MA/24/10

Eerder dit jaar werd Annemie Turtelboom uitgeroepen tot best geklede politica van de Wetstraat. Door de Brailleliga, anders valt die onderscheiding niet te verklaren. Het is al zo erg gesteld met de Belgische staat en zijn vele onderafdelingen, als we nu ook nog de titel van ‘best geklede politica’ te grabbel gooien, is het einde niet nabij maar achter de rug.

Als mevrouw Turtelboom al keurig gekleed zou zijn, dan toch alleen maar om mee de kist te dragen in een bescheiden uitvaartdienst op den buiten. In Puurs, bijvoorbeeld. Nee, in Kalfort. Onlangs had deze vesti-mentaire zwarte muis een origineel idee. Het tweede in haar carrière. Het eerste was om samen met de Rat op hoogst lafhartige wijze de CVP in de steek te laten voor de gullere Open VLD van Karel De Gucht. Men zou dat opportunisme kunnen noemen, gezien het verdere verloop van haar politieke loopbaan zelfs met enige stelligheid.

Het tweede originele idee deed zich vorige week voor en bestond erin dat ze voor het eerst in haar leven haar zwarte rouwkleding omruilde voor een felgroen… Ja, wat was het eigenlijk? Een karpet! Om de groenen te plezieren, zo lazen wij in een van onze zelfverklaarde kwaliteitskranten. Dezelfde groenen waren dezelfde dag door haar partijvoorzitter uit de regeringsformatie gezwierd, dus men had kunnen vermoeden dat het hier ging om een vorm van extreme treiterij, maar zo was het niet bedoeld.

Wie de groenen begrijpt, mag het zeggen. Welke psycholoog heeft voldoende frenetieke gevallen op zijn canapé gehad om hier aan een poging tot verklaring te beginnen? In het regeerprogramma van Di Rupo I zit gegarandeerd geen enkel groen programmapunt. Het zal Kleine Back niet zijn die het gaat afdwingen, en Kleine Croo nog minder. Als Groen! en Ecolo al ooit de bedoeling hadden enkele van de eigen doelstellingen te verwezenlijken, dan hadden ze daar nu voor één maal een uitzonderlijk geschikt instrument voor: chantage. ‘Die en die punten erin, of geen steun voor uw communautair broddelakkoord over Brussel-Halle-Vilvoorde.’ Nee dus. Open VLD, goed voor 10 procent van de stemmen, gooide Groen! eruit, en desalniettemin gaan die konijnen vanuit de oppositie toch het communautaire luik van het regeerakkoord ondersteunen. Comprenne qui peut.

Maar goed, dat had er dus niets mee te maken, het was vanwege een eerder afgesproken gekkigheidje dat Turtelboom haar eeuwige weduwedracht had in-gewisseld voor een afgrijselijk groen… nu ja, noem het dan maar kleed. Een hoeslaken. Sloot rond de minister zoals bij vriestemperaturen een thermisch deken rond de olifant in de Zoologie d’Anvers. Vroeger drapeerden sommige mensen op gure winteravonden een bache over hun Wartburg of hun NSU, om zo een kleine kans te maken dat die tuigen de volgende ochtend zonder interventie van Touring Wegenhulp aan de praat zouden raken. Zo ongeveer paste dat groene dekzeil la Turtelboom.

Uw aandacht nu voor een interview met betrokkene in Het Laatste Nieuws. Op de bijbehorende foto poseert ze alweer niet in haar traditionele dodenwaden, maar op verzoek van de fotograaf, een ginnegapper, in een psychedelische roze blouse waar een gele dwarsband overheen loopt. Een ontwerp dat enkel afkomstig kan zijn uit de ateliers van Walter Van Beirendonck, van waaruit een scherpe geur van hennep en geroosterde bospaddenstoelen de bezoeker tegemoet waait. Luisteren wij naar de best geklede politica.

– ‘Ik draag vaak zwart, maar niet omdat het somber zou zijn, wel omdat het sober en efficiënt is. Wat ik ’s morgens ook uit mijn kleerkast haal, het is altijd assorti. Broek, rok, jurk, jasje: allemaal zwart.’

– Logische vraag van HLN: ‘Hoeveel meter zwart hebt u zo hangen?’

– De beste geklede politica: ‘Minder dan u denkt. Ik doe ontzettend vaak hetzelfde aan, zonder dat iemand het merkt. Belgische mode is vrij duur, maar ze gaat ook lang mee. Ik verslijt mijn kleren letterlijk tot er een gat in zit. Punt is: ik heb gewoon geen tijd om ’s morgens twintig minuten te staan draaien en keren voor de spiegel. Van mijn tijdsgebrek maak ik een troef: één minuut, meer heb ik niet nodig om mijn outfit te kiezen. Vanmorgen ben ik om 7.08 uur opgestaan en zat ik om 7.15 uur in de wagen op weg naar hier.’

