Op de valreep van de tijdelijke regering, aangesteld om een gezondheidscrisis aan te pakken, komt er vanuit het kabinet van minister van Binnenlandse Zaken Pieter De Crem een opmerkelijk bericht: tegen eind dit jaar zou iedereen diens vingerafdruk moeten afgeven om een identiteitskaart te kunnen krijgen. De privacycommissie is tegen, de experts van actiegroep 'Ministry of Privacy' zijn tegen, net als VUB-privacy-expert Paul De Hert, én er lopen nog steeds gerechtelijke procedures.

De timing is op zijn minst opmerkelijk. De regering Wilmès loopt op haar laatste benen, of het mandaat nu wordt verlengd of niet. Daarenboven komt het initiële voorstel van de N-VA, nét voordat ze 'voor de veiligheid van de burger' uit de regering stapten omwille van het niet-bindende VN-Migratiepact, of het 'Marrakech-pact' in de volksmond. Veiligheid van de burger betekent echter ook bescherming tegen de overheid. Vooralsnog ben je in dit land onschuldig tot anders bewezen. Deze maatregel gaat ervan uit dat we allemaal verdachten zijn die in de gaten gehouden dienen te worden.

Als Vivaldi privacy respecteert, schrapt ze de vingerafdruk van uw eID.

De lijst met bezwaren en bezorgdheden rond deze vingerafdrukken op de identiteitsbewijzen is zeer lang. Niet voor niets dat dé autoriteit, de privacycommissie, tegen is. Zo zouden de vingerafdrukken vervalsing kunnen tegengaan, maar cijfers over hoe vaak vervalsing voor zou komen konden niet worden gegeven. De hele bevolking vragen een deel van hun privacy op te geven in ruil voor iets wat niet kwantificeerbaar is klinkt inderdaad behoorlijk absurd. Terecht dus dat deze procedures nog lopen, maar des te vreemder dat het kabinet dit alsnog snel lijkt te willen doorvoeren. Dat is niet zonder risico's, eenmaal de persoonlijke data zijn geregistreerd, dan is er geen weg meer terug.

Die risico's zijn niet te onderschatten. In tegenstelling tot een wachtwoord of bankgegevens zijn biometrische gegevens blijvend aan een persoon verbonden. Een lek en de gevolgen kunnen zeer groot zijn. India, een van de landen die de meeste data van diens inwoners in databases heeft staan, kan hierover meespreken. Door een 'foutje' kwamen plots de gegevens van 135 miljoen Indiërs online te staan: oeps. Dus vertrouwen we de overheid werkelijk met al deze data? Wat als er een snelle politieke machtswisseling komt en een louche partij krijgt toegang tot al deze gevoelige data?

Het zijn precies deze bezorgdheden die er in 2018 al toe leidden dat Jong Groen & Jong VLD de handen in elkaar hebben geslaan. Beide jongerenbewegingen zijn op ethische en privacy-onderwerpen heel nauw verbonden. Destijds riepen we op om de identiteitskaarten weg te gooien, zodat je nog jaren met je eID-kaart verder kon zonder dat je je vingerafdruk hoefde te geven. Toegegeven, dit is de typische rebellie die je van een jongerenbeweging mag verwachten, maar zoals we hierboven schetsen is dit wel degelijk ernstig. Er is absoluut reden tot ongerustheid en de cruciale vraag blijft openstaan: voor welk probleem is die vingerafdrukverplichting nu precies een oplossing?

Laten we het dus eens omdraaien. Waarom nu nog snel een onpopulaire en onnodige maatregel door proberen voeren, terwijl er nu aan een regeerakkoord gewerkt wordt door partijen die privacy als basisrecht naar waarde schatten? Het is geen schande om met voortschrijdend inzicht te besturen, als dat leidt tot een verhaal waar de rechten van de burger maximaal beschermd worden.

Onze ouderpartijen, Open Vld en Groen, zijn samen met MR, Ecolo, sp.a, PS en CD&V de toekomst van ons land aan het uitdenken. Wij roepen de onderhandelaars op dit oude en zwaar bekritiseerde voorstel rechtstreeks naar de prullenmand te verwijzen. Jullie hebben nu de kans de nieuwe krijtlijnen voor België uit te tekenen, laat deze zeker uit privacybescherming bestaan. We verdienen een veilig land, maar ook een land met vertrouwen. Vertrouwen in de burger, want vertrouwen in massale monitoring van onze biometrische gegevens is er alvast niet. Dit beleid kan anders, gewoon doen.

Timon Hogenaar en Sarah Plaizier zijn co-voorziter van Jong Groen.

