'In de marge voel ik me thuis'

07/04/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:58

Vlak voor de millenniumwissel verscheen Don DeLillo's meesterwerk Underworld. De recensenten sloten hem enthousiast in de armen, om hem kort daarna even enthousiast als een baksteen te laten vallen. 'Fuck 'em', reageerde de grootmeester van het literaire postmodernisme, en hij schreef dapper door. Met als voorlopige orgelpunt: zijn gloednieuwe roman Point Omega.

Toen de critici Don DeLillo's romans White Noise ( Witte Ruis) en Underworld ( Onderwereld) eensgezind uitriepen tot de 'belangrijkste postmoderne romans van de twintigste eeuw', liet de schrijver die lof bijna achteloos aan zich voorbijgaan. En toen White Noise in 1985 bekroond werd met de National Book Award, een van de belangrijkste Amerikaanse literaire prijzen, stond hij tijdens de prijsuitreiking op om de gevleugelde woorden te spreken: 'Het spijt me dat ik er vanavond niet bij kan zijn, maar ik bedank jullie allemaal om naar hier te komen.' Waarna hij rustig weer ging zitten.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners