'Geen woorden, maar daden.' Het is een leuze die al enkele jaren in de onderste schuif van deze Vlaamse regering zit, telkens wanneer Saudi-Arabië ter sprake komt. De voorbije jaren was het keer op keer prijs. Terwijl niemand in de straat begrijpt waarom we deals sluiten met zo'n regime, vinden N-VA, CD&V en Open Vld telkens toch weer een excuus om dat wel te doen. Het is zoals de strijd tegen het klimaat. De huidige beleidsmakers weten dat ze er iets aan moeten doen, maar uiteindelijk doen ze veel te weinig of is het 'niet zo simpel'. Wel beste ministers, beste regering. Soms is het dat wel. Soms is politiek wel simpel. Soms zijn er hogere belangen dan de economie. Dat geldt voor ons klimaat - vraag dat maar aan die 3.000 jongeren die vandaag in Brussel een statement van jewelste maakten - en dat geldt ook zo voor zaken doen met landen als Saudi-Arabië.

Vlaamse handelsmissie naar Saudi-Arabië, dat krijg je toch niet meer uitgelegd?

Ik ga even terug in de tijd wat die goedkope excuses betreft.

Misschien herinnert u zich nog de algemene verontwaardiging, toen ons land bijna twee jaar geleden 'ja' stemde voor de toetreding van Saudi-Arabië tot de Vrouwenraad van de Verenigde Naties? Alle regeringspartijen riepen toen om het luidst. Gwendolyn Rutten, voorzitter van Open VLD, vroeg zich terecht af hoe het kon zijn dat we met zo'n dictatuur nog zaken doen. Geert Bourgeois (N-VA), de Vlaamse minister-president, zei geen economische missies meer te (willen) organiseren naar Saudi-Arabië. CD&V sloot zich aan bij dat voornemen. Eindelijk.

Wellicht herinnert u zich ook de moord op de Saudische journalist Khashoggi, precies 100 dagen geleden, én het aandeel van de Saudi's in dat verhaal. En ja hoor: opnieuw riepen alle regeringspartijen om het luidst. Geert Bourgeois noemde het zelfs (en opnieuw terecht) 'een schending van het meest fundamentele mensenrecht'. Gelijk had hij, want het was namelijk het recht op leven. En het kan haast niet anders dan dat u zich de aangrijpende, mensonterende foto's herinnert van ondervoede kinderen - vaak amper enkele maanden oud - in Jemen. Minister Alexander De Croo trok meteen 25 miljoen euro uit om de hongersnood in Jemen te bestrijden. Opnieuw meer dan terecht. Wellicht herinneren die drie partijen en hun ministers zich dat niet meer, of verdringen ze die herinnering liever, telkens als petrodollars voor hun ogen verschijnen. Dan smelten fundamentele vrouwen- en mensenrechten blijkbaar als sneeuw voor de zon. Dan gaan ze plat op de buik.

Zo staat de Belgische teller intussen op 762,1 miljoen euro. 762,1 miljoen euro (!) verdiende België de voorbije jaren aan wapenexport richting Saudi-Arabië. Deze week stelde ik in het Vlaamse parlement voor de derde keer een Vlaams wapenembargo voor. Om die voortrekkersrol op vlak van mensenrechten weer op te nemen. Wel, voor de derde keer stemden N-VA, Open Vld en CD&V dat voorstel weg. Voor de regeringspartijen is een officieel wapenembargo telkens weer een stap te ver. Telkens weer is de uitleg dat het 'onze economische belangen kan schaden'.

In maart organiseert Flanders Investment and Trade (FIT) een groepszakenreis naar Saudi-Arabië, Koeweit en Qatar. Maar Geert Bourgeois ziet daar blijkbaar geen graten in want hij gaat zelf niet mee. Dat Vlaams belastinggeld gaat naar een land waar mensen openlijk worden geëxecuteerd, waar mensen met afwijkende politieke meningen worden vervolgd en waar martelpraktijken dagelijkse kost zijn, dat krijg je toch niet uitgelegd? Zelfs niet in naam van onze economie?

Vlaams minister-president Geert Bourgeois liet intussen weten dat Flanders Investment and Trade (FIT) afziet van de plannen om deel te nemen aan de economische missie naar Saudi- Arabië.