Meneer de Eerste Minister,

Bewust van de bijzonder complexe en zware taak die u in deze tijden van pandemie waarneemt en van uw bereidheid om voor het welzijn van het land te werken vragen wij, priesters en diakens in de stad of het platteland, aalmoezeniers, religieuze mannen en vrouwen, om niet toe te staan dat duizenden gelovigen in ons land worden gediscrimineerd.

De regering heeft op vrijdag 27 november de toestemming gegeven om de zogenaamde "niet-essentiële" handelszaken, musea en zwembaden te heropenen, maar ze heeft drastische maatregelen bepaald voor de eindejaarsfeesten en ook de avondklok behouden. Dit overlegcomité heeft het echter niet gehad over het essentiële voor heel veel mensen in België, namelijk de erediensten.

Zodoende mogen we vanaf aanstaande dinsdag voor Kerstmis gaan shoppen, op zondagmorgen gaan zwemmen, maar we mogen de mis niet vieren! Ook niet op Kerstdag! Doordat er niet gesproken werd over de erediensten en de vieringen op Kerstmis, verjaardag van de geboorte van Christus, toont deze beslissing een echt gebrek aan kennis rond wat voor heel wat gelovigen fundamenteel is in hun dagelijks leven, en dit ondanks een strikt protocol opgemaakt door de bisschoppen van België, in samenspraak met de autoriteiten. Dit stilzwijgen klinkt als een misprijzen van het geloof, dat voor zoveel medeburgers een bron van kracht en liefde betekent. Het verwondert ons enorm!

Zoals alle Belgen en met al onze parochianen hebben we ons, sinds 18 maart, betrokken bij de strijd tegen de Covid-19 pandemie. De inzet van de katholieken is volledig geweest in de strijd tegen deze epidemie, evenals onze bereidheid om het algemeen welzijn te dienen. In elke kapel, kerk en kathedraal werden strenge protocollen toegepast, rekening houdend met de grootte van de plaats, om de gegeven instructies na te leven (het dragen van mondmaskers, sociale distantiëring, handgeld, enz.). We zijn allen voorzichtig geweest, waakzaam en loyaal.

Sta de gelovigen en burgers toe om opnieuw de mis te vieren en te bidden in onze kerken.

Om bij te dragen tot de nationale inspanningen hebben we aanvaard om de Goede Week, Pasen, Hemelvaart, Pinksteren én Allerheiligen in afzondering te vieren. Huwelijken en doopsels werden uitgesteld. We hebben gelovigen begraven in beperkte kring. Dit was, voor alle gelovigen en voor ons priesters en religieuzen, een zware beproeving, een echte opoffering. In tijden van crisis moeten we alle middelen van het land mobiliseren. De hervatting van de erediensten aankondigen draagt ook bij tot het versterken van de veerkracht van ons land. Kerstmis is niet enkel een commercieel belangrijk feest, zelfs niet een puur familiaal feest, het is meer dan dat. Dit feest heeft een christelijke ziel! Voor ons, priesters en religieuzen, maakt het begeleiden en dienen van de gelovigen in deze adventsperiode, die hen voorbereidt op een vernieuwde komst van Christus onder ons, en het geven van de sacramenten (het doopsel, het vormsel, de eucharistie, de verzoening, de zieken, het huwelijk en de priesterwijding) integraal deel uit van onze missie.

Voor ons, gelovigen, is het essentieel te mogen leven vanuit de kracht van de sacramenten. Voor ons alle, het is fundamenteel en we hebben het al zo vaak ervaren: het draagt bij tot het algemeen welzijn, hoewel dit voor sommigen niet altijd onmiddellijk duidelijk is.

We willen niet meer dan de anderen. Het is echter zeer onrechtvaardig om minder goed behandeld te worden. Temeer omdat het uitoefenen van erediensten een fundamenteel recht is in ons land, zowel gemeenschappelijk als openbaar en privé. Daarom vragen wij u ons te vertrouwen, zoals u dit ook voor anderen doet. Wij wensen immers ook het welzijn van ons land.

Bij het organiseren van onze erediensten is het mogelijk om dezelfde sanitaire regels strikt op te volgen als in de niet-essentiële handelszaken, musea en zwembaden. Onze grote pastorale eenheden, onze parochies tellen heel wat gelovigen die elke zondag naar de mis gaan. We zijn bereid om meer vieringen te voorzien en om creatief te zijn, zodat alle regels opgevolgd kunnen worden. Maar daarvoor vragen we u om ons de nodige middelen te geven en ons toe te laten alternatieve oplossingen toe te passen (bijvoorbeeld op Kerstdag, een eucharistische viering in de buitenlucht).

Meneer de Eerste Minister, in een crisis is het belangrijk dat iedereen op de juiste plaats kan doen wat van hem verwacht wordt. Het zorgpersoneel verzorgt, de ordediensten beschermen en controleren, de handelaars verkopen, de leraars onderwijzen, de studenten leren, de landbouwers bewerken het land... Sta de gelovigen en burgers toe om opnieuw de mis te vieren en te bidden in onze kerken.

Wij danken u voor uw dienst aan het land in deze moeilijke tijden en verzekeren u van onze zorg voor het algemeen welzijn en onze gebeden.

Deze tekst werd geschreven door Charles d'Alançon en Eerwaarde heer Cédric Claessens en eerwaarde heer Benoît de Baenst. Meer dan 7.000 gelovigen ondertekenden mee. De volledige lijst vindt u hier. Een Franstalige versie verscheen vandaag in La Libre Belgique.

