De ziekte van Lyme wordt overgedragen door teken die besmet zijn met de bacterie "Borrelia burgdorferi". Het verloop van de ziekte verschilt van persoon tot persoon, maar in ernstige gevallen kan de infectie zich verspreiden naar het hart, de gewrichten, het zenuwstelsel en andere organen.

Voor de studie onderzocht het Yale-team de interactie van meer dan duizend genen met verschillende stalen van de bacteriën. Ze ontdekten zo dat het eiwit Peptidoglycan Recognition Protein 1 - kortweg PGLYRP1 - werkt als een vroeg waarschuwingssignaal voor het immuunsysteem wanneer het wordt blootgesteld aan de bacteriën.

Muizen

Muizen zonder PGLYRP1 bleken na blootstelling aan de bacterie veel zieker dan muizen met het eiwit, en ze vertoonden ook tekenen van schade aan het immuunsysteem.

'Het vermogen van mensen stimuleren om meer van dit eiwit te maken zou kunnen helpen bij het bestrijden van infecties', zegt Erol Fikrig, hoogleraar Epidemiologie aan de Universiteit van Yale.

Fikrig en zijn collega's onderzoeken nu of mensen met hogere niveaus van PGLYRP1 minder vatbaar zijn voor infectie. Dat zou helpen verklaren waarom sommige besmette individuen het veel beter doen dan andere patiënten.

De ziekte van Lyme wordt overgedragen door teken die besmet zijn met de bacterie "Borrelia burgdorferi". Het verloop van de ziekte verschilt van persoon tot persoon, maar in ernstige gevallen kan de infectie zich verspreiden naar het hart, de gewrichten, het zenuwstelsel en andere organen.Voor de studie onderzocht het Yale-team de interactie van meer dan duizend genen met verschillende stalen van de bacteriën. Ze ontdekten zo dat het eiwit Peptidoglycan Recognition Protein 1 - kortweg PGLYRP1 - werkt als een vroeg waarschuwingssignaal voor het immuunsysteem wanneer het wordt blootgesteld aan de bacteriën.Muizen zonder PGLYRP1 bleken na blootstelling aan de bacterie veel zieker dan muizen met het eiwit, en ze vertoonden ook tekenen van schade aan het immuunsysteem.'Het vermogen van mensen stimuleren om meer van dit eiwit te maken zou kunnen helpen bij het bestrijden van infecties', zegt Erol Fikrig, hoogleraar Epidemiologie aan de Universiteit van Yale.Fikrig en zijn collega's onderzoeken nu of mensen met hogere niveaus van PGLYRP1 minder vatbaar zijn voor infectie. Dat zou helpen verklaren waarom sommige besmette individuen het veel beter doen dan andere patiënten.