Veel werknemers in de non-profitsectoren staan op de eerste rij om op elk uur van de dag de gevolgen van de corona-epidemie op te vangen. De zorg voor al wie jong, oud of kwetsbaar is, kan niet stoppen. Ziekenhuizen draaien op volle toeren om zich voor te bereiden op pieken in het aantal opnames.

We hopen met z'n allen dat de acute fase van de epidemie zo snel als mogelijk voorbij zal zijn. Maar nadien volgt de periode van de normalisering. Alle uitgestelde consultaties en ingrepen zullen moeten worden ingehaald in de komende maanden. Dat zal opnieuw een piek van overwerk als gevolg hebben.

We mogen in België best trots zijn op het personeel en op onze gezondheidszorg in het algemeen. Ons systeem mag dan heten duur te zijn, het blijkt, ook in deze crisistijd, een van de beste van de wereld te zijn.

Laten we hopen dat dit in het collectieve geheugen verankerd wordt, en niet vergeten, wanneer in de komende maanden en jaren het maatschappelijk debat volop zal draaien. Wordt er gekozen om te investeren in zorgpersoneel of wordt er bespaard, gefusioneerd en afgebouwd?

Grote inzet op alle fronten

Al wie werkt in woonzorgcentra, geeft nu extra aandacht aan de meest kwetsbaren. Besmettingen vermijden bij onze ouderen en bij de werknemers komt op de eerste plaats. De woonzorgcentra zijn sinds 12 maart grotendeels afgesloten van de buitenwereld.

Dat staat haaks op de vele inspanningen van de voorbije jaren om woonzorgcentra te integreren in hun omgeving. Bovenop het structurele personeelstekort en de werkdruk wordt nu met nog meer zorg extra aandacht en tijd gegeven aan de ouderen, nu de familie en veel vrijwilligers er tijdelijk niet kunnen zijn.

Ook de thuisverpleging, de gezinszorg, de gehandicaptenzorg en de centra geestelijke gezondheidszorg blijven zich inzetten voor een kwaliteitsvolle zorg in rechtstreeks contact met de burger. Uit veel reacties blijkt de bezorgdheid om zelf niet besmet te raken met het coronavirus (covid-19), zelf niemand te besmetten en toch te blijven werken voor wie hulp en zorg nodig heeft. We worden evenwichtskunstenaars om die tegenstellingen te overstijgen en zoeken creatief naar oplossingen om fysieke afstand te houden.

Het personeel in de zorg is daar trouwens niet alleen in. Winkelbedienden, bakkers, schoonmakers, politieagenten of buschauffeurs zijn maar enkele voorbeelden van personen met jobs die tientallen of zelfs meer mensen kunnen ontmoeten, ook als iedereen zijn best doet om zo weinig mogelijk mensen tegen te komen.

Veel waardering uit samenleving

Méér dan ooit is er in de samenleving waardering en respect voor al wie werkt in zorg, welzijn en dienstverlening. Dat blijkt uit veel berichten op Facebook, het applaus in wijken om 20 uur of reacties in dagelijkse gesprekken. Een hart onder de riem voor de vele collega's die dezer dagen in moeilijke omstandigheden werken.

Op donderdag 5 maart, drie weken geleden, betoogden er 9000 werknemers uit de Vlaamse rusthuizen, de gehandicaptenzorg, de revalidatie, de kinderopvang en geestelijke gezondheidszorg in de straten van Brussel. Dat was dubbel zoveel als verwacht, ondanks de regen. De betogers protesteerden tegen de besparingen van de Vlaamse regering en vroegen om meer personeel en waardering. Nu ligt de focus op de coronacrisis en is het alle hens aan dek.

Solide financiering

Maar de vraag naar meer personeel en waardering in gewone tijden blijft en zal terugkomen. Laat daar geen twijfel over bestaan. Over enkele maanden zal het debat over de financiering van de crisismaatregelen volop worden gevoerd.

Zullen de lasten eerlijk worden verdeeld en wordt er eindelijk werk gemaakt van meer rechtvaardige belastingen? Zullen de sterkste schouders zwaardere lasten dragen of zal wie het al moeilijk heeft nog moeilijker hebben? Zal er worden gekozen voor 'een slanke overheid' of voor een zorg- en welzijnssector die één van de beste van de wereld is en blijft en over genoeg mensen en middelen beschikt om de uitdagingen van elke dag én de crisissen in de toekomst aan te kunnen?

Maar nu is het eerst alle hens aan dek en doen we er op het werk, thuis en in onze omgeving solidair samen alles aan om het virus te overwinnen.

