Na de mijnen en de scheepsbouw besluit Gimvindus zich nu op de textiel te gooien.

Van zijn openbare investeringsmaatschappij Gimvindus wordt Vlaanderen niet rijk. Elf miljoen frank winst op een balanstotaal van 4,8 miljard, het is maar pover. Maar goed, 1994 was het eerste jaar dat Gimvindus los van zijn vroegere moeder Gimv voer, en zowel de voormalige Limburgse mijnen als de nu al even voormalige Boelwerf sloegen grote financiële bressen.

Direkteur-generaal Roger Malevé toont zich nochtans niet ontevreden : Gimvindus heeft het faillissement van Boel en het afstoten van de Limburgse erfenis goed overleefd. Zijn maatschappij wel. Maar het tweede faillissement van Boel op twee jaar kost de Vlaamse overheid nog 1,15 miljard frank, dat ze in een sociale enveloppe moet steken, en het sluitingsfonds 800 miljoen frank. (Intussen bezit Vlaanderen wel voor zo’n 2,5 miljard frank participaties in buitenlandse schepen). Bij het ontruimen van Limburg, ten gevolge van de KS-affaires, verloor Gimvindus voor acht miljard frank vermogen. Vlaanderen kompenseert genereus met een jaarlijkse dotatie van 675 miljoen frank tot het jaar 2008, plus bijna 5 miljard frank uit het scheepsbouwfonds, die dankzij het faillissement van Boel niet meer vandoen zijn. Zo blijven de Vlamingen nog een tijdje de oude kolenmijnen herstruktureren, alsof Limburg geen geld genoeg kreeg om betwistbare winkelcentra als werkgelegenheid te verkopen.

Geklaag over Gimvindus-cijfers is echter nooit nuttig. Zelfs de kommissarissen-revisor geraken niet wijs uit de wederzijdse verplichtingen tussen Gimvindus en het Vlaamse gewest. Zij hebben bovendien, wat uitzonderlijk is in jaarverslagen, opmerkingen over de interne kontrole en de administratieve en boekhoudkundige organizatie.

Na het debâcle van de KS-herstrukturering en het failliet van de scheepsbouw meet Gimvindus zich nu een nieuwe roeping aan. Roger Malevé en de zijnen willen een aktieve rol spelen in de Vlaamse textielsektor. “Een koncentratiebeweging op gang brengen om zo de konkurrentiepositie van de sektor te versterken. ” De investeringsmaatschappij bezit nogal wat participaties in textielbedrijven, een erfenis van het oude nationale textielplan. Malevé droomt ervan voor de beste tien tot twintig bedrijven een textielholding op te richten. Via de beursschelp Mercantile-Beliard zou Gimvindus naar de beurs trekken en 49 procent aan privé-investeerders verkopen. En de minder goeden en de echt zwakken, die meer dan de anderen op de overheid steunen ?

Intussen weet niemand in politiek Vlaanderen goed welke rol een openbare investeringsmaatschappij te spelen heeft. Ekonomisch weefsel versterken, werkgelegenheid scheppen ? Die balans is niet gemaakt. Gimvindus schrijft jaarrekeningen als een privé-investeerder. En dat op zich is al een signaal.

Roger Malevé : met Gimvindus naar de textiel.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content