Sommigen rijden de winkel uit met een kar vol pizza's. Ook gezien: wagentjes vol bleekwater, cornedbeef, instantnoedels, tonijn in blik. In tijden van nood leer je de mens kennen. Wij p...

Sommigen rijden de winkel uit met een kar vol pizza's. Ook gezien: wagentjes vol bleekwater, cornedbeef, instantnoedels, tonijn in blik. In tijden van nood leer je de mens kennen. Wij prijzen ons in deze vreemde dagen gelukkig met het debuutalbum van Lara Rosseel (1985). De Veurnse contrabassiste leerde de stiel bij Zap Mama, Chris Joris, Pierre Vaiana en Pierre Vandormael, en presenteert nu met een achtkoppige band haar eigen composities. Met vier blazers, een gitarist en twee percussionisten heeft ze een breed pallet aan klankkleuren waarmee ze 'etnische akoestische jazz' aflevert, zoals ze het zelf noemt. En inderdaad: dit album klinkt als een 8 millimeterfilm met zachte beelden van Afrika en de Oriënt - samenwerken met avonturier Joris laat nu eenmaal sporen na. De Grote Vrouw: het is geen bluf. Rosseel komt binnen via de grote poort.