De Belgische nationaliteit kan ik u niet afnemen, maar ik ontzeg u bij dezen wel het recht uzelf nog langer liberaal te noemen. U hebt de eigen ideologie al te vaak verloochend. Zo stelde u mij vorige week fameus teleur. Toen de hele Wetstraat als een op hol geslagen kudde koeien over Rudi Vervoort heen denderde, had u moeten opstaan om hem te verdedigen. Zijn vergelijking van een antiterreurmaatregel met een praktijk van het naziregime was voor sommigen misschien ongepast en kwetsend en beledigend, maar hé: zijn wij sinds kort niet allemaal vrolijke, vrije en vranke Charlies?

Uw eigen partijgenoot Guy Verhofstadt heeft het trouwens al veel bonter gemaakt qua reductio ad hitlerum. Zo schreef hij ooit dat de gaskamers de ultieme consequentie zijn van het nationalisme. Behalve een handvol Vlaams-nationalisten zelf vond niemand dat toen gortig of ongepast. Hij heeft zich bij mijn weten ook nooit verontschuldigd. Terwijl hij zich natuurlijk fataal vergiste: de ultieme consequentie van het nationalisme is niet de gaskamer maar het terrorisme – denk maar aan de talloze aanslagen op onschuldige burgers die het IRA en de ETA jarenlang hebben gepleegd.

Dat niemand het voor Vervoort durfde op te nemen, verbaasde mij niet. Er zijn niet veel politici die tegen de stroom in durven te gaan. In het midden van de kudde is het veilig toeven. Dat is de reden waarom catastrofes zoals die in de jaren dertig kunnen gebeuren – als er toen meer Duitsers tegen de stroom in waren gegaan, dan zouden we vandaag al die ellendige vergelijkingen met de jaren dertig niet eens hoeven te maken.

Laten we eens nuchter kijken naar de kern van de zaak. Wat klaagde Vervoort precies aan? Dat we de nationaliteit zouden afnemen van mensen die hier geboren zijn. Zijn verontwaardiging daarover is terecht. Elke liberaal zou die verontwaardiging moeten delen. Uw partij kan niet met opgeheven hoofd deel uitmaken van een regering die zo’n maatregel zou nemen. Al heb ik weinig hoop. Een jaartje geleden legden collega Walter Pauli en ik u deze kwestie al eens voor. Dat ging zo.

Hoe kan een liberale partij aanvaarden dat Syriëstrijders met een dubbele nationaliteit hun Belgische nationaliteit verliezen?

RUTTEN: ‘Dat zal niet automatisch gebeuren. Maar een rechter kan beslissen om dat te doen.’

En wat als wij, die maar één nationaliteit hebben, naar Syrië gaan?

RUTTEN: ‘Dan zult u gestraft worden als u terugkomt.’

Maar pakt u dan onze nationaliteit af?

RUTTEN: ‘Nee, want dan hebt u er geen meer, en dat kan niet.’

Precies. Is dat geen discriminerende maatregel?

RUTTEN: ‘Waarom willen mensen een dubbele nationaliteit?’

Omdat hun ouders daarvoor gekozen hebben.

RUTTEN: ‘Maar je kiest er als volwassene wel voor om die dubbele nationaliteit te behouden. Luister, wij willen een duidelijk signaal geven: als iemand met die dubbele nationaliteit elders een gewapende strijd aangaat en gaat vechten tegen alles waar wij in onze democratische rechtsstaat voor staan, dan hoeft die niet meer terug te komen met het voornemen om opnieuw deel uit te maken van onze gemeenschap.’

Maar mensen met maar één nationaliteit zouden dat nog wel mogen? Is dat niet evenzeer tegen de principes van onze rechtsstaat?

RUTTEN: ‘U kunt deze redenering intellectueel zo ver doortrekken als u wilt, maar voor mij is het simpel: wie hier vertrekt om ergens anders mensen de keel te gaan afsnijden, mag van mij gaan. Maar hij hoeft niet meer terug te komen. Hopelijk is dat een signaal waardoor mensen twee keer nadenken voor ze vertrekken.’

Ooit sprak ik een imam die de sharia zeer genegen is. Toen ik vroeg of handafhakking bij diefstal niet een beetje overdreven is, antwoordde hij: ‘Het is wel een signaal waardoor mensen twee keer nadenken voor ze gaan stelen.’

U behandelt de liberale ideologie wel vaker als een vodje papier. U bent tegen quota voor allochtonen. Terecht. Een liberaal is tegen quota. Maar u stemde voor toen men quota voor vrouwen invoerde. De groep waartoe men zelf behoort anders behandelen dan anderen: dat is geen liberalisme, dat is de ideologie van de eigen navel.

U hebt in feite maar één ambitie die men liberaal kan noemen: minder belastingen.

Een beetje smalletjes, vindt u niet?

Groeten uit de rechtsstaat

Joël De Ceulaer

U behandelt de liberale ideologie wel vaker als een vodje papier.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content