De coronacrisis zet een domper op ons mentaal welzijn, zeker door de verscherpte lockdownmaatregelen. Voor veel jongeren ontbreekt het bruisende studentenleven. Veel werkenden ervaren financiële onzekerheid, ouderen zien hun kleinkinderen veel minder. Wie thuis werkt, mist contact met collega's, en de ontspanningsmogelijkheden buitenshuis zijn sterk beperkt. Iedereen weet dat de maatregelen belangrijk zijn om het virus onder controle te krijgen, maar de donkere wintermaanden doen niemand goed.

Voor patiënten met chronische aandoeningen is deze crisis extra zwaar. Zo zijn veel kankerpatiënten ongerust over hun behandeling: kan die worden voortgezet, is een verblijf in een ziekenhuis nog veilig, mogen de kinderen op bezoek komen...?

In diverse ziekenhuizen bestaat een noodplanning waarbij bestralingen verkort worden toegediend of minder dringende operaties worden uitgesteld, om de instroom van covidpatiënten te kunnen managen. Veel patiënten vragen zich bang af of dat gevolgen zal hebben voor hun gezondheid.

Los van de druk op het medisch en verzorgend personeel dwingen de lockdownmaatregelen veel patiëntengroepen verder in een isolement. Door de sluiting van horeca en winkels zijn sanitaire voorzieningen bijvoorbeeld minder toegankelijk. Voor sommige patiënten vormt dat een obstakel om de deur uit te gaan. Zo wordt een wandeling in de stad vrijwel onmogelijk als je IBD-patiënt bent. IBD is de overkoepelende term voor de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Bij opflakkeringen van IBD moeten deze patiënten geregeld en snel toegang hebben tot een toilet. Met een toiletpasje (dat informatie over het darmprobleem bevat) kunnen ze een winkel binnenstappen om snelle toegang tot de sanitaire voorzieningen te vragen, maar die toegang is door corona beperkt. Dus blijven ze liever binnen, waar ze ook niet vrolijker van worden.

Een wandeling in de stad is in coronatijd vrijwel onmogelijk als je IBD-patiënt bent.

Mensen met chronische longziekten of ziekten van het immuunsysteem voelen zich extra bedreigd wanneer anderen de regels aan hun laars lappen. Zij lopen door hun verzwakte weerstand of zwakke longen immers extra risico op een ernstiger vorm van covid. Hoe lastig het ook is: voor onszelf, onze omgeving en in het bijzonder voor ouderen en mensen met chronische ziekten moeten we ons zo lang als nodig inspannen om de coronamaatregelen goed op te volgen.

Laten we enerzijds de risico's niet bagatelliseren en anderzijds niet doorschieten in overdreven angst.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

De coronacrisis zet een domper op ons mentaal welzijn, zeker door de verscherpte lockdownmaatregelen. Voor veel jongeren ontbreekt het bruisende studentenleven. Veel werkenden ervaren financiële onzekerheid, ouderen zien hun kleinkinderen veel minder. Wie thuis werkt, mist contact met collega's, en de ontspanningsmogelijkheden buitenshuis zijn sterk beperkt. Iedereen weet dat de maatregelen belangrijk zijn om het virus onder controle te krijgen, maar de donkere wintermaanden doen niemand goed.Voor patiënten met chronische aandoeningen is deze crisis extra zwaar. Zo zijn veel kankerpatiënten ongerust over hun behandeling: kan die worden voortgezet, is een verblijf in een ziekenhuis nog veilig, mogen de kinderen op bezoek komen...? In diverse ziekenhuizen bestaat een noodplanning waarbij bestralingen verkort worden toegediend of minder dringende operaties worden uitgesteld, om de instroom van covidpatiënten te kunnen managen. Veel patiënten vragen zich bang af of dat gevolgen zal hebben voor hun gezondheid. Los van de druk op het medisch en verzorgend personeel dwingen de lockdownmaatregelen veel patiëntengroepen verder in een isolement. Door de sluiting van horeca en winkels zijn sanitaire voorzieningen bijvoorbeeld minder toegankelijk. Voor sommige patiënten vormt dat een obstakel om de deur uit te gaan. Zo wordt een wandeling in de stad vrijwel onmogelijk als je IBD-patiënt bent. IBD is de overkoepelende term voor de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Bij opflakkeringen van IBD moeten deze patiënten geregeld en snel toegang hebben tot een toilet. Met een toiletpasje (dat informatie over het darmprobleem bevat) kunnen ze een winkel binnenstappen om snelle toegang tot de sanitaire voorzieningen te vragen, maar die toegang is door corona beperkt. Dus blijven ze liever binnen, waar ze ook niet vrolijker van worden. Mensen met chronische longziekten of ziekten van het immuunsysteem voelen zich extra bedreigd wanneer anderen de regels aan hun laars lappen. Zij lopen door hun verzwakte weerstand of zwakke longen immers extra risico op een ernstiger vorm van covid. Hoe lastig het ook is: voor onszelf, onze omgeving en in het bijzonder voor ouderen en mensen met chronische ziekten moeten we ons zo lang als nodig inspannen om de coronamaatregelen goed op te volgen. Laten we enerzijds de risico's niet bagatelliseren en anderzijds niet doorschieten in overdreven angst.