De ziekte van Parkinson is het gevolg van een degenererend zenuwstelsel. Ze uit zich in een verscheidenheid van symptomen, waarvan chronische bevingen de bekendste zijn. Ze hindert haar dragers sterk. De ziekte wordt geleidelijk erger, en een efficiënte beh...

De ziekte van Parkinson is het gevolg van een degenererend zenuwstelsel. Ze uit zich in een verscheidenheid van symptomen, waarvan chronische bevingen de bekendste zijn. Ze hindert haar dragers sterk. De ziekte wordt geleidelijk erger, en een efficiënte behandeling is er niet. In een klein aantal gevallen kunnen genetische componenten aan de ziekte gekoppeld worden. Die maken inzicht mogelijk in wat er misloopt. Zo hebben onderzoekers een gen geïdentificeerd waarvan een team rond moleculair bioloog Peter Vangheluwe (KU Leuven) de functie kon bepalen. Volgens hun verslag in Acta Neuropathologica speelt het eiwit dat het gen produceert een rol in het verplaatsen van vetten uit de lysosomen: het celcompartiment dat verouderd celmateriaal afbreekt en recycleert. Een van die vetten lokt de ziekte mee uit. Vangheluwe en zijn medewerkers rapporteerden eerder dit jaar in Nature over de rol van een ander gen bij het ontstaan van de ziekte van Parkinson. Als het niet normaal functioneert, rijst er een probleem met het transport van bepaalde stoffen (polyamines) uit - opnieuw - de lysosomen, waardoor zenuwcellen kunnen afsterven. Daardoor kan een centrum in de hersenen dat de lichaamsbeweging controleert aangetast worden, wat bijdraagt tot de ernstige symptomen van parkinson.