht werden ontzet én hun wapens mochten behouden. De opstandelingen hadden het dorp nabij de hoofdstad Skopje bezet en dreigden in de pan te worden gehakt door het Macedonische leger. De Verenigde Staten ontkenden niet dat zich onder hen Amerikanen bevonden. De Amerikaanse president George Bush schiep in ieder geval duidelijkheid. Hij verbood financiële en commerciële transacties met de etnisch Albanese rebellen en ontzegde ze de toegang tot de VS. Daarmee deed hij het tegenovergestelde van zijn voorganger Bill Clinton. Die stond achter de Albanezen in hun onafhankelijkheidsoorlog in de Servische provincie Kosovo. Bush keerde zich ook tegen de Albanese praktijk om wereldwijd geld in te zamelen voor de strijd in de Balkan. Het Witte Huis houdt blijkbaar rekening met de theorie dat de duur van een conflict afhangt van de talsterkte van de etnische diaspora die het conflict voedt. De Macedonische president Boris Trajkovski vroeg Europa het Amerikaanse voorbeeld te volgen en noemde België, Duitsland en Zwitserland 'vluchthavens voor Albanees kapitaal'. De NAVO-ambassadeurs hebben inmiddels een plan goedgekeurd om 3000 extra militairen naar Macedonië te sturen. Die zouden helpen bij de ontwapening van de rebellen en niet vertrekken vooraleer de politieke partijen in Macedonië een akkoord hebben bereikt en er een wapenstilstand is. Zo dreigt de internationale gemeenschap, ondanks de slechte ervaring met Kroatië en Bosnië-Herzegovina, alweer pas troepen in te zetten terwijl de oorlog al volop woedt. De Europese Unie heeft vorige week een permanente gezant naar Macedonië gestuurd. François Léotard, ex-minister van Defensie van Frankrijk. Hij loste Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid Javier Solana af, van wiens bemoeienissen de Macedoniërs de buik vol hadden. Léotard schoot prompt een bok door te verklaren dat hij met de rebellen wou onderhandelen. 'Wij doen geen zaken met terroristen', riposteerde de regering in Skopje. Zaterdag stelden ook de VS een vredesgezant aan, Balkanexpert James Pardew.DUALE MAATSCHAPPIJMacedonië heeft zich tien jaar geleden van het oude Joegoslavië afgescheurd. De grondwet omschreef Macedonië als 'het land van de Macedoniërs'. Een splijtende verklaring. De Slaven interpreteren ze als 'Macedonië is van ons'. Terwijl de 30 procent Albanezen weigeren zich als Macedoniërs te beschouwen. Eerst moet in de grondwet staan dat de Albanezen een constituerende natie zijn. Voorts dienen discriminaties op het gebied van taalgebruik en onderwijs te verdwijnen. In februari dit jaar begon de rebellie in het noorden van het land. Naar het voorbeeld van Kosovo voerde het 'Nationaal Bevrijdingsleger' UCK een guerrilla. Het leger sloeg terug. Er volgden aanslagen en wraakacties, en duizenden Albanezen vluchtten naar Kosovo. De regering, aangevoerd door de Slavisch-nationalistische VMRO, werd uitgebreid met leden van een tweede Albanese partij. Met verkiezingen in het verschiet wil echter niemand in het duale, nationalistische huishouden grote toegevingen doen. De guerrilla gijzelt beide kampen. 'Pas de grondwet aan, hef toch die discriminaties op', schreeuwen VS en EU naar de Slavische nationalisten. Die zijn echter behekst door de demografische evolutie. Het geboortecijfer onder Albanezen (overwegend moslims) ligt meer dan twee keer hoger dan dat onder Slaven (veel orthodoxen). Over enkele decennia vormen de Albanezen de meerderheid. Gemengde huwelijken zijn meer dan ooit taboe.F.V.