Waarom zijn een magazine en een site als MO* nodig?
...

Waarom zijn een magazine en een site als MO* nodig? Jago Kosolosky: Iedereen erkent dat andere redacties steeds minder tijd hebben voor buitenland- en onderzoeksjournalistiek. Steeds meer artikels over die onderwerpen worden vertaald uit buitenlandse kranten, of gewoon gekopieerd uit Nederlandse titels. Vlaanderen heeft een medium nodig waar journalistiek over mondiaal nieuws verschijnt van de hoogste kwaliteit, en voor een breed publiek. Bewijzen de corona- en de vluchtelingencrisis niet dat er heel veel geschreven wordt over buitenlandse thema's? Kosolosky: Op hyperkinetische crisismomenten worden hier en daar correspondenten gedropt, dat is waar. Maar MO* houdt voortdurend de vinger aan de pols in de hele wereld, en heeft meer aandacht voor de trends die zich op de lange termijn afspelen. Die zijn vaak belangrijker om te begrijpen wat er echt gebeurt. Welk verhaal missen de reguliere media op dit moment? Kosolosky: Verhalen worden vooral vaak niet goed opgevolgd. Ons meest recente nummer was een special over de klimaatomslag, met prachtige verhalen over hoe het planten van bos kan helpen in de landbouw, en over een koolstoftaks voor België. Wat zal er onder uw hoofdredacteurschap aan MO* veranderen? Kosolosky: Ik zal meer inzetten op communityvorming. Dat klinkt nogal hip, maar we willen lezers er meer bij betrekken. Alle artikels van MO* zijn online gratis te lezen, en toch zijn er al 2300 mensen die een steunabonnement proMO* namen. We willen ervoor zorgen dat zij met onze redacteuren kunnen praten en ideeën kunnen aanbrengen. Ik wil ook verjongen, en de diaspora beter betrekken bij ons blad en onze site. Wij schrijven vaak over landen waar veel mensen in Vlaanderen en Europa hun wortels hebben, dus we willen dat zij de weg naar MO* vinden. Journalisten van MO* zijn geëngageerd - sommigen zullen zeggen: activistisch. Zal dat zo blijven? Kosolosky:MO* valt niet zomaar weg te zetten als een activistisch blad waarvan de journalisten alleen voor hun eigen achterban schrijven. De keuzes die wij maken over de thema's waarover wij schrijven zijn altijd geëngageerd - klimaat, conflicten, globalisering - maar de uitwerking daarvan is volledig journalistiek. Als u mocht kiezen, waar zou u graag werken als buitenlandcorrespondent? Kosolosky: Ik stuur het liefst vanuit Brussel een team aan dat op het terrein zijn werk doet. Al voel ik me wel het best thuis in Afrika, waar veel te veel zaken gebeuren die in België helaas geen aandacht krijgen. Vooral de positieve, hoopvolle verhalen zou ik graag lezen, over jonge Afrikanen die succesvol een zaak beginnen. Als er een virus over de wereld raast, wordt daar massaal over bericht. Maar ook op de momenten dat het goed gaat, moeten we aandacht hebben voor de rest van de wereld. Lees ook: 'Wij pleiten voor open grenzen (op vlak van journalistiek)'