Tess Minnens en Hannes Van Parijs zijn voorzitter en politiek secretaris van Jong VLD.

Op de valreep van de tijdelijke regering, aangesteld om een gezondheidscrisis aan te pakken, komt er vanuit het kabinet van minister van Binnenlandse Zaken Pieter De Crem een opmerkelijk bericht: tegen eind dit jaar zou iedereen diens vingerafdruk moeten afgeven om een identiteitskaart te kunnen krijgen. De privacycommissie is tegen, de experts van actiegroep 'Ministry of Privacy' zijn tegen, net als VUB-privacy-expert Paul De Hert, én er lopen nog steeds gerechtelijke procedures. De timing is op zijn minst opmerkelijk. De regering Wilmès loopt op haar laatste benen, of het mandaat nu wordt verlengd of niet. Daarenboven komt het initiële voorstel van de N-VA, nét voordat ze 'voor de veiligheid van de burger' uit de regering stapten omwille van het niet-bindende VN-Migratiepact, of het 'Marrakech-pact' in de volksmond. Veiligheid van de burger betekent echter ook bescherming tegen de overheid. Vooralsnog ben je in dit land onschuldig tot anders bewezen. Deze maatregel gaat ervan uit dat we allemaal verdachten zijn die in de gaten gehouden dienen te worden.De lijst met bezwaren en bezorgdheden rond deze vingerafdrukken op de identiteitsbewijzen is zeer lang. Niet voor niets dat dé autoriteit, de privacycommissie, tegen is. Zo zouden de vingerafdrukken vervalsing kunnen tegengaan, maar cijfers over hoe vaak vervalsing voor zou komen konden niet worden gegeven. De hele bevolking vragen een deel van hun privacy op te geven in ruil voor iets wat niet kwantificeerbaar is klinkt inderdaad behoorlijk absurd. Terecht dus dat deze procedures nog lopen, maar des te vreemder dat het kabinet dit alsnog snel lijkt te willen doorvoeren. Dat is niet zonder risico's, eenmaal de persoonlijke data zijn geregistreerd, dan is er geen weg meer terug.Die risico's zijn niet te onderschatten. In tegenstelling tot een wachtwoord of bankgegevens zijn biometrische gegevens blijvend aan een persoon verbonden. Een lek en de gevolgen kunnen zeer groot zijn. India, een van de landen die de meeste data van diens inwoners in databases heeft staan, kan hierover meespreken. Door een 'foutje' kwamen plots de gegevens van 135 miljoen Indiërs online te staan: oeps. Dus vertrouwen we de overheid werkelijk met al deze data? Wat als er een snelle politieke machtswisseling komt en een louche partij krijgt toegang tot al deze gevoelige data?Het zijn precies deze bezorgdheden die er in 2018 al toe leidden dat Jong Groen & Jong VLD de handen in elkaar hebben geslaan. Beide jongerenbewegingen zijn op ethische en privacy-onderwerpen heel nauw verbonden. Destijds riepen we op om de identiteitskaarten weg te gooien, zodat je nog jaren met je eID-kaart verder kon zonder dat je je vingerafdruk hoefde te geven. Toegegeven, dit is de typische rebellie die je van een jongerenbeweging mag verwachten, maar zoals we hierboven schetsen is dit wel degelijk ernstig. Er is absoluut reden tot ongerustheid en de cruciale vraag blijft openstaan: voor welk probleem is die vingerafdrukverplichting nu precies een oplossing? Laten we het dus eens omdraaien. Waarom nu nog snel een onpopulaire en onnodige maatregel door proberen voeren, terwijl er nu aan een regeerakkoord gewerkt wordt door partijen die privacy als basisrecht naar waarde schatten? Het is geen schande om met voortschrijdend inzicht te besturen, als dat leidt tot een verhaal waar de rechten van de burger maximaal beschermd worden. Onze ouderpartijen, Open Vld en Groen, zijn samen met MR, Ecolo, sp.a, PS en CD&V de toekomst van ons land aan het uitdenken. Wij roepen de onderhandelaars op dit oude en zwaar bekritiseerde voorstel rechtstreeks naar de prullenmand te verwijzen. Jullie hebben nu de kans de nieuwe krijtlijnen voor België uit te tekenen, laat deze zeker uit privacybescherming bestaan. We verdienen een veilig land, maar ook een land met vertrouwen. Vertrouwen in de burger, want vertrouwen in massale monitoring van onze biometrische gegevens is er alvast niet. Dit beleid kan anders, gewoon doen. Timon Hogenaar en Sarah Plaizier zijn co-voorziter van Jong Groen.Tess Minnens en Hannes Van Parijs zijn voorzitter en politiek secretaris van Jong VLD.