Jacques Brel 1982 Omdat Omdat hij het rebelse, contraire Vlaanderen symboliseert

Deze keuze zal hier en daar wenkbrauwen doen fronsen maar de Franstalige Vlaming, Brusselaar, zanger, provocateur Jacques Brel (1929-1978) 'heeft Vlaanderen en België op onnavolgbare wijze bezongen', zegt politicoloog en liefhebber van het Franse chanson Dave Sinardet. 'Hij schreef onmiske...

Deze keuze zal hier en daar wenkbrauwen doen fronsen maar de Franstalige Vlaming, Brusselaar, zanger, provocateur Jacques Brel (1929-1978) 'heeft Vlaanderen en België op onnavolgbare wijze bezongen', zegt politicoloog en liefhebber van het Franse chanson Dave Sinardet. 'Hij schreef onmiskenbaar enkele van de prachtigste teksten over Vlaanderen, ook al was het in het Frans.' En hij noemt op: Le plat pays, Marieke, Comme à Ostende, Les Flamandes... 'Je moet ze vooral in het Frans lezen, want de Nederlandse vertalingen zijn helaas niet allemaal even geslaagd. Wat Brel hier ook bijzonder relevant maakt, is zijn haat-liefdeverhouding met Vlaanderen.' Brel wordt altijd in één adem genoemd met Johan Anthierens, die volgens EPO-uitgever Thomas Blommaert met de biografie De passie en de pijn 'een monument optrok' voor de zanger. 'Anthierens schreef niet de ultieme Nederlandstalige biografie van Brel die hij wellicht had willen schrijven,' zegt Sinardet 'maar het is wel een mooie, inzichtelijke en liefdevolle hommage die onder meer ingaat op Brels dubbelzinnige relatie met Vlaanderen.' Brel en Anthierens waren allebei dwarsliggers: 'Ook Anthierens heeft dat traditionele Vlaanderen gevat, scherp en kritisch beschreven en bestreden. Brel en Anthierens symboliseren het rebelse, contraire Vlaanderen dat zich verzette tegen de gevestigde machten.' Ook verkozen door o.a. Margot Vanderstraeten (schrijfster) en André Van Halewyck (ex-uitgever)