'Is hij daar nu weer met zijn Bill Frisell?' Ja, hij is daar weer. Omdat Frisell nu eenmaal een hoge output heeft, vaak als sideman. Omdat hij met dit album zijn debuut maakt bij ...

'Is hij daar nu weer met zijn Bill Frisell?' Ja, hij is daar weer. Omdat Frisell nu eenmaal een hoge output heeft, vaak als sideman. Omdat hij met dit album zijn debuut maakt bij het overeind krabbelende Blue Note-label. En omdat Valentine klinkt als een welkom antidotum in deze wankelende wereld. De voorbij twee jaar was Frisell op tournee met bassist Thomas Morgan en drummer Rudy Royston, maar nooit eerder werd hun triowerk gedocumenteerd. Na een veertiendaagse residentie in The Village Vanguard in New York gingen ze de studio in, wat de plaat meteen een ademende vibe geeft. Het zelfgeschreven, monkiaanse titelnummer voelt als het moment waarop je je mondmasker afzet: duizelig-dissonant, en dan een plotse zuurstofrush. Baba Drame en Levee verbinden Mali met de Mississippidelta. Eindigen doet hij nadrukkelijk met We Shall Overcome. We blijven hopen.