'Wil jij een stuk schrijven over mensen die, oog in oog met de dood, de liefde voor het leven terugvinden?' vroeg actrice en palliatief verpleegkundige Elise Bundervoet aan Peter De Gr...

'Wil jij een stuk schrijven over mensen die, oog in oog met de dood, de liefde voor het leven terugvinden?' vroeg actrice en palliatief verpleegkundige Elise Bundervoet aan Peter De Graef. De Graef wilde dat. Hij herlas Anton Tsjechovs De kersentuin (1902), waarin met de kersentuin van de familie alle hoop en dromen worden omgehakt, sprak erover met Bundervoet en actrice Loes Swaenepoel en speelt nu met hen een verhaal over een man die in zijn laatste dolle levensuren beseft dat radicale eerlijkheid het fundament is van een goed leven en een sereen heengaan. Toch wordt het geen treurig schouwspel. De Graef won tal van prijzen met zijn theaterteksten, zoals de Toneelschrijfprijs 2002 en de Vlaamse Staatsprijs Toneelliteratuur. Het cement van zijn levenswijze stukken is humor. Zo fleurt droevig altijd op tot tragikomisch. Zelfs als de dood een figurantenrol heeft.