HLN, geschrokken: ‘Klaar in zeven minuten? Zonder douche dan?’

– De best geklede politica: ‘Neen, douche inbegrepen! Maar zonder ontbijt.’

HLN, beslist: ‘Dat kan niet.’

– De best geklede politica: ‘Toet. Ik stap uit bed, neem een douche, droog mij af, kleed mij aan en ik ben weg.’

Hier staat het verstand toch stil? Zeven minuten! Hoeveel beter kan men het verval van dit land aantonen dan door deze onverzorgde slons, die bovendien zelf verklapt dat ze altijd hetzelfde draagt tot er een gat in zit, uit te roepen tot best geklede politica? Welke uil heeft dat gedaan?

We zijn het gaan opzoeken: Knack! Meer bepaald de loltrappers van Weekend, het zou weer eens moeten lukken. Altijd in voor een geintje. In se is daar niets op tegen, maar met sarcasme moeten ze een beetje opletten. Het mag er niet over zijn, of we belanden in de rubrieken van onze chef-Wetstraat. Turtelboom de best geklede… waarom Jean-Luc Dehaene niet?

DI/25/10

Wat is er aan de hand met onze Vlaamse wegenbouwers? Geen deftige straat kunnen wij nog aanleggen, geen bospad krijgen we plat, geen autosnelweg kunnen we nog leggen zonder dat je erdoorheen zakt, van schaamte of gewoon door de abominabele kwaliteit.

Er is in de hele wereld geen regio met een zo schabouwelijk wegennet als Vlaanderen. Laatst zagen wij een reportage over Dagestan, waar enkelen van onze voetballers tegenwoordig hun boterham verdienen. Beter gezegd: hun bakkerij. Ook daar, waar het pleistoceen spoedig zal overgaan in het holoceen, rijden ze over biljartlakens in vergelijking met wat automobilisten bij ons onder de wielen krijgen.

De toestand van onze wegen is afschuwelijk, illustratief voor die van ons land. Vol putten, kloven, gaten, bulten. En je raakt geen twee kilometer ver of alles ligt opgebroken. Volg de E-17 van Antwerpen naar Kortrijk, en je dokkert over zestien verschillende soorten wegbedekking. De ene is goed tegen de regen maar levensgevaarlijk bij ijzel, de andere is prima voor droog weer maar bij de eerste druppels slip je de gracht in, een derde dempt het geluid maar vernielt alle schokdempers. Overal riskeer je je leven.

Geen vijftig meter zijn egaal. Links is een stuk bij gespoten, rechts een strook aan vast getimmerd, in het midden is er een lap op genaaid, en aan de kanten zijn allerlei repen opgevuld met telkens een anders gekleurde substantie. Het lijkt wel reclame voor een expositie van Piet Mondriaan. Of voor de nieuwste collectie van Walter V.

Hoe is dat mogelijk? Corruptie, zeker. Fraude, ongetwijfeld. Het zou Vlaanderen niet zijn mochten ze niet in plaats van dure bitumen goedkope cichorei door de pek hebben gemengd. Maar het is erger dan dat: we kunnen het gewoon niet meer. Niet dat ze het zouden willen, want hoe sneller het weer kapot is, des te sneller kunnen ze er weer aan verdienen, maar ook indien ze het zouden willen, is geen enkele Vlaamse firma meer bekwaam om een perfect tracé van al was het maar een halve kilometer af en op te leveren. En dat, waarde lezer, is het ultieme bewijs dat er voor Vlaanderen geen hoop meer is. Een land dat geen wegen kan aanleggen, is een land dat niet kan bestaan.

En schakel nu van pure moedeloosheid uw televisie niet aan, of het is Het goddelijke monster. Er resten ons alleen onze ogen om te schreien.

WO/26/10

Als één instantie overduidelijk heeft aangetoond dat ze niet bekwaam is om ons geld en dus ons bestaan te beheren, dan wel de Europese Unie. Hebben zich jaren laten voorliegen door de Griekse overheid, zagen in geen velden of wegen het faillissement van een van hun lidstaten aankomen, hebben niet gemerkt dat hun bankensysteem steeds meer op drijfzand steunde, hebben hun eigen begrotingsnormen bij de eerste gelegenheid allemaal feestelijk overtreden en zo een onoplosbare catastrofe veroorzaakt, en zijn in een schrikbarend tempo vele honderden miljarden euro’s aan het weggooien in allerlei bodemloze putten. Hoeveel gaat dat noodfonds kosten? Meer dan duizend miljard euro, is beslist. Sommigen spreken van tweeduizend miljard. En daarmee red je Griekenland nóg niet, je mag er niet aan denken dat ook andere naties zich aan die bron gaan laven.

