Volgens de stand van de wetenschap had de ziekte al lang uitgeroeid moeten zijn, maar mazelen zijn aan een opmars bezig in Europa. Met 82.000 zijn er vier keer meer gevallen dan vorig jaar. In ons land valt het vooralsnog mee. Door de grote toegankelijkheid ligt de vaccinatiegraad nog steeds ver boven de 95%.

Toch is de dreiging van levensbedreigende ziekten niet zo veraf. Ook bij ons groeit het wantrouwen over vaccins zorgwekkend hard. De 'anti-vax' beweging is georganiseerder dan ooit. Naast conservatief gelovigen en antroposofen (mensen die denken dat hevig ziek worden heel erg goed voor je is), zijn het nu vooral een groeiende groep jonge hippe ouders die hun geloof in de Westerse geneeskunde collectief opzeggen. Meestal na een nachtje Youtube kijken.

Via sociale en helaas ook steeds meer klassieke media worden ze wijs gemaakt dat vaccins schadelijke metalen bevatten. Dat heeft effect. Slechts 52% van alle jonge ouders in Vlaanderen heeft nog het volste vertrouwen in vaccinatie, blijkt uit een recente enquête.

Kindergeld inhouden bij weigeren van vaccinatie kan rechtvaardig zijn.

Ik sprak onlangs zelf met een jonge mama die geregeld horrorberichten over vaccins deelt. Baas over eigen lichaam, hoor je dan steevast. Dat klopt natuurlijk niet.

Eén, het gaat om kinderen. Ouderlijke verantwoordelijkheid gaat slechts zover tot je er de vrijheid van je kroost hopeloos door beknot. En twee, nog belangrijker: het heeft niet enkel effect op je 'eigen' lichaam. Ook een zorgwekkend grote impact op de hele bevolking.

Bij inenting is de dekkingsgraad, het percentage mensen dat gevaccineerd is, immers cruciaal. Hoe meer mensen ervoor kiezen zich niet te vaccineren, hoe minder vaccins nog werken tegen levensbedreigende ziekten. Ook voor mensen die wél gevaccineerd zijn. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie is de kritische drempel daarom 95%. Zakt de inentingsgraad daaronder, hebben we allemaal een groot probleem.

Daardoor heeft een kleine groep anti-vax idioten die meer geloven in het drinken van een green smoothie dan een polio vaccin al een grote impact op de volksgezondheid van een heel land. De recente uitbraak van de mazelenepidemie in Italië en Frankrijk toont aan hoe snel het kan gaan.

In Australië is kindertoeslag daarom gekoppeld aan vaccinatie. Geen prik, geen geld. In sommige staten kunnen niet-gevaccineerde kinderen zelfs niet meer worden ingeschreven bij de kinderopvang. Duitsland voerde na een grote mazelen-uitbraak in 2017 gelijkaardige, hoge financiële boetes in.

Rij je bewust als spookrijder tegen de volksgezondheid in, breng je niet enkel het leven van je eigen kinderen maar dat van miljoenen anderen in gevaar.

Kindergeld inhouden bij het weigeren van vaccinatie zou ook bij ons een rechtvaardige maatregel kunnen zijn. De miljarden die we aan kindergeld uitgeven zijn er immers om iedere Jente en Laura alle kansen in het leven te geven. Rij je bewust als spookrijder tegen de volksgezondheid in, breng je niet enkel het leven van je eigen kinderen maar dat van miljoenen anderen in gevaar. De groep die dat doet hoeft daar niet fiscaal beloond voor te worden. Integendeel.

In liberale termen is overheidsoptreden tegen het inentingsverzet daarom ook logisch. Door het uitoefenen van de eigen positieve vrijheid (vaccins weigeren) beperkt een kleine minderheid immers de negatieve vrijheid (gezond leven) van een heel grote groep mensen.

Je kan inenting natuurlijk ook gewoon verplichten. Dat is in ons land enkel het geval voor polio. Strakke verplichting werkt echter meestal contraproductief. Het versterkt de hardnekkige anti-vax-believers in hun irrationeel geloof dat de maatschappij hun vrijheid bewust probeert in te perken.

In Australië is de koppeling aan kindergeld alvast een succes. De afgelopen twee jaar hebben er ruim 250.000 kinderen prikken gekregen die ze voorheen misten. De kritische inentingsdrempel van 95% is nu bijna bereikt.

Ook al lijkt het bij ons op eerste zicht niet meteen nodig, toont de mazelenopgang in gans Europa aan dat maatregelen tegen het groene wantrouwen tegenover vaccinatie nodig zijn . Vrijwilligheid, gezond verstand en veel voorlichting hielpen tot nu toe. Die verdedigingsgordel tegen besmettelijke ziekten ligt nu stevig onder vuur. Een 'Geen prik, geen geld'-beleid kan hem opnieuw sterk genoeg maken.

