door Jan Braet
...

door Jan BraetZelfs degenen die er nooit over spreken, spreken erover. Een opinie over wetenschap is vandaag een opinie over geld en wetenschap. Een opinie over cultuur, een opinie over geld en cultuur. Verbazend hoe zelfs normaal begaafde lui in deze dagen volslagen analfabeet uit de hoek komen, als het over financiën gaat. Het is een hele troost, te weten met hoevelen we jarenlang blind ons geld, het zuur verdiende, toevertrouwden aan de banken. Ze maanden ons aan om vooral niet de kleine spaarder uit te hangen. Dat was een conservatieve reflex en bracht niets op. Zo werden we niets vermoedend opgevoed tot kleine beleggers, bezitters van een portefeuille met financiële producten waarvan de naam alleen al een mysterie bleef, laat staan de waarde. De tijd was er niet naar om ons daar zorgen over te maken. De media deden ons creatief nadenken over oplossingen voor communautaire problemen waar de eerste minister hulpeloos naar stond te kijken. Is nu uitgerekend hij degene die in een dag en een nacht kwakkelende banken weer op de been helpt. En tegelijk het geld van de kleine spaarders veilig stelt. Hoezo spaarders, wie was zo achterlijk om zijn geld door het te sparen zienderogen in waarde te laten verminderen?Niemand zal garant staan voor de kleine beleggers. En zij verkeren juist in nood. Ze hebben te weinig kaas gegeten van economie en financiën. Ze kunnen beter een houding van galante nalatigheid aannemen dan overal te pas en te onpas hun vrees en onwetendheid te etaleren. Zij moeten opnieuw zo'n air over zich krijgen, en tegen iedereen zeggen: 'Geld speelt geen rol.' Dat kost geen moeite, en het plaatst hen op dezelfde hoogte als de uitverkorenen. Die bevinden zich in de riante omgeving van sport en cultuur. Dat is niet Wall Street, dat de slechtste leningen van de wereld nooit meer kan terugbetalen en dat maangrote gaten in de internationale financiën slaat. Het is ook niet de markt van edele metalen, grondstoffen of olie waar tegenwoordig geen staat op te maken valt. Nee, het is een omgeving waar men meer croesussen aantreft dan engelen in de hemel. Zij verkeren op en rond de internationale voetbalvelden en veilinghuizen. Zij investeren fabelachtige sommen in voetbalclubs en kunstwerken, zonder er iets serieus voor in de plaats te krijgen. Manchester City moet dankzij een sjeik uit de Golfstaten tot de grootste voetbalclub van de wereld uitgroeien. Suleiman al-Fahim gaf een welkomstgeschenk van 600 miljoen euro en houdt een budgetje voor de aankoop van 18 topinternationals klaar. In Londen verzamelden zich Russische, Arabische en Aziatische liefhebbers rond een Gouden Kalf en 222 andere kunstwerken van Damien Hirst. Ze kochten ze, op drie na, allemaal. Voor 140 miljoen euro. Als geld voor hen dan al een rol speelt, welke dan wel, kunnen we ons afvragen. De ondermijning van ons vertrouwen in het kapitalisme?