Raf Liekens had mazzel vorige week. De journalist van Humo maakte bekend dat hij aan het begin van 2026 overstak naar de politiek, en speechschrijver werd voor voorzitter Valerie Van Peel. Nogal onverwacht, voor mij toch: hij was de beste politieke interviewer in Vlaanderen, ook misschien wel omdat hij als enige zo goed als niets anders deed dan interviewen.
Iedereen begon meteen te tellen hoe ontzettend veel journalisten er ondertussen al naar de N-VA zijn vertrokken – zelfs Van Peel begon haar carrière in de media. Maar iedereen kon zich evengoed afvragen: sinds wanneer hebben voorzitters naast hun woordvoerder nu ook nog speechschrijvers nodig in hun hofhouding?
Ik kan me weinig speeches van Vlaamse partijvoorzitters herinneren waarbij ik de indruk kreeg dat er echt hard aan geschreven was.
Gelukkig was daar Petra De Sutter. Zelfs de rector van een van de grootste kennisinstellingen van het land, heeft kennelijk dringend iemand (beter) nodig om speeches te schrijven. Anders raakt ze niet verder dan het niveau van wat tegenwoordig een gemiddelde huwelijksspeech is: om zelfs alleen maar open deuren in te trappen roepen mensen vandaag al de hulp in van artificiële intelligentie. De Sutter citeerde door AI verzonnen en misschien net daarom volstrekt nietszeggende quotes van Albert Einstein en Paul Verhaeghe alsof ze in marmer gebeiteld stonden.
Zijn er misschien nog journalisten die een nieuwe uitdaging zoeken?
Liekens beleefde zaterdag trouwens al zijn debuut tijdens de nieuwjaarsreceptie van de N-VA. Van Peel gaf haar nieuweling meteen een vuurdoop voor dat gala: ze wilde over élke N-VA-minister een vriendelijk woordje zeggen. Voor sommige ministers (‘Niet plooien, Zuhal’), lukte dat al makkelijker dan voor andere – ‘Zelfs de luchthaven van Zaventem is vandaag dankzij Matthias en zijn ploeg stevig in Vlaamse handen. Proficiat daarvoor.’
Voor Cieltje Van Achter en Annick De Ridder had de auteur van de speech duidelijk het diepst moeten graven.
Toen het er even naar begon uit te zien dat Van Peel ook over alle vier de fractieleiders iets gezegd wilde hebben, kreeg ik met hem te doen. Dat hoefde gelukkig toch niet, alle politieke clichés op de bingo-kaart waren ondertussen ook al lang ingevuld. ‘Een avond die ik nooit zal vergeten’, schreef Liekens op Facebook. En het jaar is nog maar net begonnen.
Knack-redacteur Peter Casteels gooit elke week een blokje op het vuur.
‘Durf je denken in tijden van AI?’
