Drie weken voor de verkiezingen lanceren tientallen belangengroepen en academici 'de woonzaak'. Met dat initiatief vestigen ze de aandacht op de wooncrisis in ons land. Als de volgende Vlaamse regering onvoldoende ambitie toont op gebied van wonen, zullen de organisaties bij de Raad van Europa een juridische procedure starten.

'Heel wat mensen in Vlaanderen wonen in zeer precaire omstandigheden', staat in de missieverklaring. 'Door de ellenlange wachtlijsten voor een sociale woning komen veel kwetsbare mensen terecht op het onderste segment van de private huursector. Daar spelen grote problemen op het vlak van hoge huurprijzen, oplopende energiekosten, ondermaatse woonkwaliteit en onzekere huurcontracten.'

'260.000 private huurders wonen in een pand dat niet aan de minimale kwaliteitseisen voldoet. De elektriciteit is niet in orde, er zijn vochtproblemen of er kan niet goed verwarmd worden. De helft van alle private huurders betaalt meer dan één derde van het inkomen aan huur. Bijna een derde houdt na het betalen van de huur zelfs te weinig over om menswaardig te leven.'

De organisaties vragen een verdubbeling van het aantal sociale huurwoningen, praktijktesten tegen discriminatie op de private huurmarkt en een afbouw van de woonbonus.

De initiatiefnemende organisaties zijn huurdersbonden, armoedeorganisaties, maar ook de vakbond ABVV, Beweging.net, de Bond Beter Leefmilieu, het Minderhedenforum en de Liga voor Mensenrechten. Bovendien ondertekenden ook meer dan dertig academici de missieverklaring. Een van hen is politicoloog Hendrik Vos (UGent). 'Het is ontzettend belangrijk dat mensen degelijk kunnen wonen,' stelt hij. 'Wie in armoede zit, of wie op de rand ervan balanceert, heeft het vandaag ontzettend lastig om aan een woning te raken. Beleidskeuzes kunnen dat veranderen, dus we kunnen ons daar niet zomaar bij neerleggen.'

Ontgoochelende partijprogramma's

Als woordvoerder voor de woonzaak kozen de organisaties opvallend voor ex-topambtenaar Hugo Beersmans. Hij was jarenlang administrateur-generaal van het agentschap Wonen Vlaanderen onder de ministers van wonen Marino Keulen (VLD) en Freya Van den Bossche (SP.A). Als gepensioneerde werd hij bestuurslid van het Huurdersplatform en bleef hij het beleid van politica Liesbeth Homans (N-VA) nauwlettend volgen.

Beersmans hoopt dat de partijen hun nek willen uitsteken, maar is ontgoocheld over de partijprogramma's: 'Geen enkele partij legt de klemtoon op de private huursector of sociale woningen, waar de meeste problemen zijn. Allemaal mikken ze vooral op de middeninkomens, terwijl echt die onderkant van de woonmarkt een probleem is.'

De organisaties vragen een verdubbeling van het aantal sociale huurwoningen, praktijktesten tegen discriminatie op de private huurmarkt en een afbouw van de woonbonus. Hoeveel van die eisen Vlaanderen moet inwilligen om te ontsnappen aan een klacht is niet duidelijk. De klacht zou worden neergelegd bij het Comité voor Sociale Rechten van de Raad van Europa. De Raad van Europa heeft weinig feitelijke macht. De juristen van dat comité hebben alleen een moreel gezag en kunnen dus geen bindende uitspraak toen. Toch hopen de organisaties hiermee een stok achter de deur te hebben. Ze spiegelen zich daarbij aan de klimaatzaak, maar of de woonzaak dezelfde impact kan bereiken, valt te betwijfelen.

Dit is een artikel van productiehuis Sonderland, met de steun van het Vlaams Journalistiek Fonds.

© Sonderland
Drie weken voor de verkiezingen lanceren tientallen belangengroepen en academici 'de woonzaak'. Met dat initiatief vestigen ze de aandacht op de wooncrisis in ons land. Als de volgende Vlaamse regering onvoldoende ambitie toont op gebied van wonen, zullen de organisaties bij de Raad van Europa een juridische procedure starten.'Heel wat mensen in Vlaanderen wonen in zeer precaire omstandigheden', staat in de missieverklaring. 'Door de ellenlange wachtlijsten voor een sociale woning komen veel kwetsbare mensen terecht op het onderste segment van de private huursector. Daar spelen grote problemen op het vlak van hoge huurprijzen, oplopende energiekosten, ondermaatse woonkwaliteit en onzekere huurcontracten.''260.000 private huurders wonen in een pand dat niet aan de minimale kwaliteitseisen voldoet. De elektriciteit is niet in orde, er zijn vochtproblemen of er kan niet goed verwarmd worden. De helft van alle private huurders betaalt meer dan één derde van het inkomen aan huur. Bijna een derde houdt na het betalen van de huur zelfs te weinig over om menswaardig te leven.'De initiatiefnemende organisaties zijn huurdersbonden, armoedeorganisaties, maar ook de vakbond ABVV, Beweging.net, de Bond Beter Leefmilieu, het Minderhedenforum en de Liga voor Mensenrechten. Bovendien ondertekenden ook meer dan dertig academici de missieverklaring. Een van hen is politicoloog Hendrik Vos (UGent). 'Het is ontzettend belangrijk dat mensen degelijk kunnen wonen,' stelt hij. 'Wie in armoede zit, of wie op de rand ervan balanceert, heeft het vandaag ontzettend lastig om aan een woning te raken. Beleidskeuzes kunnen dat veranderen, dus we kunnen ons daar niet zomaar bij neerleggen.'Als woordvoerder voor de woonzaak kozen de organisaties opvallend voor ex-topambtenaar Hugo Beersmans. Hij was jarenlang administrateur-generaal van het agentschap Wonen Vlaanderen onder de ministers van wonen Marino Keulen (VLD) en Freya Van den Bossche (SP.A). Als gepensioneerde werd hij bestuurslid van het Huurdersplatform en bleef hij het beleid van politica Liesbeth Homans (N-VA) nauwlettend volgen. Beersmans hoopt dat de partijen hun nek willen uitsteken, maar is ontgoocheld over de partijprogramma's: 'Geen enkele partij legt de klemtoon op de private huursector of sociale woningen, waar de meeste problemen zijn. Allemaal mikken ze vooral op de middeninkomens, terwijl echt die onderkant van de woonmarkt een probleem is.'De organisaties vragen een verdubbeling van het aantal sociale huurwoningen, praktijktesten tegen discriminatie op de private huurmarkt en een afbouw van de woonbonus. Hoeveel van die eisen Vlaanderen moet inwilligen om te ontsnappen aan een klacht is niet duidelijk. De klacht zou worden neergelegd bij het Comité voor Sociale Rechten van de Raad van Europa. De Raad van Europa heeft weinig feitelijke macht. De juristen van dat comité hebben alleen een moreel gezag en kunnen dus geen bindende uitspraak toen. Toch hopen de organisaties hiermee een stok achter de deur te hebben. Ze spiegelen zich daarbij aan de klimaatzaak, maar of de woonzaak dezelfde impact kan bereiken, valt te betwijfelen.