Volgens de stand van de wetenschap had de ziekte al lang uitgeroeid moeten zijn, maar mazelen zijn aan een opmars bezig in Europa. Met 82.000 zijn er vier keer meer gevallen dan vorig jaar. In ons land valt het vooralsnog mee. Door de grote toegankelijkheid ligt de vaccinatiegraad nog steeds ver boven de 95%. Toch is de dreiging van levensbedreigende ziekten niet zo veraf. Ook bij ons groeit het wantrouwen over vaccins zorgwekkend hard. De 'anti-vax' beweging is georganiseerder dan ooit. Naast conservatief gelovigen en antroposofen (mensen die denken dat hevig ziek worden heel erg goed voor je is), zijn het nu vooral een groeiende groep jonge hippe ouders die hun geloof in de Westerse geneeskunde collectief opzeggen. Meestal na een nachtje Youtube kijken.Via sociale en helaas ook steeds meer klassieke media worden ze wijs gemaakt dat vaccins schadelijke metalen bevatten. Dat heeft effect. Slechts 52% van alle jonge ouders in Vlaanderen heeft nog het volste vertrouwen in vaccinatie, blijkt uit een recente enquête. Ik sprak onlangs zelf met een jonge mama die geregeld horrorberichten over vaccins deelt. Baas over eigen lichaam, hoor je dan steevast. Dat klopt natuurlijk niet. Eén, het gaat om kinderen. Ouderlijke verantwoordelijkheid gaat slechts zover tot je er de vrijheid van je kroost hopeloos door beknot. En twee, nog belangrijker: het heeft niet enkel effect op je 'eigen' lichaam. Ook een zorgwekkend grote impact op de hele bevolking. Bij inenting is de dekkingsgraad, het percentage mensen dat gevaccineerd is, immers cruciaal. Hoe meer mensen ervoor kiezen zich niet te vaccineren, hoe minder vaccins nog werken tegen levensbedreigende ziekten. Ook voor mensen die wél gevaccineerd zijn. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie is de kritische drempel daarom 95%. Zakt de inentingsgraad daaronder, hebben we allemaal een groot probleem. Daardoor heeft een kleine groep anti-vax idioten die meer geloven in het drinken van een green smoothie dan een polio vaccin al een grote impact op de volksgezondheid van een heel land. De recente uitbraak van de mazelenepidemie in Italië en Frankrijk toont aan hoe snel het kan gaan.In Australië is kindertoeslag daarom gekoppeld aan vaccinatie. Geen prik, geen geld. In sommige staten kunnen niet-gevaccineerde kinderen zelfs niet meer worden ingeschreven bij de kinderopvang. Duitsland voerde na een grote mazelen-uitbraak in 2017 gelijkaardige, hoge financiële boetes in.Kindergeld inhouden bij het weigeren van vaccinatie zou ook bij ons een rechtvaardige maatregel kunnen zijn. De miljarden die we aan kindergeld uitgeven zijn er immers om iedere Jente en Laura alle kansen in het leven te geven. Rij je bewust als spookrijder tegen de volksgezondheid in, breng je niet enkel het leven van je eigen kinderen maar dat van miljoenen anderen in gevaar. De groep die dat doet hoeft daar niet fiscaal beloond voor te worden. Integendeel.In liberale termen is overheidsoptreden tegen het inentingsverzet daarom ook logisch. Door het uitoefenen van de eigen positieve vrijheid (vaccins weigeren) beperkt een kleine minderheid immers de negatieve vrijheid (gezond leven) van een heel grote groep mensen. Je kan inenting natuurlijk ook gewoon verplichten. Dat is in ons land enkel het geval voor polio. Strakke verplichting werkt echter meestal contraproductief. Het versterkt de hardnekkige anti-vax-believers in hun irrationeel geloof dat de maatschappij hun vrijheid bewust probeert in te perken.In Australië is de koppeling aan kindergeld alvast een succes. De afgelopen twee jaar hebben er ruim 250.000 kinderen prikken gekregen die ze voorheen misten. De kritische inentingsdrempel van 95% is nu bijna bereikt.Ook al lijkt het bij ons op eerste zicht niet meteen nodig, toont de mazelenopgang in gans Europa aan dat maatregelen tegen het groene wantrouwen tegenover vaccinatie nodig zijn . Vrijwilligheid, gezond verstand en veel voorlichting hielpen tot nu toe. Die verdedigingsgordel tegen besmettelijke ziekten ligt nu stevig onder vuur. Een 'Geen prik, geen geld'-beleid kan hem opnieuw sterk genoeg maken.