Het kan tegen de Stade zijn! Wellicht voelt niet iedereen aan wat dit betekent, maar uitgerekend in de thuismatch tegen Stade Leuven zouden de Zwarte Duivels van Oud-Heverlee komende zondag de kampioenstitel in vierde klasse B kunnen vieren. Dat had de Schepper zelf niet kunnen plannen, maar de kalendercommissie van de Belgische Voetbalbond doet Hem met gemak de baard af. Eén puntje meer dan Dendermonde in Diegem, en het is voor de bakker.
...

Het kan tegen de Stade zijn! Wellicht voelt niet iedereen aan wat dit betekent, maar uitgerekend in de thuismatch tegen Stade Leuven zouden de Zwarte Duivels van Oud-Heverlee komende zondag de kampioenstitel in vierde klasse B kunnen vieren. Dat had de Schepper zelf niet kunnen plannen, maar de kalendercommissie van de Belgische Voetbalbond doet Hem met gemak de baard af. Eén puntje meer dan Dendermonde in Diegem, en het is voor de bakker. Bloed, zweet, en tranen heeft het de sympathieke ploeg van voorzitter Henri Kumps gekost om dit voor elkaar te brengen. Niet om kampioen te worden, de titel lag al voor het grijpen in februari. Maar dat die van de Stade er getuige van moeten zijn, dat was moeilijker te realiseren. Leuven, dat zich volgens het vijfjarenplan van burgemeester Louis Tobback vanavond eigenlijk had moeten kwalificeren voor de finale van de Champions League, behoudt een minieme kans op de derde periodetitel. Maar een nederlaag zondag aan de Korbeekdamstraat kan ook die hoop doen verzwinden. Wie het al over "oorlog" had in verband met Racing Genk-Club Brugge, moet op zoek naar gewelddadiger superlatieven voor Oud-Heverlee - Stade Leuven. Wedstrijd na wedstrijd hebben de jongens van trainer Jaak Merchez de jongste maanden weggegeven. Thuis: vier keer op rij verloren, het leken soms meer Rode dan Zwarte Duivels. En dat alles om van die voorlaatste speeldag een apotheose te maken, waaraan eeuwig zal worden teruggedacht. Zeker in Leuven. Het idee is geopperd, kort nadat Sonja puffend en mopperend een zevende vat had aangesloten op de tapkranen van Café Genenhoek, om Stade tot op gelijke hoogte te laten terugkomen. Maar bij nader inzien was dat te gevaarlijk. Niet alleen stond Stade veel te ver achter, 24 (!) punten eind februari, maar bovendien moet men opletten voor kleppers als Thor Meldert en Zwarte Leeuw, en vooral voor Dendermonde, van het onbetrouwbare duo Bats- Verwilghen. Niet toevallig is Dendermonde de enige ploeg die Oud-Heverlee in extremis de titel nog kan ontstelen. Den Bats heeft er zijn plaats op de lijst aan te danken. We zullen eerlijk zijn: wij zijn niet gerust in die match van zondag. Stade doet het lang niet meer zo slecht, sinds begin dit jaar twee trainers zijn afgedankt en het halve bestuur is opgestapt. Alles is begonnen na de heenmatch, december vorig jaar. Sémira Adamu was net gestorven, en Louis Tobback was op de vlucht gegaan voor zijn verantwoordelijkheid. Of om het in het Wetstratees te zeggen: hij had zijn verantwoordelijkheid genomen. Het was zaterdagavond, bitter koud achter de buildings aan de Naamsepoort, en de match was nauwelijks begonnen of Stade kreeg van scheidsrechter Vervecken al een penalty. Dat was zoveel penalty als gij en ik, maar voor hetzelfde geld staat een mens op achterstand. Gelukkig zweefde Oud-Heverleedoelman Luc Vermeylen, bijgenaamd "Lange Luc" en dit vanwege zijn lengte, het schot van Rob Van Soom uit de winkelhaak. Op de tribune noteerde een woedende Tobback de naam Van Soom in zijn boekje. Bouwsubsidie geschrapt, vrouw ontslagen uit het stadsonderwijs, en twee kinderen geweigerd in de crèche. Oud-Heverlee, dat volgens het Ivic-systeem speelt maar het beter toepast dan Standard, liet de Leuvenaars rustig hun aanvallende tekortkomingen etaleren, en sloeg bij de eerste de beste tegenaanval toe: 0-1 door Björn Van Passel. Leuven scoorde uit buitenspel wel de gelijkmaker, maar Jo Szombathy zorgde voor gerechtigheid: 1-2. Na affluiten stond Leuven in de rangschikking achttien punten achter. Volgens trainer Fons Moons evenwel, was Stade de ware leider in vierde B, en hadden alle andere alleen meer geluk. Wat de week nadien ten overvloede werd bewezen, toen Stade met 2-0 bij Berchem verloor. Eenentwintig punten achter. Fons werd ontslagen. Een paar dagen voordien had voorzitter Richard Keustermans hem dat voorgedaan. Nota bene op de nieuwjaarsreceptie! Als ze ergens weten wat sfeer is, dan is het in Leuven. Keustermans is wel vaker opgestapt, maar komt altijd op die beslissing terug. Dat zou hij ook nu doen, al durfden er met nieuwjaar niet velen hun geld daarop verwedden. En dus was Stade in korte tijd naast zijn zelfrespect, ook zijn trainer en zijn voorzitter kwijt. In de plaats van te spreken over promotie naar derde, laat staan over Europees voetbal zoals Tobback had gedaan bij zijn Blijde Inkomst, baden ze bij groen-wit openlijk voor een plaatsje in de eindronde voor het behoud. En dan nog in de hoop dat de club niet failliet zou gaan. Tobback werd wat hij al was: compleet zot. Deze keer niet van eigendunk, maar van miserie. En het verbeterde er niet op toen wat restte van het bestuur, een nieuw structuurplan bekendmaakte. De club werd opgedeeld in negen cellen, en er werd een technisch directeur aangesteld: Werner Helsen, ex-speler, professor aan het Sportkot, en ex-coach van de universitaire ploeg. Dit was te veel voor de burgemeester. De volgende training stond hij zelf, met rijlaarzen en een steekhoed, in de middencirkel en bulderde dat ze het tot in Diest konden horen: "Kameraden! Wat wij nodig hebben zijn geen cellen. Er zijn cellen genoeg onder mijn commissariaat. Wat wij nodig hebben, is een keeper, vijf verdedigers, vier middenvelders en een spits. En uw technisch directeur, c'est moi. Sterk en sociaal, dat is Stade Leuven."Tobback gebood Richard Keustermans, eigenaar van een florissante garage, om zijn geld weer net als vroeger belangeloos aan de club af te staan. Zoniet zou de stad een nieuwe taks heffen op het uitstallen, verkopen en herstellen van automobielen. Een week later werd Werner Helsen, na druk van Binnenlandse Zaken dat dreigde met een strenger veiligheidsprotocol, door Euro 2000 aangesteld als fysical trainer van de scheidsrechters. Hij werd met groot succes opgevolgd door Donato Lallo, die zijn richtlijnen rechtstreeks van het stadhuis ontvangt. Naar men fluistert, zit Tobback zondag zelf op de bank. Benieuwd hoeveel penalty's Stade deze keer cadeau krijgt. Koen Meulenaere