Info : De auteur is logicus en wetenschapsfilosoof aan de Vrije Universiteit Brussel.
...

Info : De auteur is logicus en wetenschapsfilosoof aan de Vrije Universiteit Brussel.Grote goden, hij doet het weer! Om de prachtige Nederlandse uitdrukking - door cabaretier Herman Finkers zelfs vereeuwigd in de titel van een van zijn shows - te gebruiken: 'Dat heeft zo'n jongen toch niet nodig.' Waarom doe ik dit nu? Om te provoceren? Natuurlijk, want wat mag je anders verwachten van een filosoof? Om mensen te laten nadenken? Nog meer, want wat mag een filosoof anders teweegbrengen? Laat ik toch maar de keuze van de titel toelichten en daarna de aanleiding. Men zal zien dat mijn bedoelingen nobel zijn. In 1974 verfilmde Bob Fosse het leven van de Amerikaanse stand-up comedian Lenny Bruce, die schitterend werd vertolkt door Dustin Hoffman. De prent bevat een scène waarin Bruce een show weggeeft rond de uitdrukking ' Fuck you!'. (Ik vermeld de film zo expliciet omdat ik niet weet of Bruce die sketch ook werkelijk bracht, maar het zal wel.) Hij probeert het publiek duidelijk te maken hoe vreemd het is dat de F-uitdrukking als een belediging wordt ervaren. Terwijl er, volgens hem, geen mooier compliment bestaat dan de uitdrukking ' Fuck you!'. Wie met iemand wil vrijen, doet dat toch omdat hij die persoon leuk, aangenaam, gezellig, aantrekkelijk, opwindend, geil, noem maar op, vindt. Wat is er dan mis mee om dat zo uit te drukken? Tussen haakjes: Lenny Bruce met zijn enorme zin - of moet ik goesting zeggen - om tegen schenen te schoppen, breit er dan nog een telefoongesprek aan met zijn moeder, die hij doodgraag ziet, en dus regent het onvermijdelijk fuck-you's aan de telefoon om zijn liefde uit te drukken. Waarom ik dat allemaal vertel? Ik heb geaarzeld om dit stukje te schrijven omdat er al zoveel over geschreven is. Namelijk over de jongste Sensoa-campagne. Ik sluit mij zeer graag aan bij allen die zich dood verbaasden over de reactie van Inge Vervotte (CD&V), onze Vlaamse minister voor Welzijn, Volksgezondheid en Gezin. Wat hebben wij toch met seksualiteit - behalve dat in de nieuwe spelling 'sex' 'seks' werd, met uitzondering van 'sex-appeal', 'safe sex', 'sexshop' en 'sexy'? Ik geef toe, het zijn zeer verwarrende tijden. Op internet moet je proberen de pornosites van je scherm te houden. Op Kanaal 2 krijgen we het Open en Bloot gepresenteerd - mijn hart wordt week bij de schitterende pogingen van de presentatrice om pornofilms van een kwaliteit waarbij men een verschaalde pint bier verwart met een glas sprankelende champagne, te bespreken alsof het filmische meesterwerken zijn. En een minister is gechoqueerd door een paar foto's. Waarbij ik mij dan weer afvraag of we de jeugd niet meer frustreren door die confrontatie met schitterende, mooi gefotografeerde lijven. Te veel seks? Te weinig seks? Ik hoef niet per se te antwoorden op die vraag. Maar wat ik wel merk, is dat het nog altijd niet evident is om er op een 'gewone' manier over te praten. Zoals we het wel kunnen hebben over eten, kleding, wonen, werk - hoewel, dat is al minder evident - zo lastig lijken we het te vinden om te spreken over seks. Doe eens de gedachteoefening. Laten we aannemen dat we over auto's zouden praten zoals over seks. Het idee is al met al zo gek nog niet, aangezien de wagen duidelijk een seksuele connotatie meedraagt. Waartoe anders de schaars geklede dames op autoreclames? Stel, de minister moet het hebben over verkeersveiligheid. Wat doet ze? In plaats van met echte wagens wordt alles getoond met Dinky Toys. En ik hoor de stem van de commentator al ' vroem, vroem' zeggen. We zouden niet bijkomen van het lachen. Maar, fuck you, als het over aids gaat, kan ik er echt niet om lachen. JEAN PAUL VAN BENDEGEM