Tot twee keer toe werd de release van dit album uitgesteld, idem voor de tournee. En toch viel Jef Neve niet weg te denken tijdens de lockdown en daarna. Met dagelijkse concerten stak de pianis...

Tot twee keer toe werd de release van dit album uitgesteld, idem voor de tournee. En toch viel Jef Neve niet weg te denken tijdens de lockdown en daarna. Met dagelijkse concerten stak de pianist zieken, zorgverleners en zeurpieten een hart onder de riem. Drie jaar na Spirit Control, zijn amourette met een strijkkwartet, gaat hij op Mysterium in zee met vijf blazers in een ongewone setting: trompet, bastrombone en liefst drie tenorsaxen. Eerste bedenking: Neve speelt weer jazz met grote j, met de sound van een small bigband. Exhilaration, One Foot in the Sea, One on the Shore en Desert Walk gaan van swing tot Red Garland - Neves vroegste jazzheld. Adagio past in de minimalistische school, Happiness in E Major is de verklanking van kinderlijk geluk. In sommige ambitieuze stukken lonkt de horror vacui (No Guru Holds Me, Mysterium), maar finaal kun je er niet omheen: Neves gulle overgave biedt hoop. (zie interview op Knack.be)