Kalligrafie met lijven

SIDI LARBI CHERKAOUI Urgentie en gulzigheid © GF
Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe Els Van Steenberghe is theaterrecensent.

‘Hij verbaast en ontroert het publiek met zijn sierlijke stijl en inventieve vondsten, altijd spelend met elementen die in elkaar passen of nét niet. Hij behoort gewoonweg tot het beste wat Vlaanderen aan de wereld te bieden heeft’, zo roemde Vlaams Minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) de winnaar van de Cultuurprijs Podiumkunsten 2012: choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui.

Niet alleen Cherkaoui maar ook zijn ‘ontdekker’, choreograaf Alain Platel, is ‘ontzettend blij’ met de erkenning. Platel organiseerde in 1995 een liefhebberswedstrijd voor de ‘Beste Belgische Danssolo’. In een Gents café kropen verschillende jongeren op een speciaal ontworpen ronde tafel en toonden er het beste van zichzelf. Onder hen de negentienjarige Cherkaoui. ‘Hij bracht een wervelende choreografie op muziek van Prince. Even vreesde ik dat hij niet zou winnen vanwege zijn grote virtuositeit’, aldus Platel. Wat Platel raakt, is Cherkaoui’s ‘ongelooflijke urgentie en gulzigheid om dingen te maken én zijn gigantische ambitie om via zijn werk bruggen te bouwen tussen Oost en West. In de hoop dat hij daarmee kan bijdragen tot een betere wereld. Moedig én ontroerend.’

Platel en Cherkaoui maakten samen het wervelende Iets op Bach (1997). Nadien kreeg Cherkaoui binnen Platels Les Ballets C de la B de ruimte om zijn choreografische taal verder te exploreren. Dat hij intussen ook school liep bij Anne Teresa De Keersmaekers P.A.R.T.S. en zo in contact kwam met de (inter)nationale grootmeesters van de dans, onderstreept zijn tomeloze honger naar kennis en zijn ambitie om in dialoog te gaan met andere makers en culturen.

Die hang naar dialoog blijkt uit samenwerkingen met onder meer Wim Vandekeybus ( IT), Akram Khan (Zero Degrees) en Damien Jalet. Met die laatste creëerde hij in 2010 het meermaals bekroonde Babel (Words). In die creatie – waarin hij de toren van Babel heropbouwt – vertelt hij met zijn multimediale taal een sociaal verhaal. Typisch Cherkaoui. Zijn elegante dans oogt altijd als ‘Arabische kalligrafie met lijven’. Dat hij die dansante schoonheid omringt door en aanstuwt met muziek uit alle mogelijke windhoeken en ze neerpoot in prachtige decors maakt van zijn creaties visueel en auditief verbluffende spektakels. Spektakels mét inhoud.

Anne Teresa De Keersmaeker definieert het dansen als een manier van denken. Cherkaoui zet dat denken in het teken van de sociale belevenis én de sociale betekenis van de dans. Zijn repertoire nodigt uit tot dialoog, zelfreflectie, respect voor en ontmoeting tussen mensen en culturen. Dat is zijn kracht: hij zet de betoverende elegantie van zijn choreografische taal ten dienste van het oplossen van een sociaal (en filosofisch) vraagstuk. Dat hij daarenboven internationaal hoge toppen scheert, maakt van hem een van de belangrijkste voortrekkers van een nieuwe generatie choreografen die na de kleppers (zoals De Keersmaeker, Vandekeybus en Platel) op hun beurt de wereld en ons denken trachten te veroveren. En verbeteren.

Els Van Steenberghe

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content