Meneer de Eerste Minister, Bewust van de bijzonder complexe en zware taak die u in deze tijden van pandemie waarneemt en van uw bereidheid om voor het welzijn van het land te werken vragen wij, priesters en diakens in de stad of het platteland, aalmoezeniers, religieuze mannen en vrouwen, om niet toe te staan dat duizenden gelovigen in ons land worden gediscrimineerd. De regering heeft op vrijdag 27 november de toestemming gegeven om de zogenaamde "niet-essentiële" handelszaken, musea en zwembaden te heropenen, maar ze heeft drastische maatregelen bepaald voor de eindejaarsfeesten en ook de avondklok behouden. Dit overlegcomité heeft het echter niet gehad over het essentiële voor heel veel mensen in België, namelijk de erediensten. Zodoende mogen we vanaf aanstaande dinsdag voor Kerstmis gaan shoppen, op zondagmorgen gaan zwemmen, maar we mogen de mis niet vieren! Ook niet op Kerstdag! Doordat er niet gesproken werd over de erediensten en de vieringen op Kerstmis, verjaardag van de geboorte van Christus, toont deze beslissing een echt gebrek aan kennis rond wat voor heel wat gelovigen fundamenteel is in hun dagelijks leven, en dit ondanks een strikt protocol opgemaakt door de bisschoppen van België, in samenspraak met de autoriteiten. Dit stilzwijgen klinkt als een misprijzen van het geloof, dat voor zoveel medeburgers een bron van kracht en liefde betekent. Het verwondert ons enorm! Zoals alle Belgen en met al onze parochianen hebben we ons, sinds 18 maart, betrokken bij de strijd tegen de Covid-19 pandemie. De inzet van de katholieken is volledig geweest in de strijd tegen deze epidemie, evenals onze bereidheid om het algemeen welzijn te dienen. In elke kapel, kerk en kathedraal werden strenge protocollen toegepast, rekening houdend met de grootte van de plaats, om de gegeven instructies na te leven (het dragen van mondmaskers, sociale distantiëring, handgeld, enz.). We zijn allen voorzichtig geweest, waakzaam en loyaal. Om bij te dragen tot de nationale inspanningen hebben we aanvaard om de Goede Week, Pasen, Hemelvaart, Pinksteren én Allerheiligen in afzondering te vieren. Huwelijken en doopsels werden uitgesteld. We hebben gelovigen begraven in beperkte kring. Dit was, voor alle gelovigen en voor ons priesters en religieuzen, een zware beproeving, een echte opoffering. In tijden van crisis moeten we alle middelen van het land mobiliseren. De hervatting van de erediensten aankondigen draagt ook bij tot het versterken van de veerkracht van ons land. Kerstmis is niet enkel een commercieel belangrijk feest, zelfs niet een puur familiaal feest, het is meer dan dat. Dit feest heeft een christelijke ziel! Voor ons, priesters en religieuzen, maakt het begeleiden en dienen van de gelovigen in deze adventsperiode, die hen voorbereidt op een vernieuwde komst van Christus onder ons, en het geven van de sacramenten (het doopsel, het vormsel, de eucharistie, de verzoening, de zieken, het huwelijk en de priesterwijding) integraal deel uit van onze missie. Voor ons, gelovigen, is het essentieel te mogen leven vanuit de kracht van de sacramenten. Voor ons alle, het is fundamenteel en we hebben het al zo vaak ervaren: het draagt bij tot het algemeen welzijn, hoewel dit voor sommigen niet altijd onmiddellijk duidelijk is. We willen niet meer dan de anderen. Het is echter zeer onrechtvaardig om minder goed behandeld te worden. Temeer omdat het uitoefenen van erediensten een fundamenteel recht is in ons land, zowel gemeenschappelijk als openbaar en privé. Daarom vragen wij u ons te vertrouwen, zoals u dit ook voor anderen doet. Wij wensen immers ook het welzijn van ons land. Bij het organiseren van onze erediensten is het mogelijk om dezelfde sanitaire regels strikt op te volgen als in de niet-essentiële handelszaken, musea en zwembaden. Onze grote pastorale eenheden, onze parochies tellen heel wat gelovigen die elke zondag naar de mis gaan. We zijn bereid om meer vieringen te voorzien en om creatief te zijn, zodat alle regels opgevolgd kunnen worden. Maar daarvoor vragen we u om ons de nodige middelen te geven en ons toe te laten alternatieve oplossingen toe te passen (bijvoorbeeld op Kerstdag, een eucharistische viering in de buitenlucht). Meneer de Eerste Minister, in een crisis is het belangrijk dat iedereen op de juiste plaats kan doen wat van hem verwacht wordt. Het zorgpersoneel verzorgt, de ordediensten beschermen en controleren, de handelaars verkopen, de leraars onderwijzen, de studenten leren, de landbouwers bewerken het land... Sta de gelovigen en burgers toe om opnieuw de mis te vieren en te bidden in onze kerken. Wij danken u voor uw dienst aan het land in deze moeilijke tijden en verzekeren u van onze zorg voor het algemeen welzijn en onze gebeden. Deze tekst werd geschreven door Charles d'Alançon en Eerwaarde heer Cédric Claessens en eerwaarde heer Benoît de Baenst. Meer dan 7.000 gelovigen ondertekenden mee. De volledige lijst vindt u hier. Een Franstalige versie verscheen vandaag in La Libre Belgique.