Vier jaar geleden werd hij minister van Financiën, maar hij vond toch nog de tijd om een kloek boek te schrijven, Sisyphus achterna, over hoe het faillissement van de Amerikaanse zakenbank Lehman tien jaar geleden onze wereld blijft veranderen. Op de vraag of er ooit nog een bank in België failliet kan gaan, antwoordt de minister na wat nadenken: 'Het is denkbaar dat een bank in moeilijkheden komt, in België of in eender welk ander land. Maar ik ben ervan overtuigd dat we de instrumenten hebben om het op te vangen, zodat het geen gigantische impact meer zal hebben op onze economie zoals tien jaar geleden.'

Van Overtveldt plaatst daarnaast ook vraagtekens bij het beleid van de Europese Centrale Bank (ECB): 'Hoelang kan de Europese Centrale Bank de rente nog zo laag houden? Ik heb niets dan lof voor de manier waarop de centrale banken en de ECB tussen 2007 en 2009 de financiële crisis hebben aangepakt. Ze hebben onder meer de rente zeer laag gehouden zodat iedereen goedkoop aan geld kon komen. Maar is de ECB daar niet te lang mee doorgegaan? Zo'n lagerentebeleid is goed voor iedereen die schulden heeft. Maar ooit zal de rente opnieuw stijgen, en dan dreigt iedereen met schulden het zwaarder te krijgen. Dat zou een moeilijk moment worden in Europa.'

Om een begrotingsevenwicht te bereiken, hadden we meer moet snoeien in de uitgaven.

België, bijvoorbeeld, heeft veel overheidsschuld.

Van Overtveldt: Onze schuld is de voorbije vier jaar gedaald van 108 procent van het bbp naar 101 procent. Je mag zeggen dat dit onvoldoende is, maar ze is in elk geval niet gestegen zoals in andere landen. Goed, ze blijft te hoog, en daarom is het van groot belang dat we een begroting in evenwicht afsluiten, of toch zo dicht mogelijk erbij. Als je dat tien jaar kunt doen, valt de schuldratio als een steen naar beneden.

De regering-Michel is er, ondanks beloften, niet in geslaagd een begroting in evenwicht af te sluiten.

Van Overtveldt: Het begrotingsresultaat had beter gekund. Maar we zijn vertrokken met een tekort van 3 procent, dit jaar zal dat uitkomen op 0,9 procent, en volgend jaar op 0,5 procent van het bbp...

Op basis van cijfers van het Planbureau wordt gezegd dat het begrotingstekort volgend jaar weer zou oplopen tot 1,8 procent.

Van Overtveldt: We hebben in het verleden al bewezen dat de finale cijfers vaak beter waren dan de prognoses. Ik maak me sterk dat dit opnieuw het geval zal zijn. Het genoemde cijfer houdt zelfs geen rekening met de bijsturingen die de regering deze zomer doorvoerde, of met de arbeidsdeal. Het is ook een cijfer dat alle begrotingen van België op een hoop gooit, terwijl wij alleen verantwoordelijk zijn voor het federale deel. Ons begrotingstekort is hoe dan ook verbeterd. En we hebben gekozen om tegelijkertijd de belastingdruk te verminderen.

Om een begrotingsevenwicht te bereiken, hadden we meer moet snoeien in de uitgaven, maar dat bleek in deze coalitieregering een moeilijke oefening. We hebben wel dégelijk iets gedaan, maar ik had graag meer gedaan. Je kunt niet zeggen dat er op budgettair vlak niets is gebeurd, zoals ik hier en daar hoor. We hebben driekwart van de weg afgelegd. Conclusie: we zijn zeker niet gebuisd, maar we behalen ook geen onderscheiding.

Vier jaar geleden werd hij minister van Financiën, maar hij vond toch nog de tijd om een kloek boek te schrijven, Sisyphus achterna, over hoe het faillissement van de Amerikaanse zakenbank Lehman tien jaar geleden onze wereld blijft veranderen. Op de vraag of er ooit nog een bank in België failliet kan gaan, antwoordt de minister na wat nadenken: 'Het is denkbaar dat een bank in moeilijkheden komt, in België of in eender welk ander land. Maar ik ben ervan overtuigd dat we de instrumenten hebben om het op te vangen, zodat het geen gigantische impact meer zal hebben op onze economie zoals tien jaar geleden.'Van Overtveldt plaatst daarnaast ook vraagtekens bij het beleid van de Europese Centrale Bank (ECB): 'Hoelang kan de Europese Centrale Bank de rente nog zo laag houden? Ik heb niets dan lof voor de manier waarop de centrale banken en de ECB tussen 2007 en 2009 de financiële crisis hebben aangepakt. Ze hebben onder meer de rente zeer laag gehouden zodat iedereen goedkoop aan geld kon komen. Maar is de ECB daar niet te lang mee doorgegaan? Zo'n lagerentebeleid is goed voor iedereen die schulden heeft. Maar ooit zal de rente opnieuw stijgen, en dan dreigt iedereen met schulden het zwaarder te krijgen. Dat zou een moeilijk moment worden in Europa.'België, bijvoorbeeld, heeft veel overheidsschuld. Van Overtveldt: Onze schuld is de voorbije vier jaar gedaald van 108 procent van het bbp naar 101 procent. Je mag zeggen dat dit onvoldoende is, maar ze is in elk geval niet gestegen zoals in andere landen. Goed, ze blijft te hoog, en daarom is het van groot belang dat we een begroting in evenwicht afsluiten, of toch zo dicht mogelijk erbij. Als je dat tien jaar kunt doen, valt de schuldratio als een steen naar beneden. De regering-Michel is er, ondanks beloften, niet in geslaagd een begroting in evenwicht af te sluiten. Van Overtveldt: Het begrotingsresultaat had beter gekund. Maar we zijn vertrokken met een tekort van 3 procent, dit jaar zal dat uitkomen op 0,9 procent, en volgend jaar op 0,5 procent van het bbp... Op basis van cijfers van het Planbureau wordt gezegd dat het begrotingstekort volgend jaar weer zou oplopen tot 1,8 procent. Van Overtveldt: We hebben in het verleden al bewezen dat de finale cijfers vaak beter waren dan de prognoses. Ik maak me sterk dat dit opnieuw het geval zal zijn. Het genoemde cijfer houdt zelfs geen rekening met de bijsturingen die de regering deze zomer doorvoerde, of met de arbeidsdeal. Het is ook een cijfer dat alle begrotingen van België op een hoop gooit, terwijl wij alleen verantwoordelijk zijn voor het federale deel. Ons begrotingstekort is hoe dan ook verbeterd. En we hebben gekozen om tegelijkertijd de belastingdruk te verminderen. Om een begrotingsevenwicht te bereiken, hadden we meer moet snoeien in de uitgaven, maar dat bleek in deze coalitieregering een moeilijke oefening. We hebben wel dégelijk iets gedaan, maar ik had graag meer gedaan. Je kunt niet zeggen dat er op budgettair vlak niets is gebeurd, zoals ik hier en daar hoor. We hebben driekwart van de weg afgelegd. Conclusie: we zijn zeker niet gebuisd, maar we behalen ook geen onderscheiding.