Wat vindt u van de regeringsvorming?

SAMMY MAHDI: Frustrerend. De partijen denken te veel aan zichzelf, en te weinig aan het land. Ik vind dat héél frustrerend. Ik mis de staatsmannen van vroeger. Die zeiden: 'Nu is het welletjes, nu gaan we een consensus zoeken.' Een Jean-Luc Dehaene bijvoorbeeld. Dat was mijn grote voorbeeld. Hij was mijn inspiratiebron om de stap naar de politiek te zetten.

Uw partij klampt zich ook vast aan N-VA.

MAHDI: Wij moeten ons aan niemand vastklampen, niet aan N-VA, niet aan PS. Wij moeten naar de inhoud kijken. Een begroting in evenwicht, rechtvaardige fiscaliteit, een beter migratiebeleid, investeringen in het spoor, hogere pensioenen: als een regering dat allemaal wil realiseren, dan moeten wij daarin meegaan. Wie dan de coalitiepartners zijn, dat interesseert mij veel minder. Dat kan met N-VA zijn, maar dat kan even goed zonder N-VA zijn.

Maar als het is om het gat in de begroting groter te maken, zoals sommige linkse partijen willen, of om de werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken, zoals sommige rechtse partijen willen, dan kiezen we beter voor de oppositie. (zwijgt even) Mijn partij zegt wel dat N-VA haar verantwoordelijkheid moet opnemen. Dat is iets anders. De grootste partij moet de ruimte krijgen om te zoeken naar een consensus. Dat is nog niet voldoende gebeurd.

Wat vindt u van nieuwe verkiezingen? Dat wordt ook geopperd.

MAHDI: Wat zou dat oplossen? Niets. De kiezers hebben zich amper acht maanden geleden al uitgesproken.

U wou uw partij christendemocratischer maken. Wat is dat dan?

MAHDI: Dat is méér de nadruk leggen op het fundament van de partij. Dat is het zogenaamde personalisme. De mens is verantwoordelijk voor de ander. Wij zijn niet voor een grote staat en niet voor een doorgeslagen individualisme. De mantelzorger bijvoorbeeld: die oefent voor een christendemocraat het nobelste beroep uit. Dat fundament is ook de reden waarom ik voor CD&V gekozen heb. Dat moeten we meer in de verf zetten.

Ik ga iets bekennen. Ik vind het moreel verwerpelijk dat Gwendolyn Rutten de euthanasiewetgeving zo verregaand wil versoepelen, maar ik vind het wel verstandig van haar dat zij zich op liberale thema's profileert. Dat is ook de uitdaging voor mijn partij.

Lees het volledige gesprek met Sammy Mahdi in De Zondag.

SAMMY MAHDI: Frustrerend. De partijen denken te veel aan zichzelf, en te weinig aan het land. Ik vind dat héél frustrerend. Ik mis de staatsmannen van vroeger. Die zeiden: 'Nu is het welletjes, nu gaan we een consensus zoeken.' Een Jean-Luc Dehaene bijvoorbeeld. Dat was mijn grote voorbeeld. Hij was mijn inspiratiebron om de stap naar de politiek te zetten. MAHDI: Wij moeten ons aan niemand vastklampen, niet aan N-VA, niet aan PS. Wij moeten naar de inhoud kijken. Een begroting in evenwicht, rechtvaardige fiscaliteit, een beter migratiebeleid, investeringen in het spoor, hogere pensioenen: als een regering dat allemaal wil realiseren, dan moeten wij daarin meegaan. Wie dan de coalitiepartners zijn, dat interesseert mij veel minder. Dat kan met N-VA zijn, maar dat kan even goed zonder N-VA zijn. Maar als het is om het gat in de begroting groter te maken, zoals sommige linkse partijen willen, of om de werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken, zoals sommige rechtse partijen willen, dan kiezen we beter voor de oppositie. (zwijgt even) Mijn partij zegt wel dat N-VA haar verantwoordelijkheid moet opnemen. Dat is iets anders. De grootste partij moet de ruimte krijgen om te zoeken naar een consensus. Dat is nog niet voldoende gebeurd. MAHDI: Wat zou dat oplossen? Niets. De kiezers hebben zich amper acht maanden geleden al uitgesproken. MAHDI: Dat is méér de nadruk leggen op het fundament van de partij. Dat is het zogenaamde personalisme. De mens is verantwoordelijk voor de ander. Wij zijn niet voor een grote staat en niet voor een doorgeslagen individualisme. De mantelzorger bijvoorbeeld: die oefent voor een christendemocraat het nobelste beroep uit. Dat fundament is ook de reden waarom ik voor CD&V gekozen heb. Dat moeten we meer in de verf zetten. Ik ga iets bekennen. Ik vind het moreel verwerpelijk dat Gwendolyn Rutten de euthanasiewetgeving zo verregaand wil versoepelen, maar ik vind het wel verstandig van haar dat zij zich op liberale thema's profileert. Dat is ook de uitdaging voor mijn partij.