Kris Peeters (Vlaams minister-president)

Wij gaan al een paar jaar naar het Griekse eiland Kos, Ik heb intussen heel wat van de wereld gezien, maar Griekenland heeft toch heel veel te bieden. De cultuur en natuur, natuurlijk, maar voor ons maakt vooral de gastvrijheid van de mensen het leuk.
...

Wij gaan al een paar jaar naar het Griekse eiland Kos, Ik heb intussen heel wat van de wereld gezien, maar Griekenland heeft toch heel veel te bieden. De cultuur en natuur, natuurlijk, maar voor ons maakt vooral de gastvrijheid van de mensen het leuk. Ik lees niet heel veel op vakantie, maar heb wel Nietzsches tranen van Irvin Yalom klaarliggen. Tijdens mijn studententijd heb ik me wat in Nietzsche verdiept, dus ik ben benieuwd wat Yalom, een psychiater, er in deze roman van gemaakt heeft. Mijn echtgenote noemt onze vakanties sportkampen, dat zegt genoeg. Als ik opsta, ga ik eerst lopen en zwemmen - het liefst in een groot bad met lijnen, om goed baantjes te kunnen trekken. Dan ontbijten we, daarna een bezoek, of ik lees wat. Maar ook dan ben ik van de partij als het hotel een volleybalwedstrijd organiseert, of iets dergelijks. Schaken doe ik ook graag, op een markt met een vreemde en een kop koffie. De dag sluiten we bij zonsondergang af met een goed glas wijn en lekker eten. Van Immanuel Kant is bekend dat hij vooral in zijn geest reisde en amper is weggegaan. Maar met hem zou ik toch eens willen optrekken. Of met Johann Sebastian Bach, dat is een echt genie die hemelse muziek heeft geschreven. Er zijn landen waar ik beroepshalve ben geweest, vol vergaderingen, maar waar ik ook eens met mijn vrouw naartoe wil. India, bijvoorbeeld. Maar eerst Myanmar, het vroegere Birma. Dat heeft een prachtige, ongerepte natuur en mooie pagodes. Daar zou ik snel terug naartoe willen, zeker omdat ik vrees dat het beginnende toerisme er binnen enkele jaren alles zal veranderen. In de Britse Pennines, York-shire Dales: een wondermooie streek op het platteland. Perfect om te wandelen over de heuvels. En het is er niet te toeristisch. In een Engelse pub een Brits ontbijt nemen - we nemen de ferry naar Hull, dus reizen we 's nachts. Tot ergernis van mijn vrouw neem ik veel boeken mee. Ik lees altijd verschillende werken tegelijkertijd. Gaan mee: George Steiners Errata, over de eigenzinnige man en zijn dorst naar kennis. Verschillende werken over een meer ecologisch verantwoorde economie, een thema waarover ik me verplicht voel na te denken. Michael Novaks The Spirit of Democratic Capitalism... Ik vind het belangrijk veel en breed te lezen. Het verbaast me hoe sommigen kunnen dwepen met een enkel boek alsof dat allesomvattend is. En dit jaar moet ik ook tijd vinden om zelf een boek af te werken. Ontbijten, een mooie wandeling maken met de kinderen, die ik eventueel in m'n eentje een stuk verleng. Avondeten. Meer hoeft het niet te zijn. Hangt ervan af. Er zijn veel plaatsen in de Pennines waar je geen enkel bereik hebt. George Orwell, een legendarische dwarsligger die waarschuwde voor excessen aan linker- en rechterzijde. Mijn hond, een beagle: een plezier om naar te kijken. Naar familie om te tonen dat er alternatieven zijn voor de costa's. We zullen geregeld koken in de cottage en af en toe gaan eten in de pub. Wanneer de kinderen wat groter zijn, wellicht opnieuw met het vliegtuig. En dan komen aan bod: de Faeröereilanden, de Schotse eilanden, Ierland. Batterijen opgeladen, maar ook het gevoel dat het langer had mogen duren. We maken een rondrit door voornamelijk het vroegere Oost-Duitsland - dat stond al lang op het programma sinds we Geert van Istendaels Mijn Duitsland hadden gelezen. Lübeck, Greifswald, Peenemunde (museum van de eerste vliegende bommen die ook op Antwerpen zijn gevallen), het pittoreske Rugen, een goed ingerichte oude DDR-camping met een strandje in Loissin, en vandaar naar Berlijn, Dresden en Leipzig. Een reisdag met de caravan ziet er zo uit: om zeven uur op, rond negen uur vertrekken en ongeveer 300 kilometer rijden. In de vroege namiddag al een camping zoeken, dan is er nog genoeg plaats. Caravan op zijn plaats dirigeren, pootjes uitdraaien en aperitiefje uit de koelkast halen. En tegen de avond de rode Michelin raadplegen om het beste restaurant in de buurt te vinden. Een vrouw aan de macht van Bernstein (een biografie van Hillary Rodham Clinton), De geheime notities van don Rigoberto van Mario Vargas Llosa, De eeuw van mijn vader van Geert Mak, en veel Scandinavische detectives. Een stille dag is ofwel een halve dag fietsen, of een uitstap met de auto en een halve dag zwemmen en lezen en 's avonds koken, om af te sluiten met een dvd'tje van Borgen. En liefst nog een siësta tussendoor. Ik controleer