Formateur Jan Jambon stelde een samenvatting van zijn regeerakkoord voor, samen met de partijvoorzitters van N-VA, CD&V en Open Vld. Op de volledige tekst van 300 pagina's is het nog wachten tot morgen, maar "de grote lijnen zijn duidelijk", zegt sp.a-fractieleider in het Vlaams parlement Conner Rousseau. "Ik ben zwaar teleurgesteld. Het staat vol symbolen die de échte uitdagingen waar Vlaanderen voor staat, compleet negeren. Ik zie weinig constructieve oplossingen waardoor de Vlaming er écht weer op vooruit kan gaan na de voorbije vijf jaar." Volgens de socialisten schiet het akkoord onder meer schromelijk tekort in het terugdringen van de wachtlijsten in de zorg, de fileproblematiek of de armoede. "Het akkoord is gefocust op symbolen, zoals sjerpen en Vlaamse canons. Ik heb daar niets tegen, maar ik vraag mij wel af: wie wordt daar beter van? Welke uitdagingen los je daarmee op?", lichtte Rousseau het partijstandpunt toe bij Radio 1. "Het zijn dezelfde mensen, dezelfde partijen, maar uit dit akkoord blijkt dat ze niet uit hun fouten hebben geleerd." Het regeerakkoord is ook niet altijd even consequent, vindt Rousseau. "Ik wist dat we een rechtse regering zouden krijgen, maar dit is averechts. Er staan dingen in die tegengesteld werken, zoals de gemeenschapsdienst (voor langdurig werklozen, red.)", klinkt het. "Wij vinden ook écht wel dat iedereen zou moeten kunnen werken, maar je moet in deze populistische tijden ook soms naar de studies durven kijken, of naar de ervaringen elders. Kijk naar onze noorderburen: daar zie je dat dat niet werkt, contraproductief is in plaats van productief, en dat is jammer." Ook qua klimaat schort er een en ander, vindt de Vlaamse fractieleider. "Het zijn vage ambities, en bovendien niet ambitieus genoeg. Met een reductie van de broeikasgassen met 80 procent zijn we bij het absolute minimum in Europa. Ik dacht dat ik Jambon hoorde zeggen dat wij een referentiepunt in Europa moeten zijn, maar dan is er toch nog wat werk aan de winkel." Toch ziet Rousseau ook enkele lichtpuntjes, zoals de koppeling van sociale maatregelen met inkomen in plaats van sociaal statuut, het terugdringen van ontbossing of het extra budget voor fietsinfrastructuur. "We willen constructief zijn en de regering steunen als het goed is. Maar er is toch wel heel veel schijnpolitiek, en weinig constructiviteit, vertrouwen en warmte." (Belga)