Hazina Kenis speelt in ‘Sea of Love’: ‘Een beperking hebben, betekent niet dat je een beperkt leven moet hebben’

‘Een minister met een beperking zou ook helpen.' © Ruben Swannet
Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe Els Van Steenberghe is theaterrecensent.

Hazina Kenis speelt mee in sea of love, een stuk van Theater Stap en frieda.

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Hazina Kenis (°1988, Calcutta) verhuisde als tweejarige van Moeder Teresa’s weeshuis naar België. Ze groeide op en werd zorgkundige. Tot ze in 2013 een herseninfarct kreeg. Sinds 2016 acteert ze bij Theater Stap, dat inzet op acteurs met een beperking.

Wat leerde dit leven u?

Hazina Kenis: Er is altijd troost. Als je maar zoekt. Na mijn infarct lag ik een half jaar in het ziekenhuis. Ik was net een baby. Alles moest ik leren. Eten. Spreken. Stappen. Ik belandde in een zwart gat. Tot ik Theater Stap ontdekte. Je dromen veranderen niet als je lichaam verandert. Ik wil anderen gelukkig maken. Dat kon ik vroeger als zorgkundige in een rusthuis en nu als actrice.

Welke rol speelt u in sea of love?

Kenis: Mezelf! (lacht) Ik ben een vrolijke vrouw. Nu toon ik een kant die ik vaak verstop: de bange, gefrustreerde Hazina. Omdat ik mijn papierwerk niet meer zelf kan doen. En vaak val.

Niet op het podium.

Kenis: Nee. In sea of love ziet dat podium eruit als een zee van touwen en zeilen. Het stuk is gebaseerd op het sprookje De kleine zeemeermin. De negen spelers – onder wie Eva Binon en Nikè Moens van de artistieke vzw frieda – maken een tocht langs plekken en emoties uit het verhaal, en iedereen beantwoordt de vraag: ‘Naar welke liefde verlang je?’ Ik verlang al sinds mijn zestiende naar een man. En een kind. Door het infarct kan een kindje niet goed meer groeien in mijn buik. Maar ik kan nog altijd liefde geven! Dat vertelt sea of love: elk lijf wil liefde én kan liefde geven in deze te hebberige, drukke wereld.

Regisseur Jordan Hogg zei onlangs in The Guardian dat in een land waar 18 procent van de bevolking een beperking heeft, elk bedrijf 18 procent personeel met een beperking zou moeten hebben.

Kenis: Een beperking hebben, betekent niet dat je een beperkt leven moet hebben. Mijn moeder leerde me: ‘Laat u niet doen door het leven!’ Dat doe ik niet. Mijn advies aan de minister van Cultuur: voer die 18 procent-regel alvast in de cultuursector in. Dat zal onze zichtbaarheid goed doen. Een minister met een beperking zou ook helpen. Ik kan dat niet. Maar ik kan het wél spelen. De eerste zin? (fel) ‘Aandacht! Aandacht!’ Klinkt goed, niet? (lacht)

Sea of love van Theater Stap en frieda gaat op 23/11 in première en reist tot 19/01 door het land.

theaterstap.be en frieda.wtf

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content