DE STRIJD OM DE ALLOCHTONE STEM

LAURETTE ONKELINX EN ELIO DI RUPO Nationaal prestige ligt in de balans in Schaarbeek en Bergen. © PHILIPPE BOURGUET/IMAGE GLOBE

De Brusselse gemeente waar het erom zal spannen, is ongetwijfeld Schaarbeek. PS-vicepremier Laurette Onkelinx probeert nu al voor de tweede keer de meerderheid van FDF-burgemeester Bernard Clerfayt te breken, maar het blijft heel onzeker of het ditmaal wel lukt.

PS-kopstuk Laurette Onkelinx staat in Schaarbeek tegenover de populaire Bernard Clerfayt (FDF), die samen met een aantal afgescheurde Franstalige liberalen, het CDH en Ecolo een voorakkoord heeft gesloten en dat ook publiekelijk kenbaar heeft gemaakt. Onkelinx stelt zich bescheidener op dan zes jaar geleden – deelname aan de macht is nu ook al mooi -, maar het moet toch eens gaan lukken voor Onkelinx in Brussel. Een tweede lokale mislukking zou een behoorlijke smet werpen op de naam van de toppolitica. De Brusselse PS is zich daarvan bewust en probeert intussen het CDH af te dreigen. Als de Schaarbeekse vertegenwoordigers van die partij Clerfayt blijven steunen, dreigt de PS ermee het CDH van Brussels kopstuk Joëlle Milquet uit de meerderheid van Brussel-stad te gooien. Maar het is lang niet zeker of de Schaarbeekse CDH’ers zich daardoor zullen laten chanteren.

Recente peilingen in het Brussels Gewest suggereren dat de MR, in weerwil van de breuk met het FDF, er opnieuw de grootste partij zou worden, vóór de PS. Maar dat zijn peilingen op gewestniveau, die geen rekening houden met de sterke lokale verankering van de PS in de Brusselse gemeenten. De Brusselse PS ziet de gemeenteraadsverkiezingen dan ook met groot vertrouwen tegemoet.

Dat heeft te maken met de electorale kracht van de allochtone stem, die bij elke verkiezing in Brussel in sterkte toeneemt. De helft van de Brusselse kiezers is vreemdeling of van vreemde origine. Bij de allochtone kiezers is de PS met grote voorsprong de populairste partij. Maar alle Brusselse partijen, zeker niet alleen de PS, zijn bereid heel ver te gaan in de strijd om de allochtone stem. Zo varen de Franstalige liberalen van de MR in Sint-Joost-ten-Node niet onder eigen vlag, om aldus een kandidate van Turkse origine met hoofddoekje op de lijst te kunnen zetten – de MR-partijstatuten laten dat immers niet toe. Het gaat om Canan Kir, de nicht van Brussels staatssecretaris en stemmenkanon Emir Kir, die bij de PS zit.

Er wordt gefluisterd dat de MR na 14 oktober in een aantal Brusselse meerderheden zal kunnen inbreken, bij wijze van beloning voor haar coöperatieve houding in de zesde staatshervorming. Maar het verkiezingsresultaat en lokale afwegingen zullen hier allicht toch de doorslag geven.

Wel staat vast dat Brussel ook na 14 oktober de stad van de oude PS-baronnen blijft. Charles Picqué in Sint-Gillis, Philippe Moureaux in Molenbeek, Jean Demannez in Sint-Joost-ten-Node, Freddy Thielemans in Brussel-stad – ze blijven allemaal zo goed als zeker nog even op post, zij het misschien met andere coalitiepartners. Zo zou Moureaux een voorakkoord hebben met Ecolo, ten koste van de MR, zijn huidige coalitiepartner.

Interessant wordt ook de vraag of FDF-voorzitter Olivier Maingain zich in Sint-Lambrechts-Woluwe zal weten te handhaven. De burgemeester staat er niet meer zo stevig in de schoenen, na de breuk met de MR.

De Vlaamse partijen spelen in deze Brusselse gemeenteraadsverkiezingen slechts een bescheiden bijrol. Meestal hebben ze voor hun kandidaten een plekje onderhandeld op de lijst van hun Franstalige zusterpartij, of op de lijst van de burgemeester. Alleen op die manier maken Vlaamse kandidaten een goede kans om verkozen te raken en een fel begeerd Vlaams schepenpostje in de wacht te slepen. Iets waarvoor de Brusselse gemeenten financieel royaal worden beloond.

DOOR HAN RENARD

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content