Veel werknemers in de non-profitsectoren staan op de eerste rij om op elk uur van de dag de gevolgen van de corona-epidemie op te vangen. De zorg voor al wie jong, oud of kwetsbaar is, kan niet stoppen. Ziekenhuizen draaien op volle toeren om zich voor te bereiden op pieken in het aantal opnames. We hopen met z'n allen dat de acute fase van de epidemie zo snel als mogelijk voorbij zal zijn. Maar nadien volgt de periode van de normalisering. Alle uitgestelde consultaties en ingrepen zullen moeten worden ingehaald in de komende maanden. Dat zal opnieuw een piek van overwerk als gevolg hebben.We mogen in België best trots zijn op het personeel en op onze gezondheidszorg in het algemeen. Ons systeem mag dan heten duur te zijn, het blijkt, ook in deze crisistijd, een van de beste van de wereld te zijn.Laten we hopen dat dit in het collectieve geheugen verankerd wordt, en niet vergeten, wanneer in de komende maanden en jaren het maatschappelijk debat volop zal draaien. Wordt er gekozen om te investeren in zorgpersoneel of wordt er bespaard, gefusioneerd en afgebouwd?Al wie werkt in woonzorgcentra, geeft nu extra aandacht aan de meest kwetsbaren. Besmettingen vermijden bij onze ouderen en bij de werknemers komt op de eerste plaats. De woonzorgcentra zijn sinds 12 maart grotendeels afgesloten van de buitenwereld. Dat staat haaks op de vele inspanningen van de voorbije jaren om woonzorgcentra te integreren in hun omgeving. Bovenop het structurele personeelstekort en de werkdruk wordt nu met nog meer zorg extra aandacht en tijd gegeven aan de ouderen, nu de familie en veel vrijwilligers er tijdelijk niet kunnen zijn.Ook de thuisverpleging, de gezinszorg, de gehandicaptenzorg en de centra geestelijke gezondheidszorg blijven zich inzetten voor een kwaliteitsvolle zorg in rechtstreeks contact met de burger. Uit veel reacties blijkt de bezorgdheid om zelf niet besmet te raken met het coronavirus (covid-19), zelf niemand te besmetten en toch te blijven werken voor wie hulp en zorg nodig heeft. We worden evenwichtskunstenaars om die tegenstellingen te overstijgen en zoeken creatief naar oplossingen om fysieke afstand te houden.Het personeel in de zorg is daar trouwens niet alleen in. Winkelbedienden, bakkers, schoonmakers, politieagenten of buschauffeurs zijn maar enkele voorbeelden van personen met jobs die tientallen of zelfs meer mensen kunnen ontmoeten, ook als iedereen zijn best doet om zo weinig mogelijk mensen tegen te komen.Méér dan ooit is er in de samenleving waardering en respect voor al wie werkt in zorg, welzijn en dienstverlening. Dat blijkt uit veel berichten op Facebook, het applaus in wijken om 20 uur of reacties in dagelijkse gesprekken. Een hart onder de riem voor de vele collega's die dezer dagen in moeilijke omstandigheden werken.Op donderdag 5 maart, drie weken geleden, betoogden er 9000 werknemers uit de Vlaamse rusthuizen, de gehandicaptenzorg, de revalidatie, de kinderopvang en geestelijke gezondheidszorg in de straten van Brussel. Dat was dubbel zoveel als verwacht, ondanks de regen. De betogers protesteerden tegen de besparingen van de Vlaamse regering en vroegen om meer personeel en waardering. Nu ligt de focus op de coronacrisis en is het alle hens aan dek.Maar de vraag naar meer personeel en waardering in gewone tijden blijft en zal terugkomen. Laat daar geen twijfel over bestaan. Over enkele maanden zal het debat over de financiering van de crisismaatregelen volop worden gevoerd.Zullen de lasten eerlijk worden verdeeld en wordt er eindelijk werk gemaakt van meer rechtvaardige belastingen? Zullen de sterkste schouders zwaardere lasten dragen of zal wie het al moeilijk heeft nog moeilijker hebben? Zal er worden gekozen voor 'een slanke overheid' of voor een zorg- en welzijnssector die één van de beste van de wereld is en blijft en over genoeg mensen en middelen beschikt om de uitdagingen van elke dag én de crisissen in de toekomst aan te kunnen?Maar nu is het eerst alle hens aan dek en doen we er op het werk, thuis en in onze omgeving solidair samen alles aan om het virus te overwinnen.