U en ik, onvoldoende ingewerkt in de materie, zouden besluiten: ‘Die knoeiers mogen geen enkele bevoegdheid meer uitoefenen. Ze moeten van ons geld afblijven of we zijn het kwijt.’ Fout. Kortzichtig gedacht. Want daar klimt het Joenk op het spreekgestoelte, duwt Karel de Begaafde eraf, en roept: ‘Er moet meer Europa komen, niet minder.’ U moet dus nóg meer van uw geld toevertrouwen aan mensen en instellingen die hun onkunde net schrijnend hebben bewezen. U moet die lui nóg meer macht geven over uw leven.

Het Joenk zelf heeft uiteraard niet te klagen over de Europese Unie. Of verdient u misschien 14.000 euro netto per maand om één keer per week, voor een lege zaal en gestoken in een kostuum dat drie maten te groot is, een speech in steenkolenengels af te steken? Kunt u zich een vastgoedpatrimonium als het zijne veroorloven? Dat zou ons dan verbazen want dan las u Trends in plaats van Knack, en we mogen hopen dat het zó erg nog niet is.

De hemel zij dank dat de liberalen, profeten van de burgerdemocratie en het bindende referendum, tijdens de acht jaar van hun rampzalige bewind niet één enkel referendum hebben georganiseerd. En dus zeker niet over de Europese Unie. Anders was hun riante pensioenregeling om zeep geweest.

VR/28/10

Wacht even! Dames en heren regeringsonderhandelaars, wacht! Op de valreep nog een nuttig voorstel dat in de teksten kan worden opgenomen.

‘Samen met de bevoegdheidsoverdracht wordt de corresponderende fiscale enveloppe overgeheveld. Het staat de gewesten vrij de fiscale bepalingen te houden, te vermeerderen of te verminderen, dan wel te wijzigen. De enveloppe is onderdeel van de fiscale autonomie van de gewesten. Het gewest oefent zijn fiscale bevoegdheid uit met de middelen die het zelf ophaalt via het autonoom gewestelijk tarief in de personenbelasting. De gewesten oefenen hun fiscale bevoegdheid uitsluitend via de instrumenten van de belastingvermindering of belastingverhoging en het be- lastingkrediet uit. Ze kunnen die inzetten tegen een vast, gemiddeld of marginaal tarief, of op forfaitaire wijze, met dien verstande dat de regels inzake het behoud van de progressiviteit en het vermijden van deloyale fiscale concurrentie gerespecteerd blijven onder hypothese van gelijk gebruik door de belastingplichtigen. Ze kunnen de fiscale maatregelen ook omzetten in een rechtstreekse korting (niet-fiscale uitgave). De federale wetgever behoudt het prerogatief inzake het bepalen van het netto belastbaar inkomen. Dit betekent dat de gewesten geen vrijstellingen van de belastbare basis noch aftrekken op het netto belastbaar inkomen kunnen bepalen. Waar op dit moment een aftrek, aftrekbare bestedingen of vrijstelling gedefinieerd is, wordt die omgezet naar een belastingvermindering of belastingkrediet bij overheveling naar het gewest. Voor de overgedragen budgettaire massa die betrekking heeft op de fiscale voordelen voor energie-investering, woonbonus en bouwsparen, vernieuwing van woningen in grootstedelijk gebied en de vernieuwing van tegen redelijke huurprijs in huur gegeven woningen wordt een responsabiliseringsmechanisme uitgewerkt. Dit mechanisme is gebaseerd op de doelstellingen die door de Nationale Klimaatcommissie zijn vastgelegd voor de CO2-uitstoot in de sectoren die niet onder het Europees systeem van emissiehandel (niet-ETS) vallen. Voor bedrijven die windmolens produceren, installeren of exploiteren, wordt een volledige vrijstelling van alle directe en indirecte belastingen alsmede van elke vorm van sociale bijdragen voorzien door zowel de federale als de gewestelijke overheden.’

Mocht dat er nog bij kunnen, dan staat niets de start van Di Rupo I in de weg. Zo niet, zullen de drie maanden die den Baard vorig jaar verloren heeft met het ineenflansen van zijn rammelende nota echt tot helemaal niets hebben gediend. Niettemin zal hij met graagte een ministerambt opnemen. En als vicepremier met nog meer graagte de eerste minister vervangen in de voor Di Rupo levensgevaarlijke Nederlandstalige interviews. Dra zal dan weer een onophoudelijke subsidiestroom van Brussel naar Oostende vloeien, heel wat sneller alvast dan de verkeersstroom via de E40.

door Koen Meulenaere

Welke psycholoog heeft voldoende frenetieke gevallen op zijn canapé gehad om de groenen te begrijpen?

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content