Klassiek De Oorlog / Elisabethzaal, Antwerpen

© jonas verhulst
Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Wie heeft meer gelijk: Liszt, die hem ‘de Rubens van de muziek’ (en dus de grootse wereldkunstenaar) noemde, of de Franse muziekjournalist die het eerder op ‘de Walter Scott van de muziek’ (en dus de nationalistische romanticus) hield? Peter Benoit (1834-1901) heeft altijd al controverse opgeroepen. Misschien komt de meest correcte synthese van musicoloog Denijs Dille, die Benoit prees als ‘een zeer verlichte geest die al zijn Vlaamse tijdgenoten en leerlingen ver vooruit was’, maar zich ook afzette tegen de Vlaamse componisten die zijn nationalistische muziek als ‘normatief en exemplarisch’ beschouwden. Nu, na honderdvijftig jaar, kunnen we misschien wat onbevangener luisteren naar Benoits magnum opus De oorlog uit 1873. Onbevangen? Met Oekraïne voor de deur? Benoit en zijn tekstdichter Jan Van Beers tonen zich in dit megalomane oratorium als ware maar ook sentimentele pacifisten.

26.11

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content