Bij resomeren, ook wel watercrematie of biocrematie genoemd, wordt het lichaam na de dood ontbonden in een hete chemische vloeistof. Daarvoor wordt kaliumhydroxide gebruikt dat het lichaam in enkele uren tijd tot vloeistof en botten herleidt. Net als bij crematie blijft er ook nog iets over, in dit geval een fijn wit poeder afkomstig van de beenderen, dat in een asurne kan worden bewaard.
...

Bij resomeren, ook wel watercrematie of biocrematie genoemd, wordt het lichaam na de dood ontbonden in een hete chemische vloeistof. Daarvoor wordt kaliumhydroxide gebruikt dat het lichaam in enkele uren tijd tot vloeistof en botten herleidt. Net als bij crematie blijft er ook nog iets over, in dit geval een fijn wit poeder afkomstig van de beenderen, dat in een asurne kan worden bewaard.De techniek wordt nu al gebruikt in Canada en delen van de Verenigde Staten. Het Brussel Gewest liet in 2018 weten dat het resomatie ook wil toelaten om het tekort aan ruimte voor graven op te vangen. 'De wetgeving rond lijkbezorging is regionale materie', legt Johan Dexters van Funebra, de federatie van begrafenisondernemers, uit. 'Binnenkort zal er ook voor Vlaanderen een werkgroep worden samengeroepen die zich zal buigen over het Vlaamse decreet op de begraafplaatsen en de lijkbezorging van 2014 om te zien in hoeverre dit moet worden aangepast aan de huidige situatie. Een van de thema's die ter sprake zullen komen zijn de alternatieven voor crematie.'Resomatie is een milieuvriendelijker alternatief voor begraven en crematie. Het begraven van een kist in de grond heeft een impact op de bodemvervuiling door lijm- en verfresten. Een lijkwagen en het vervoer van de grafstenen stoten CO2 uit. Bij het verbranden van stoffelijke overschotten komen ook schadelijke gassen en fijnstof vrij en wordt heel wat energie verbruikt. Volgens de Nederlandse Organisatie voor Toegepast Natuurwetenschappelijk Onderzoek (TNO) verbruikt resomeren zo'n 90 procent minder energie dan een crematie en is er veel minder uitstoot van schadelijke stoffen. Ook komt er geen fijnstof vrij. Funerba staat niet afkerig tegen resomatie, op voorwaarde dat het doordacht gebeurt. Zo stelt Dexters zich vragen bij het gebruik van de enorme hoeveelheid water, een kostbaar goed. Voor het oplossen van een lichaam is zo'n 300 tot 400 liter water nodig. Ook de kostprijs van resomatie is niet helemaal duidelijk. 'Bij resomatie wordt geen kist mee opgelost, maar het lichaam moet wel nog op een of andere manier vervoerd worden. Aangezien het verboden is om een lijkkist twee maal te gebruiken, zal er toch nog steeds een kist moeten worden gehuurd.'Dexters heeft ook enkele ethische bedenkingen. Wat gebeurt er bijvoorbeeld met de restvloeistof? In Nederland wordt gedacht om een deel ervan mee te geven aan de nabestaanden, maar ook aan bemesting van akkers of vervaardiging van biogas. 'Het zal zeker niet de bedoeling zijn dat we de vloeistoffen zomaar lozen. Veel zal afhankelijk zijn van de investeringen en de verplichtingen om zo ecologisch mogelijk te werken', aldus Dexters.Maar spreekt het verdwijnen in water de modale Vlaming eigenlijk wel aan? Of geeft hij toch liever de voorkeur aan vuur of aarde? 'Er bestaan daar geen onderzoeken over. Wat ik wel weet, is dat toen de Brusselse plannen in 2018 wereldnieuws werden, de reactie van de meeste mensen niet bijster positief was. Het oplossen in zuur lag toen bij velen moeilijk omdat het nog te veel deed denken aan de gruwelijke moorden door András Pándy. In het verleden heeft het aanvaardingsproces van crematie ook heel wat voeten in de aarde gehad.'En wat met een vijfde mogelijkheid: humusatie of het composteren van een dood lichaam? Daarbij wordt de overledene in een afbreekbaar laken gewikkeld en in een mengsel van houtsnippers, bladeren en compoststarter gelegd, afgedekt met stro. Na enkele maanden is het lichaam verteerd en worden de botten verpulverd om uiteindelijk te komen tot een vruchtbare compost.Ook hier pleit Funerba voor een doordachte aanpak. 'Hoe milieuvriendelijk het ook zou mogen zijn, er is nog onvoldoende onderzoek gedaan naar de pro's en contra's, zeker in de bij ons dichtbevolkte regio's. Hoe zit het bijvoorbeeld met geurhinder? Of een bosrijke omgeving met rond woelende wilde dieren? Ik vrees dat composteren nog niet voor morgen is. Het aantal crematies neemt bovendien steeds verder toe waardoor begraven meer en meer naar de achtergrond verdwijnt.'Dexters vindt alvast wel dat de uitvaarsector zijn steentje moet bijdragen aan een duurzamere wereld door bijvoorbeeld de bestaande technieken te vergroenen. 'Bijna 70 procent van de doden in Vlaanderen wordt gecremeerd. Crematoria kunnen dan wel investeren in dure filterinstallaties, maar we moeten ook eens kijken naar wat we precies cremeren. In het Vlaams decreet staat dat er geen leer en plastic mee in de kist mogen, maar wat als een fervente motorrijder als laatste wens heeft om met zijn leren pak gecremeerd te worden? Sommige crematoria zullen dit niet willen weigeren.'