Opinie

Ludo Bekkers

‘Het fenomeen Lara Gasparotto: onconventioneel en ongeremd’

Ludo Bekkers Kunst- en fotografierecensent

De Belgische fotografe Lara Gasparotto (Luik, 1988) is een fenomeen, niet uitsluitend als fotografe maar ook om haar blitzcarrière.

Een carrière die ze dankt aan meer factoren dan haar opmerkelijke fotografie. Ze is jong, mooi, assertief, bijdehands en niet te snel uit haar lood te slaan. Ondanks haar jonge leeftijd heeft ze al heel wat internationale tentoonstellingen gehad en drie fotoboeken mogen uitgeven. Het is meer dan merkwaardig en de vraag is waaraan ze dat te danken heeft. Is het haar ontwapenende, nogal brutale charme, is het de kwaliteit van haar foto’s of zit er meer achter. Haar eerste tentoonstelling werd door één van haar leraren georganiseerd en werd opgemerkt door de Antwerpse fotogaleriehouder Dries Roelens die zich specialiseert in jonge talenten. Hij vroeg haar om samen te werken en niet zo lang daarna organiseerde die al een expositie in Berlijn. Ze was toen amper twintig. Roelens had al connecties in China, mocht er tentoonstellingen organiseren en nam haar foto’s mee. En zo begon haar internationale doorbraak.

Wat is er nu speciaal aan haar werk en waar put ze haar succes uit. Haar horizon is breed, landschappen, abstracte beelden, dagelijkse voorwerpen, jonge personages, naakten. Het is alsof ze met haar instant camera of een ander toestel voortdurend aan de slag is. Daardoor is haar fotoverzameling zo heterogeen en ze beantwoordt ook niet aan de normen die men van een professioneel fotograaf mag verwachten.

De wereld die ze toont is die van haar, jonge mensen, ongeremd en deel van een generatie die, althans voorlopig, nog niet de zorgen van de wereld op zich namen. Dat wil niet zeggen dat de fotografe zich niet bewust zou zijn van de problemen die die jonge mensen kennen. Ze liggen met zichzelf in de knoop, zijn zoekend en weten ook niet wat de toekomst hen zal brengen. Die complexiteit wil de fotografe uitbeelden. Ze doet dat formeel in de manier waarop ze het fototoestel hanteert en een bepaalde manier van slordigheid waarmee ze de beelden afdrukt. Het komt allemaal wat slonsachtig over en het is wennen om dergelijke foto’s in een galerie of een fotoboek te zien.

Lara Gasparotto gaat haar weg, zoekt geen klassieke esthetiek maar de manier waarop ze leeft en haar wereld waarneemt en weergeeft is buiten het gewone en dat is misschien de sleutel van haar succes.

Tentoonstelling “Lara Gasparotto – Ask the Dusk”. Antwerpen, Galerie Stieglitz, nog tot 29 oktober.

Partner Content