Een documentaire die in september werd uitgebracht, onthulde dat er een gat van vier meter in de romp zit, waardoor het officiële onderzoek in twijfel werd getrokken.

'We moeten zien hoe de wet moet worden aangepast om de inspecties toe te staan die het ongevallen-onderzoeksbureau wil uitvoeren', zei de Zweedse minister van Binnenlandse Zaken Mikael Damberg op een persconferentie.

Sinds 1995 was het verboden door een overeenkomst tussen Zweden, Estland en Finland om te duiken naar het 85 meter diepe wrak, waarin zich nog steeds veel lichamen bevinden.

In een verzoek dat vrijdag werd vrijgegeven, naar aanleiding van de documentaire, vroeg het Zweedse bureau voor ongevallenonderzoek, Haverikomissionnen, de regering om nieuwe duiken bij wet toe te staan om het schip te inspecteren.

Theorieën

In de nacht van 27 op 28 september 1994 zonk de 155 meter lange veerboot in minder dan een half uur tussen Tallinn en Stockholm met 989 mensen aan boord, voornamelijk Zweedse of Estlandse. 852 passagiers en bemanningsleden kwamen om bij een van de ergste maritieme rampen van de 20ste eeuw, en de ergste in Europese wateren.

Een internationale onderzoekscommissie had in 1997 geconcludeerd dat een tekortkoming in het vergrendelingssysteem van de intrekbare boegdeur het ongeval had veroorzaakt. Daardoor kon water op het voor auto's gereserveerde dek stromen. Toch ijverden overlevenden en familieleden van de doden al meer dan twintig jaar voor verder onderzoek. Totdat de documentaire werd uitgebracht, waren de betrokken landen uiterst terughoudend om de oorzaken van de ramp opnieuw te onderzoeken. Begin oktober riep de Estse premier Juri Ratas op om 'zo spoedig mogelijk' een nieuw onderzoek te openen naar het zinken.

Vele theorieën over de oorzaken van het zinken doen al jaren de ronde, waaronder die van een crash met een onderzeeër of een explosie aan boord.

Een documentaire die in september werd uitgebracht, onthulde dat er een gat van vier meter in de romp zit, waardoor het officiële onderzoek in twijfel werd getrokken. 'We moeten zien hoe de wet moet worden aangepast om de inspecties toe te staan die het ongevallen-onderzoeksbureau wil uitvoeren', zei de Zweedse minister van Binnenlandse Zaken Mikael Damberg op een persconferentie. Sinds 1995 was het verboden door een overeenkomst tussen Zweden, Estland en Finland om te duiken naar het 85 meter diepe wrak, waarin zich nog steeds veel lichamen bevinden. In een verzoek dat vrijdag werd vrijgegeven, naar aanleiding van de documentaire, vroeg het Zweedse bureau voor ongevallenonderzoek, Haverikomissionnen, de regering om nieuwe duiken bij wet toe te staan om het schip te inspecteren. In de nacht van 27 op 28 september 1994 zonk de 155 meter lange veerboot in minder dan een half uur tussen Tallinn en Stockholm met 989 mensen aan boord, voornamelijk Zweedse of Estlandse. 852 passagiers en bemanningsleden kwamen om bij een van de ergste maritieme rampen van de 20ste eeuw, en de ergste in Europese wateren. Een internationale onderzoekscommissie had in 1997 geconcludeerd dat een tekortkoming in het vergrendelingssysteem van de intrekbare boegdeur het ongeval had veroorzaakt. Daardoor kon water op het voor auto's gereserveerde dek stromen. Toch ijverden overlevenden en familieleden van de doden al meer dan twintig jaar voor verder onderzoek. Totdat de documentaire werd uitgebracht, waren de betrokken landen uiterst terughoudend om de oorzaken van de ramp opnieuw te onderzoeken. Begin oktober riep de Estse premier Juri Ratas op om 'zo spoedig mogelijk' een nieuw onderzoek te openen naar het zinken. Vele theorieën over de oorzaken van het zinken doen al jaren de ronde, waaronder die van een crash met een onderzeeër of een explosie aan boord.