Het eerste moderne dopingschandaal: dos cervezas

29/06/12 om 15:46 - Bijgewerkt om 15:46

Grote belangen lokken groot bedrog uit. Ook in de stoere sportwereld, waar mannen nog mannen zijn, en vrouwen soms ook.

Het eerste moderne dopingschandaal: dos cervezas

© ThinkStock

Met de moderne Olympische Spelen veranderde er heel wat aan sporten en reglementen, maar wat niet veranderde, was de neiging bij sommige atleten om die reglementen te omzeilen. Bij valsspelers denken we dan meteen aan sporters die doping gebruiken, al zijn er voorbeelden genoeg van meer creatieve methoden van bedrog.

Vroeger was het overigens perfect legaal om stimulerende of andere middelen in te nemen om de prestaties te bevorderen. Een eeuw geleden waren dat bijvoorbeeld cocaïne, cafeïne, opium en zelfs nitroglycerine. In de jaren zestig veranderde die houding en in 1967 vaardigde het IOC een algemeen verbod op doping uit, zwarte lijst incluis.

Een jaar later kwamen er voor het eerst dopingtests, op de Spelen in Mexico. Die zorgden voor nogal wat ophef. Zo was de eerste betrapte en uitgesloten atleet de Zweed Hans-Gunnar Liljenwall. Om bij het pistoolschieten zijn zenuwen te bedwingen had die twee pintjes gedronken.

Dat de dopingtests niet bepaald waterdicht waren, mag onder meer blijken uit de vracht medailles die de DDR-atleten in de jaren zeventig en tachtig mee naar huis brachten. Dat was - zo getuigden velen na de val van de Muur - heus niet alleen het gevolg van doorgedreven trainingsarbeid.

Maar de stropers mogen dan altijd slimmer worden, de boswachters ook. Vandaag de dag wordt het potentiële dopinggebruikers bijzonder moeilijk gemaakt: controles binnen en buiten de competitie, bloedpaspoorten en - misschien nog de grootste bedreiging- de mogelijkheid tot retrospectief testen.

De olympische kampioen 1500 meter van Peking, Rashid Ramzi, liep zo tegen de lamp. Meer dan een jaar na de Spelen werd hij betrapt op het gebruik van een verboden hormoon, met dank aan de ondertussen verbeterde bloedtest.

De duizenden stalen die bij de atleten in Londen worden afgenomen, zullen acht jaar worden bewaard. Al die tijd kunnen ze met steeds nieuwere methodes onderzocht worden. Bedriegers kunnen misschien wel het podium halen, de eeuwige roem kan hen nog lang daarna weer ontnomen worden.

Peter Mangelschots Lees het volledige verhaal in Knack Extra van deze week.

Lees meer over:

Onze partners