Oplossen kan je het vluchtelingenprobleem niet: mensen die honger hebben of vervolgd worden kan je niet zonder meer tegenhouden. Maar je kan er wel wat aan doen om het menselijk en ordelijk te laten verlopen. Dat is wat het Pact van Marrakesh beoogt.

Dit is de echte reden waarom N-VA zich tegen het VN-migratiepact verzette.

Uit het daarover gehouden parlementair debat volgt dat, op de N-VA na, alle democratische partijen met het pact instemmen. Dat relativeert op zich de door de N-VA opgeworpen bezwaren als zou het pact een vrijgeleide zijn voor activistische rechters om aan vluchtelingen meer rechten te geven. Als CD&V, Open VLD, MR, Ecolo-Groen, SP.A en CDH voor het pact stemden, waarom stemde N-VA dan tegen?

Perceptie

Door het gemak en de snelheid van de huidige communicatiemogelijkheden is het niet meer de vraag of je gelijk hebt maar wel hoe wat je zegt wordt ervaren.

Daarin ligt het succes maar ook het gevaar van 'fake News': De 'perceptie' is minstens even belangrijk als de inhoud van een boodschap. Reclamebureaus teren op dit gegeven: onze brievenbus puilt erdoor uit, kranten staan er vol van en een film op televisie wordt er vier keer voor onderbroken.

In de politiek is dit niet anders: het komt er steevast op aan een boodschap te vinden waarmee je in dezelfde bus, in alle kranten en tijdens de primetime op televisie kan komen. De verkoop van het eigen product wordt in de politiek nu zelfs als een talent beschouwd: De Wever wordt alom geroemd voor zijn 'communicatiekwaliteiten'.

Niche

Het Vlaams Belang had reeds lang begrepen waar 'het gat in de markt' ligt: 'Eigen Volk Eerst'. Daar kan op zich niemand tegen zijn, maar als je er al de rest voor opzij zet, je er de rechten van de anderen door schendt, wordt het moeilijker. Dan bots je op een door de democratische partijen aangelegd cordon.

Wie uit het gat in de markt nieuw succes wil halen moet het dus handig doen: hoe kan je met dezelfde boodschap het cordon omzeilen? Meester communicator en N-VA-voorzitter Bart De Wever heeft een manier gevonden. En omdat hij als schipper liever aan wal staat, heeft hij 'zijn mannetje' gevonden om het op de golven in zijn plaats te doen: voormalige staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken.

Vastgereden

Theo Francken liet de afgelopen jaren geen kans voorbijgaan om het gat in de markt te vullen: elke dag was hij aanwezig in alle media en onafgebroken werd er getweet. Maar leven van een niche is niet zonder gevaar: je kan je er vast in rijden.

Het vreemdelingenprobleem kan dan politiek erg belangrijk zijn, het is niet het enige onderwerp waarover bij de burger misnoegdheid bestaat. Vroeg of laat komen ook de andere eisen aan bod. Dat is nu het geval bij de coalitieonderhandelingen te Antwerpen: Groen haakte af en SP.A twijfelt aan de wil van De Wever om ook andere accenten te leggen.

N-VA-voorzitter Bart De Wever wil niet uit handen geven wat hem rest nadat hij er al het andere voor opzij heeft geschoven.

Uit handen

Waar is het N-VA om te doen? Dat staat op de website van de partij: 'Wie heeft het laatste woord in ons migratiebeleid? De N-VA is van oordeel dat we met het migratiepact een belangrijk deel van onze soevereiniteit uit handen geven.'

De Wever wil het vreemdelingenprobleem dus niet uit handen geven omdat het zijn 'soevereiniteit' is. Dat is 'fake News' want die soevereiniteit hebben wij reeds lang afgestaan door het aanvaarden van de mensenrechten die universeel geldend werden verklaard.

Neen, N-VA-voorzitter Bart De Wever wil niet uit handen geven wat hem rest nadat hij er al het andere voor opzij heeft geschoven, namelijk het vluchtelingenprobleem: het gat in de markt waardoor hij zich kan onderscheiden van de democratische partijen én tegelijk ook bij extreemrechts stemmen kan ronselen. Daarom heeft hij zelfs geen keus meer en wordt dit hét onderwerp van de komende verkiezingen: eens vastgereden moet je doorgaan. Daarom ook het verzet tegen al de anderen omtrent het pact van Marrakesh: omdat de N-VA wel moet. Dat is de keerzijde van het succes. Zonder het vluchtelingenprobleem is De Wever zo goed als monddood: waarom kan hij Theo dan nog laten tweeten?