Peter Casteels

‘Sammy Mahdi is even lui en ongeïnteresseerd in Vivaldi als ik in de lessen lichamelijke opvoeding was’

Peter Casteels Redacteur Knack

Knack-redacteur Peter Casteels gooit elke week een blokje hout op het vuur.

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

‘Ik denk nooit meer aan de jaren die ik in de middelbare school verdeed. Toen ik deze zomer voorbij het schoolgebouw fietste, kwam er zelfs geen enkele herinnering bij mij op. Dat veranderde dit najaar helemaal. Eerst was er Close, de prachtige film van Lukas Dhont over twee tienerjongens die elkaar verliezen. Ik herinnerde me weer het ongemak dat bij die jaren hoort, en de klasgenoten die daar het meest onder leden.

En toen was er het opiniestuk van Sammy Mahdi over de fosburyflop.

Op het einde van de les lichamelijke opvoeding keek ik vaak al op tegen de volgende. Zelfs daar denk ik nooit meer aan, maar vorige donderdag stond een les hoogspringen weer scherp op mijn netvlies. Dick Fosbury verraste iedereen met zijn sprong op een of ander wereldkampioenschap of olympisch toernooi. In plaats van over de lat te duiken, liet hij zich er ruggelings over vallen. Ik herinnerde me de bewondering waarmee mijn leraar over Fosbury sprak en de conclusie die ik na die les onvermijdelijk moest trekken: voor mij was de fosburyflop even onsuccesvol als alle andere sprongen die ik uitprobeerde. Zelden of nooit raakte ik ongeschonden over de lat.

Sammy Mahdi schreef in De Standaard niet over zijn eigen pogingen om een fosburyflop uit te voeren. Hij lijkt het competitieve type dat zelfs de wedstrijdjes korfbal op school heel ernstig nam, het type waar ik tijdens de sportles de grootste hekel aan had. Mahdi roept de regering- De Croo op tot zo’n Dick Fosburymoment. Hij is het aanmodderen beu, hij wil niet altijd nét over de lat raken, maar er een keertje met zoveel show over springen dat onze buurlanden ons met open mond aanstaren.

Ik geloof dat ik op de middelbare school ook weleens van zo’n moment droomde.

Alleen is Mahdi even lui en ongeïnteresseerd in Vivaldi als ik in de lessen lichamelijke opvoeding was. Hij verwijst naar de wonderlijke uitvinding van Dick Fosbury, maar toont zelf op geen enkel moment zo’n creativiteit. Hij geeft zelfs geen aanzet voor hoe zo’n sprong er voor de regering-De Croo zou kunnen uitzien. Mocht Mahdi wel met concrete ideeën zijn gekomen, vermoed ik dat ook hij niet verder zou raken dan de beleidsaanbevelingen voor dit land waar ik al sinds mijn middelbareschooltijd in de kranten over lees. Het is alleen geklaag en gezaag, waarna Mahdi niets meer doet dan vanuit zijn leunstoel een Dick Fosburymoment bestellen bij Alexander De Croo. De vadsigheid van de Belgische partijvoorzitters, in bloedvorm.’

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content