Het nieuwe beleggingsprodukt dat de zekerheid zoekende Belg moet overtuigen, is wat ongelukkig verpakt. Hoe werkt UPS ?

BIJ DE LANCERING van de Upside Pariticaption Securities (UPS) gaf de joint-venture Kredietbank-Petercam Derivatives een sobere prospektus uit. Daarin een omschrijving van het nieuwe produkt. “De BEL 20 UPS zijn financiële instrumenten met een beperkte looptijd die de koper ervan het recht geven om hetzij de aandelen opgenomen in de BEL 20-index aan te kopen aan de bij de intekenprijs bepaalde verhouding, hetzij de stijging van de BEL 20-index in kontanten uitbetaald te krijgen, doch waarbij op de eindvervaldag de belegger via een put het recht heeft om minimaal aan de intekenprijs terugbetaald te worden. ” Hallo ?

VERLIES.

Afgaand op deze stilistische voltreffer, kan een mens nauwelijks bevroeden dat UPS iets zouden zijn voor de modale belegger. Hij gelooft nog minder dat het om een “zeer eenvoudig koncept” gaat, zoals KB-Petercam-bestuurder Karl Ottevaere desgevraagd toelicht. “Bedoeld voor beleggers die niet zo gebrand zijn op echte aandelen, of misschien ooit een slechte ervaring hadden met rechtstreeks beleggen in aandelen. ” En zijn kollega Alexander De Groot : “UPS vormen zover wij konden nagaan, een unicum in Europa, misschien wel een edukatief produkt, een opening naar de beurs voor minder gefortuneerde beleggers. “

Wat zijn het nu, die UPS ? In feite afgeleide beleggingsprodukten (derivaten) voor een gokje op de stijging van (voorlopig) twee beursindexen : de BEL 20 (twintig gewogen top-aandelen van de Brusselse termijnmarkt) en de Amsterdamse AEX. Wie 1.000 frank belegt het minimum en de kleinste coupure is amper een Lotto-formulier waard : 100 frank krijgt een dubbele garantie. Na drie jaar betaalt KB-Petercam de 1.000 frank terug, plus de eventuele (procentuele) stijging van de indexen. Beleggen in klassieke indexfondsen betekent zowel winst als verlies inkasseren. Dat risico bestaat niet bij UPS, want het zijn zogenaamde money back warrants ; het verlies zit hooguit in de inflatie en in de interest op de inzet. Hoe kan dat ?

UPS vormen een optie-produkt en zo’n optie is dan een overeenkomst waarbij de eigenaar het recht krijgt om binnen een bepaalde periode een waarde (aandeel, index, obligatie, metaal,… te kopen (call) of te verkopen (put) tegen een vooraf vastgestelde prijs. Zonder dus die waarde echt te bezitten. Voor dat recht betaalt de spekulant een premie, meteen het maximaal bedrag dat de optie-eigenaar aan de operatie kan verliezen als hij op een verkeerde beweging (daling of stijging) wedt. Neem dat de BEL 20 in december 1998, de afloopdatum van de eerste serie UPS, met 25 percent is gestegen in vergelijking met december 1995. De UPS zijn op dat ogenblik dus 125 frank waard en de eigenaar mag zijn papier tegen die prijs verkopen aan KB-Petercam. Daalt de index met 25 procent, dan noteren de UPS tegen 75 frank. De eigenaar oefent echter zijn put-recht uit en verkoopt zijn UPS tegen intekenprijs aan de uitgever. “Wij zijn dus geen beleggers, wel pure traders die handelen in de volatiliteit van de markt, ” zegt De Groot.

UPS kopen, lijkt aantrekkelijk als de beurs net een ferme mep heeft gekregen. En anders ? Nemen we de periode 1988-1995. Twintig willekeurig gekozen tijdschijven van telkens drie jaar geven voor de Belgische return-index op de kontantmarkt de BEL 20 bestaat nog niet zo lang 15 keer winst, 5 keer verlies. Met een maximale stijging van 56 procent (januari 1991-januari 1994). Amsterdam doet zelfs beter : 17 keer winst tegen 3 keer verlies met als uitschieter plus 84 procent. UPS zouden dus een prima investering geweest zijn voor deze periode. Maar dat is een zeer rooskleurig prentje, want bij voorbeeld na de crash van oktober 1987, deden beide indexen er jaren over om weer op dezelfde hoogte te komen als zomer 1987.

HUISVADER.

UPS, die geen recht geven op dividenden, lijken op index-fondsen, zogenaamde klik-produkten ze “klikken” winsten vast of nog : op Beveks, die meestal voor langere termijn worden aangekocht. UPS-bezitters kunnen onderweg tegen de klassieke kosten en taksen uitstappen. Nu is de belangstelling van Belgische beleggers voor afgeleide produkten ongemeen laag leve de hoge schuld en de veilige obiligatie. “Belgen zoeken vooral zekerheid, maar met dit systeem kunnen ze hun winst veilig stellen, ” argumenteert Ottevaere. In die zin zouden UPS de derivaat-drempel kunnen verlagen. De twee KB-Petercam-beheerders spreken alvast van een “respons boven verwachtingen” op de uitgifte van de eerste series UPS (twee keer 1 miljoen stuks), die straks op de Brusselse beurs genoteerd staan.

De uitgever ziet het wel zitten. In de prospektus van de eerste UPS zijn met het oog op volgende introdukties, meteen al andere beursindexen opgenomen ; van de Nikkei 225 (Tokyo) over de Dax (Frankfurt) tot en met de S&P 500 (New York). En de aarzelende huisvader kan met nog een argument over de brug gehaald worden : UPS-winst is voor de partikuliere belegger onbelast, want een meerwaarde.

J.G.

Karl Ottevaere (links) en Alexander De Groot : “UPS vormen misschien een opening naar de beurs voor minder gefortuneerde beleggers. “

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content