elke morgen mijn mails, maar ik probeer weinig te reageren. Met mijn helaas overleden vader zou ik graag zijn droombestemming, Brazilië, bezoeken. Hij heeft zijn kinderen leren reizen. Als kustbewoners 's zomers op reis vertrekken met vijf kinderen was begin jaren zestig niet evident. Zeven mensen werden iedere avond in de caravan gepast, en 's morgens moesten we in een bepaalde volgorde opstaan zodat we elkaar niet vertrappelden. Mijn vader had de wilde ideeën, mijn moeder kon alles goed organiseren. Mijn boeken. Ik kook veel op vakantie, vooral om te experimenteren met de lokale ingrediënten. Maar we gaan ook dikwijls op restaurant. Mijn droomreis is gedurende minstens twee maanden Australië en Nieuw-Zeeland bezoeken. Na elke vakantie denk ik: volgend jaar zal ik mijn agenda niet zo hectisch laten volproppen. Maar na twee weken is het weer het oude liedje. Ik ga op rondreis door Marokko, van Tanger naar het zuiden. Mijn ouders zijn afkomstig uit Marokko en ik heb mooie herinneringen overgehouden aan mijn zomervakanties daar: heerlijk klimaat, mooie stranden, kleurrijke bergen. Nu wil ik de Sahara graag bezoeken (ten zuiden van Ouarzazate). Een traditionele hamam (badhuis) bezoeken. Eric Corijns' Kan de stad de wereld redden? om stil te staan bij de actuele rol van 'een stad' in de geglobaliseerde wereld. In een grootstad verandert de bevolkingssamenstelling constant. Ik hoop dat het boek mij nieuwe inzichten kan bieden over hoe wij daar als samenleving mee kunnen omgaan. Genieten van de lokale keuken, van de zee, rotsen, bergen, afgelegen dorpjes, lokale festiviteiten, historische en religieuze bouwwerken ontdekken. En familie en vrienden bezoeken, natuurlijk. Ik controleer twee, drie keer per week mijn mail. Per gsm ben ik wel bereikbaar. Met Martin Luther King en Nelson Mandela: charismatische leiders die zich elk op hun manier verzetten tegen de rassenscheiding. Ik zou graag willen weten wat hun drijfveren waren om te blijven volharden, ook al brachten ze daarmee hun eigen leven en dat van hun naasten in gevaar. Beide: ik geniet ervan om met het gezin te koken, maar ik ga even graag uiteten. Maar zodra familieleden en kennissen horen dat ik in Marokko ben, word ik overal uitgenodigd. Als ontspanning: Bali, en Kakadu in Australië - dat land heeft een zweem van avontuur. Educatief-cultureel: Mekka. Het lijkt mij leerrijk om naar de bakermat van de islam te gaan. Voor een goed begrip: ik ben in het verleden al in Vaticaanstad geweest en zou ook graag eens Jeruzalem bezoeken. Laten we zeggen dat mijn gemoedsgesteldheid tijdens mijn terugreis naar België niet dezelfde is als die van de heenreis. Overal waar mijn familie is en er vrienden zijn, is goed. Maar qua omgeving gaat mijn hart uit naar bergen, bossen en meren. Volgend jaar wil ik naar de geboortestreek van mijn ouders in Turkije, naar Isparta, en dit jaar gaan we Istrië aandoen. Ik ben een fervente theedrinker, en als ik aankom maak ik de bedden van de kinderen op, neem ik een kijkje uit het raam en zet ik thee. Als verwelkoming voor mezelf. Ik stapel alle boeken op die ik tijdens het jaar niet kon lezen. Dit jaar is dat onder andere Misleid door het toeval van Nassim Nicolas Taleb over de rol van pech en geluk in de economie en in het dagelijkse leven. Daarnaast popel ik om Judgement Day, een van de laatste boeken in de rij van de ondertussen meer dan 40 boeken tellende Schijfwereld-reeks (Disc World) van Terry Pratchett te lezen. Het is fantasy, maar met een vette knipoog naar de realiteit. Sinds ik kinderen heb, verlopen de vakanties vooral in het ritme van onze kinderen. Dus plan je naast de lange natuurwandelingen en stadsbezoeken ook genoeg zand en waterpret in. En altijd samen kunnen eten en de dag doorbrengen - een luxe die tijdens het jaar geen evidentie is. Offline. Ik ben alleen bereikbaar voor familie of medewerkers. Die laatsten weten dat ze me alleen met dringende boodschappen mogen bellen. Als er iets belangrijks in Antwerpen zou gebeuren, bijvoorbeeld. Te veel om op te noemen. Maar Statler en Waldorf van de Muppets mogen alvast niet ontbreken. En Matilda, uit mijn favoriete boek van Roald Dahl. Nu ik erover nadenk: Roald Dahl zelf ook wel. Samen met Terry Pratchett. Dahl, Pratchett en Statler en Waldorf samen, dat zal vast een mooie combinatie aan tafel geven. Ik ben nogal onthecht, dus behalve mijn echtgenoot en kinderen, mijn boeken en mijn thee kan ik alles thuis- laten. Soms. Naar mijn moeder en schoonmoeder, uiteraard. We koken meestal zelf, maar heimelijk laat ik me liever bedienen. Het is tenslotte vakantie. Ik wil weleens naar Patagonië. IJsland en Mongolië trekken me ook aan. Fris, met opgeladen batterijen.