Vragen bij verengde solidariteit: ‘Het lijkt alsof er buiten de oorlog in Oekraïne niets aan de hand is’

De wip van Broederlijk Delen © Belga Image

Terwijl Oekraïne 12-12 in één dag 18 miljoen euro binnenrijfde, komt de 25%-revolutie van Broederlijk Delen moeilijk van de grond. ‘We gunnen het de Oekraïense vluchtelingen, maar we hebben nood aan wereldwijde solidariteit’.

Hoe ongelukkig kan een timing uitpakken? Na vele maanden voorbereiding had Broederlijk Delen een lanceerdatum geprikt voor zijn jaarlijkse campagne. Zes weken lang zou er worden gesensibiliseerd en geld ingezameld voor projecten met partners in het Globale Zuiden. De nood aan herverdeling was het centrale thema, verpakt in een oproep om de 25 procent-revolutie te vervoegen.

De verwachtingen waren hooggespannen. Na twee magere coronajaren waarin de opbrengsten van de campagne 40 procent lager uitvielen dan bij vorige edities, beloofde 2022 een normale oogst.

Donderdag 24 februari leek de ideale datum om de campagne in het federaal parlement af te trappen. Verschillende excellenties hadden toegezegd om op weg naar de plenaire vergadering op de wip van Broederlijk Delen plaats te nemen. Onder hen zou een zevenjarig meisje zitten, boven, met bungelende benen, een politiek zwaargewicht.

Over de symboliek was goed nagedacht: zelfs als minderheid kun je het beleid in de gewenste richting van duurzame ontwikkeling en mondiale, sociale rechtvaardigheid sturen.

‘Verschillende mediahuizen hadden zich aangemeld’, zegt Broederlijk Delen-directrice Lieve Herijgers. ‘Het zag er goed uit, tot we die ochtend opstonden met het nieuws van de oorlog in Oekraïne. Dit verandert alles, beseften we meteen. De agenda van het parlement werd overhoop gehaald, de afzeggingen liepen binnen. De ministers van Ontwikkelingssamenwerking Meryame Kitir (Vooruit) en van Financiën Vincent Van Peteghem (CD&V) zijn wel op onze wip geklommen. Gelukkig maar, want beide departementen spelen een cruciale rol in de transitie die we bepleiten. Helaas hebben de media het laten afweten, alleen Belga heeft iemand gestuurd’.

Intussen bereikt de solidariteit met Oekraïne ongeziene hoogten. Oekraïne 12-12 rijft miljoenen euro’s binnen, ook andere ngo’s werven fondsen voor noodhulp. Gaat dat ten koste van jullie campagne?`

Herijgers: Onvermijdelijk. De voorlopige cijfers voorspellen zelfs een lagere opbrengst dan tijdens de voorbije coronajaren. Aan het enthousiasme van onze vrijwilligers ligt het niet. Ondanks de moeilijke omstandigheden blijven ze acties organiseren, deur-aan-deur-verkoop, etentjes, sponsorfietstochten, noem maar op.

Begrijp me niet verkeerd, de solidariteit met Oekraïne is hartverwarmend, het is verschrikkelijk wat daar gebeurt. Ik betreur alleen dat de solidariteit zich vaak verengt tot deze oorlogsvluchtelingen. Er is weinig aandacht voor het bredere plaatje, de nood aan wereldwijde verandering en solidariteit.

Ik wil echter geen valse tegenstelling opwerpen. Ook heel wat van onze vrijwilligers zetten zich intussen in voor Oekraïense vluchtelingen. Waar ik het wel moeilijk mee heb, is de eenzijdige focus in de media. Het lijkt alsof er in de wereld buiten de oorlog in Oekraïne niets aan de hand is.

Is jullie campagne niet te hoogdravend? Om in de solidariteitsvijver te vissen zijn ontheemde moeders met kinderen beter lokaas dan pleidooien voor systemische veranderingen…

Herijgers: Als je onze campagne zo in twee zinnen samenvat, klinkt ze misschien hoogdravend. Het gaat echter om concrete problemen die gewone mensen ondervinden. Denk aan mislukte oogsten door de klimaatopwarming, of aan ongelijkheid die families tot armoede en honger veroordeelt.

Dankzij onze partnerorganisaties kunnen we er gezichten op plakken, we hebben voor onze campagne trouwens mensen uit Colombia en Palestina uitgenodigd. Problemen zoals ongelijkheid of klimaatopwarming zijn bovendien niet ver van ons bed. Kijk maar naar de watersnood in Wallonië, of naar de stijgende kinderarmoede in onze steden.

Partner Content